icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

มาเฟีย&เมียเชลย (ภาคต่อ มาเฟีย&เมียอุ้มบุญ)

บทที่ 4 ตอนที่ 4. เมียเชลย 4

จำนวนคำ:1577    |    อัปเดตเมื่อ:26/05/2022

ดี๋ยวแม่เอ

้ำเปลี่ยนชุดใหม่ กลับมาอีกทีเจ้าเหมียวน้อยก็นอนรออยู่บนเตียงเรี

ั่งข้าวมากินก่อนนะ นอ

รงฟันจนสะอาดก็เข้ามานอนเล่นกับเจ้าเหมียว ทั้งที่ยังเป็นเวลาบ่ายเท่านั้น กว่าจะเดินทางถึงปาปารันก็คงเป็นช่วงเช้าของวันรุ่งขึ้น ผู้โดยสารส่วนใหญ่ จึงมักใช้เวลาว่างในเรือด้วยการไปเดินเล่นตามจุดต่างของเรือ นั่งชมวิวบนชั้นดาดฟ้า บางก็เข้าไปฟังเ

เสียงคลื่น และพ

มีผ้ามัดปากไว้ ตาก็ถูกผ้าปิดไว้เช่นกัน ร่างกายขยับได้เล็กน้อยเพราะถูกพันธนาการไว้จนดิ้นไม่หลุด พยายาม

น ภาพในความทรงจำสุดท้ายก่อนสิ้นสติค่อยๆ วาบผ่านมาในหัว เธอเดินทางกลับบ้านที่ปา

งถูกลัก

นขึ้นมาในทันที เกิดอะไรขึ้นกับเธอ ทำไมถึง

ใช้ประสาทรับรู้ที่ยังพอใช้งานได

ือและเรือกำลังแล่น

ร๊

ามาอีกระรอก พยายามตั้งสติที่เหลือน้อยนิดของตัวเองไว้มั่น แต่จะหนียังไง เมื่อถูกมัด

๊ก.

นมาหยุดใกล้ๆ เขายอบตัวลงพร้อมกับยื่นมือมาแตะที่แก้ม ปลายนิ้วสากหนาไล้ไปมาบนแก้มนุ่ม

ามไม่ขยับ กลัวอีกฝ่ายรู้ว่าเธอรู้สึกตัวแล้ว ดวงตาปิดสนิ

ว่าเธอตื

ตัดผมสั้นมีไรเคราล้อมกรอบดวงหน้าคมดุ จมูกโด่ง รับกับดวงตาสีน้ำตาลเข้มราวกับสนิมเหล็ก คิ้วดกหนา ริมฝีปากหยักโค้งเล

ป็นใคร จับต

ธออยู่ หัวใจดวงน้อยสั่นระรัวราวกับตีกลอง เกิดมาไ

าฟาเอล มาร

ื่อและนามสกุลของเขา แน่ละ... ผู้หญิงคนไหนได้รู้จักเขาย่อมตื่นเต้น ตระกูลมาร์เซียอา

หก.

วตาดูหมิ่น เจ้าโจรเถื่อนนี่กล้าบอกว่าตัวเองเป็นทายาทขอ

ือว่าฉันคือ ราฟาเ

ทรวงอกอวบๆ ชวนน้ำลายสอนั่น เขาเห็นเธอครั้งแรกก็ถูกใจ ไม่คิดว่าคุณปู่จะหาหญิงสาวตามสเป็กท

