icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

มาเฟีย&เมียเชลย (ภาคต่อ มาเฟีย&เมียอุ้มบุญ)

บทที่ 3 ตอนที่ 3. เมียแชลย 3

จำนวนคำ:1703    |    อัปเดตเมื่อ:26/05/2022

้นลิฟต์ไปยังชั้นสิบของตึก ลิฟต์เปิดออกหน้าประตูห้องพักของนางแบบสาว เธอพาตัวเองเดินเข้าไปในห้องอย่างเหนื่อยล้า กระเป๋าใบเล็กถูกโยนบนโซฟา ขณะที่เจ้าตัวทิ้งกายล

ห้อย่างเหมาะสม รวมถึงการออกกำลังกายสม่ำเสมอ รักษารูปร่างให้ตัวเองเป็นไม้แขวนเสื้อเดินได้ เพื่อให้ดีไซน์เนอร์เลือกมาสวมชุดของพวกเขา ต้อง

ยี่ยมบิดาและพี่ชาย เธอวุ่นอยู่กับการฝึกซ้อมเดินแบบร่วมเดือน ไม่ได้ติดต่อทางบ้านเลย พ่อกั

รืด คร

อง ริมฝีปากแย้มออก เมื่อเห็นหัวเล็กๆ มีหูแหลมๆ ของลูกสาวสุดที่รัก กำลังเอาหน้าผากของมันเคล้าคลอแก้มของเธอ

ิลูก แม่ยังไม่ได้ล้างหน้

ิ้งไว้ที่ห้องทั้งวัน ไลลางอนิ้วเกาคางเล็กๆ ของมันไปมา เจ้าเหมียวหลับตาพริ้มครางในคออย่างพอ

อลูก แม่ไปทำงานหาเงินซ

นตัวสั่นอยู่ใต้บันไดด้านหลังอพาร์ทเม้น หากเธอไม่บังเอิญเดินผ่านไป มันคงหมดลมหายใจไปแล้ว ด้วยความสงสารไลล

ว่าชีวิต นิวคือใหม่ ชื่อน

นไว้กับร้านรับเลี้ยง แต่ครั้งนี้เธออยากพามันไปให้พ่อกับพี่ชายรู้จัก ไลลาเตรียมการตรวจสุขภาพของเจ้าเหมียว ขอใบรับรองจากสัตวแพทย์มาเรียบร้อย และยังจองตั๋วเครื่องบินไว้ให้มันกับเธอเดินทางไปพร้อมกันในวันพรุ่งนี้ กระเป๋าเดินทางมีเสื้อผ้าแ

หาคุณตาอังตวน กับคุณลุงอังเดร

้าเหมียวน้อย ท่านต้องชอบมันแน่นอน ยามเธอส่งภาพเจ้าเหมียวน้อยไปให้

ครืด

ดแขนของเธอจนนอนหลับไปอีกหน นิสัยแบบนี้ทำให้ไลลารักเจ้าเหมียวตัวนี้มาก มันขี้อ้อน แสนรู้ และน่ารักในสายตาของเธอ เพื่อนนางแบ

ดี๋ยวแม่ไปอาบน้ำแ

๊กตากระต่ายเน่าไว้ให้มันกอด เจ้านินิวปรือตาขึ้นมองนิดหนึ่ง ตอน

ถึงไม่มีขนฟูยาวเหมือนแมวคน

รอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า มานอนกอดเจ้าเหมียว แล้วหลับไปพร้อมกับรอยยิ

/

มบินค

งสาวก็เรียกแท็กซี่เดินทางไปยังท่าเรือ เพื่อเดินทางต่อไปยังเมืองปาปารันแคว้นปาสคาล ไลลาเลือกเดินทางโดยเรือเพื่อจะได้