ี้ บอกว่าเป็นแจ็คสแปร์โ

สาวแม้จะรู้สึกกลัว

ว่าฉันเป็นเจ้าหนี้พ่อข

ไว้ ให้หันมามองสบตาของเขา ชัก

นหนี้ใคร อย่ามาพ

้าหนี แต่ถูกมืออี

เธอยังโกงบ

าใกล้ๆ เพิ่มข้อกล่าวหา

่อังเดรของฉ

เขาว่าพ่อของเธอติดหนี้ ไม่พอยัง

้มูลค่ามหาศาล สร้างความเสียหายให้กับชื่อเสียงของเลโอนิก้า ตอนนี้เขาหนีไปแล

เปิดรับโบนัส

เปิด
มาเฟีย&เมียเชลย (ภาคต่อ มาเฟีย&เมียอุ้มบุญ)
มาเฟีย&เมียเชลย (ภาคต่อ มาเฟีย&เมียอุ้มบุญ)
“เพราะความผิดที่ไม่ได้ก่อ ทำให้ ไลลา ต้องมาชดใช้กรรมแทนพ่อและพี่ชาย ด้วยการถูกบังคับให้กลายมาเป็น 'เมียเชลย' ของมาเฟียหนุ่ม ผู้มีรูปลักษณ์แสนดิบเถื่อน ไร้หัวใจ อย่าง ราฟาเอล มาร์เซียอาโน่ รองหัวหน้าแก๊งเลโอปาสคาล แห่งคารัสซีเลีย ภายใต้เงื่อนไขที่ว่า หากเธออยากเป็นอิสระ ก็ต้องมีลูกให้เขา แล้วจากนั้นเธอจะไปไหนก็ไป ไลลากัดฟันทน ทำตามหน้าที่อย่างไม่มีทางเลือก เธอได้แต่สัญญากับตัวเองว่า จะไม่ยอมให้หัวใจตัวเอง พ่ายแพ้ให้กับเขาเด็ดขาด เธอต้องไม่รักเขา เหมือนที่เขาเคยประกาศไว้ว่า อย่าคิดหวังเป็นเมียเขา เพราะเธอเป็นได้แค่ เมียเชลย ที่เขาไม่มีวันรัก ! /// "คุณเอาตัวฉันมาทำไม" ไลลาถามเสียงแผ่ว เรื่องที่ได้ยินทำให้เธอไม่อยากเชื่อ แต่ท่าทางของคนพูดทำให้เธอจำต้องเชื่อเขา "เธอต้องอยู่เป็นเชลย จนกว่านายอังตวนจะหาทางชดใช้ความเสียหายได้ทั้งหมด หรืออังเดรยอมกลับมารับโทษ ให้พูดตรงๆ คือมาอยู่ขัดดอกยังไงล่ะ" สิ่งที่ได้ยินทำเอาไลลาหัวใจหล่นไปกองกับพื้น ไม่คิดว่าพี่ชายจะทำเรื่องเลวร้ายแบบนี้ จนทำให้พ่อและเธอต้องพลอยเดือดร้อนไปด้วย "แล้วฉันต้องทำอะไรบ้าง" หญิงสาวกลั้นใจถามออกไป "คุณปู่ของฉัน ท่านต้องการให้ฉันมีทายาท ท่านยื่นข้อเสนอให้พ่อของเธอว่า ภายในหนึ่งปีนี้หากเธอมีลูกให้ฉันได้ ก็จะยกหนี้ทั้งหมดให้" ราฟาเอลบอกข้อเสนอของคนเป็นปู่ให้เธอรับรู้ "ถ้า... ถ้าฉันยอมรับข้อเสนอ หนี้ของพ่อฉันจะได้รับการชดใช้ใช่ไหมคะ" เธอถามเขาเสียงเจือสะอื้น อีกฝ่ายพยักหน้ารับ "ใช่ ขอแค่เธอยอมทำตามเงื่อนไข เธอจะชดใช้หนี้แทนพ่อเธอได้" "แล้วความผิดของพี่อังเดรล่ะค่ะ ฉันจะชดใช้ให้แทนได้ไหม" ไลลาถามอย่างมีความหวัง "เธอนี่ได้คืบจะเอาศอก ถ้าเธอมีลูกให้ฉัน ค่อยมาพูดเรื่องนี้กัน" ราฟาเอลบอกเสียงเข้ม เขากระตุกยิ้มหยัน เมื่อเห็นสายตาผิดหวังของหญิงสาว "ฉัน... ฉันยอมรับข้อเสนอค่ะ" ไลลากลั้นใจพูดออกไป ก้มหน้าหลบสายตาของเขา มือน้อยกำแน่นข่มกลั้นน้ำตาไม่ให้ไหลออกมา เธอไม่มีทางเลือกอื่น อนาคตความฝันพังพินาศลงไปแล้ว เมื่อต้องเอาร่างกายของตัวเองชดใช้ความผิดแทนพี่ชาย "เข้าใจอะไรง่ายๆ ก็ดีแล้ว" ราฟาเอลเชยคางหญิงสาวขึ้นมา ก่อนจะก้มลงไปแตะริมฝีปากจุมพิตเรียวปากอิ่มอย่างดุดัน ไลลาตัวแข็งทื่อด้วยความตกใจ ก่อนจะตั้งสติได้แล้วเบือนหน้าหนีเขา มือยกผลักแผงอกหนาให้ออกห่าง "นี่คุณทำอะไร" "หึ ก็ทดสอบคุณภาพยังไงล่ะ ซื้อผ้ายังต้องดูเนื้อ นี่เลือกแม่พันธุ์ทำลูก มันต้องทดสอบคุณภาพสักหน่อยสิ" ถ้อยคำหยาบหยามนั้น ทำเอาคนฟังน้ำตาคลอ ศักดิ์ศรีถูกเขาเหยียบย่ำลงไปอย่างไร้ทางสู้ หญิงสาวได้แต่ฝืนข่มกลั้นความอดสูนั้นไว้ หนึ่งปีเท่านั้นเธอต้องอดทน เธอต้องทำเพื่อพ่อและพี่ชาย "จำเอาไว้ว่า อย่าคิดหวังจะเป็นเมียฉัน เพราะเธอเป็นได้แค่ เมียเชลย !"”