องเรือ ซึ่งสะดวกสบายมีพื้นที่ส่วนตัวให

็จะไปถึงบ้านข

กสี่ขาของเธอ

ว เมี้

้องทนอุดอู้ในกรง ทำให้เจ้าเหมียวดูอ่อนเพลีย มันขยับเหยียดขายืดตัวให้หายขี้เกีย

เปิดรับโบนัส

เปิด
มาเฟีย&เมียเชลย (ภาคต่อ มาเฟีย&เมียอุ้มบุญ)
มาเฟีย&เมียเชลย (ภาคต่อ มาเฟีย&เมียอุ้มบุญ)
“เพราะความผิดที่ไม่ได้ก่อ ทำให้ ไลลา ต้องมาชดใช้กรรมแทนพ่อและพี่ชาย ด้วยการถูกบังคับให้กลายมาเป็น 'เมียเชลย' ของมาเฟียหนุ่ม ผู้มีรูปลักษณ์แสนดิบเถื่อน ไร้หัวใจ อย่าง ราฟาเอล มาร์เซียอาโน่ รองหัวหน้าแก๊งเลโอปาสคาล แห่งคารัสซีเลีย ภายใต้เงื่อนไขที่ว่า หากเธออยากเป็นอิสระ ก็ต้องมีลูกให้เขา แล้วจากนั้นเธอจะไปไหนก็ไป ไลลากัดฟันทน ทำตามหน้าที่อย่างไม่มีทางเลือก เธอได้แต่สัญญากับตัวเองว่า จะไม่ยอมให้หัวใจตัวเอง พ่ายแพ้ให้กับเขาเด็ดขาด เธอต้องไม่รักเขา เหมือนที่เขาเคยประกาศไว้ว่า อย่าคิดหวังเป็นเมียเขา เพราะเธอเป็นได้แค่ เมียเชลย ที่เขาไม่มีวันรัก ! /// "คุณเอาตัวฉันมาทำไม" ไลลาถามเสียงแผ่ว เรื่องที่ได้ยินทำให้เธอไม่อยากเชื่อ แต่ท่าทางของคนพูดทำให้เธอจำต้องเชื่อเขา "เธอต้องอยู่เป็นเชลย จนกว่านายอังตวนจะหาทางชดใช้ความเสียหายได้ทั้งหมด หรืออังเดรยอมกลับมารับโทษ ให้พูดตรงๆ คือมาอยู่ขัดดอกยังไงล่ะ" สิ่งที่ได้ยินทำเอาไลลาหัวใจหล่นไปกองกับพื้น ไม่คิดว่าพี่ชายจะทำเรื่องเลวร้ายแบบนี้ จนทำให้พ่อและเธอต้องพลอยเดือดร้อนไปด้วย "แล้วฉันต้องทำอะไรบ้าง" หญิงสาวกลั้นใจถามออกไป "คุณปู่ของฉัน ท่านต้องการให้ฉันมีทายาท ท่านยื่นข้อเสนอให้พ่อของเธอว่า ภายในหนึ่งปีนี้หากเธอมีลูกให้ฉันได้ ก็จะยกหนี้ทั้งหมดให้" ราฟาเอลบอกข้อเสนอของคนเป็นปู่ให้เธอรับรู้ "ถ้า... ถ้าฉันยอมรับข้อเสนอ หนี้ของพ่อฉันจะได้รับการชดใช้ใช่ไหมคะ" เธอถามเขาเสียงเจือสะอื้น อีกฝ่ายพยักหน้ารับ "ใช่ ขอแค่เธอยอมทำตามเงื่อนไข เธอจะชดใช้หนี้แทนพ่อเธอได้" "แล้วความผิดของพี่อังเดรล่ะค่ะ ฉันจะชดใช้ให้แทนได้ไหม" ไลลาถามอย่างมีความหวัง "เธอนี่ได้คืบจะเอาศอก ถ้าเธอมีลูกให้ฉัน ค่อยมาพูดเรื่องนี้กัน" ราฟาเอลบอกเสียงเข้ม เขากระตุกยิ้มหยัน เมื่อเห็นสายตาผิดหวังของหญิงสาว "ฉัน... ฉันยอมรับข้อเสนอค่ะ" ไลลากลั้นใจพูดออกไป ก้มหน้าหลบสายตาของเขา มือน้อยกำแน่นข่มกลั้นน้ำตาไม่ให้ไหลออกมา เธอไม่มีทางเลือกอื่น อนาคตความฝันพังพินาศลงไปแล้ว เมื่อต้องเอาร่างกายของตัวเองชดใช้ความผิดแทนพี่ชาย "เข้าใจอะไรง่ายๆ ก็ดีแล้ว" ราฟาเอลเชยคางหญิงสาวขึ้นมา ก่อนจะก้มลงไปแตะริมฝีปากจุมพิตเรียวปากอิ่มอย่างดุดัน ไลลาตัวแข็งทื่อด้วยความตกใจ ก่อนจะตั้งสติได้แล้วเบือนหน้าหนีเขา มือยกผลักแผงอกหนาให้ออกห่าง "นี่คุณทำอะไร" "หึ ก็ทดสอบคุณภาพยังไงล่ะ ซื้อผ้ายังต้องดูเนื้อ นี่เลือกแม่พันธุ์ทำลูก มันต้องทดสอบคุณภาพสักหน่อยสิ" ถ้อยคำหยาบหยามนั้น ทำเอาคนฟังน้ำตาคลอ ศักดิ์ศรีถูกเขาเหยียบย่ำลงไปอย่างไร้ทางสู้ หญิงสาวได้แต่ฝืนข่มกลั้นความอดสูนั้นไว้ หนึ่งปีเท่านั้นเธอต้องอดทน เธอต้องทำเพื่อพ่อและพี่ชาย "จำเอาไว้ว่า อย่าคิดหวังจะเป็นเมียฉัน เพราะเธอเป็นได้แค่ เมียเชลย !"”