icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

เพลิงร้อนพรางรัก

บทที่ 3 น่าเอามากกว่า

จำนวนคำ:1089    |    อัปเดตเมื่อ:30/05/2022

ตูแล้วกด

่านั่งรออยู่บนโซฟา เธอเดินเข้าไปหาก่อนขึ้นนั่งคร่อมบนตักแล้ว

มไม่

ธอบ่นออกมาเบา ๆ เขาห

คร่ ก็แค่ความใคร่ ผมจ่าย คุณทำหน้าที่ใ

ล้วค่ะ หนู

แตกที่หลงใหลในวัตถุ ชอบใช้ของแพงเกินเงินในกระเป๋า ชอบกินหรูจนเกินที่พ่อแม่จะส่งเสีย จึงต้องหาเงินวิธีนี้ หากเธอบริ

ขาเริ่มอารมณ์ดีและร

หนูหน่อยเหรอคะ เผื่อติดใ

หนาในเมื่อคนอย่างเขามีผู้หญิงไว้บำบัดความใคร่ ก็แค่นั

น ไม่มีใครจริงใจซื่อสัตย์ แม้แต่ค

าวนี่นมใหญ่ดี ร่องยังไม่หลวมมาก

คุณชื่อ

ฟิร์นค่ะ ”

่ารั

บทับเนินเนื้อคู่มหึมาทั้งสองข้าง ด้านล่างก็ยังขยับเสีย

ชื่

งอื่นไม่น่า

ม่น่ารักหรอก

ำเยิ้มฉ่ำไหลนองเต็มร่องสาว เธออยากอีกแล้วทั้ง ๆ ที่พึ่งเสร็จไปสองรอบ เธอใ

สาวรู้สึกขัดใจอยู่เงียบ ๆ หน้าตาก็ดี หุ่นก็แซ่บ รวยก็รวยแถมยังจ่ายหนัก แต่ไม่ชอบที่เขาแสดงอ

กรรมเข้าจังหวะจวบจนไปถึงสวรรค์ทั้งคู่ หญิงสาวทรุดตัวล

วลาคุณพัก

ไมเหร

ค่ไหนกันเชียว ผู้ชายก็ขี้คุยด้วยกันทั้งนั้น บางคนบอกอึดทนอย่างโน้นอย่างนี้ เอาจริง ๆ น

ิงเหร

่จริงเดี๋

เลย ตั้งแต่บ่ายสามจนถึงหกโมงเย็น เขาบรรเลงเกมกามกับร่างกายเธอเกมแล้วเกมเล่าอย่

าบเสร็จออกมาก็บอกให้เธอเข้าไปอาบบ้าง หญิงสาวเดินออกมาก็พบว่าเ

กตาจนเรียบร้อย ก็เห็นเงินที่เขาวางไว

ที่ไปจ้างบอกห้าพันไง ใจถึง มือหนักแบบนี้

ียงนอกบ้าน แล้วสวมกอดเขาจากทางด้านหลัง นายหัวหนุ่มเกร็งตัวแล้

เปิดรับโบนัส

เปิด
เพลิงร้อนพรางรัก
เพลิงร้อนพรางรัก
“เริ่มต้นด้วยร้าย ลงท้ายด้วยรัก... เขา.. นายหัวปราบ.. ผู้เติบโตมาเพียงลำพัง ความสูญเสีย อ้างว้าง เดียวดาย และแผลที่ฝากฝังไว้จากผู้เป็น " แม่ " หล่อหลอมให้เขาหยาบกระด้าง เกลียดผู้หญิงเข้าไส้ และร้ายเหลือเกิน ทว่าไม่รู้สวรรค์สาปหรือนรกส่ง ที่วันหนึ่ง น้องชายสุดที่รักกลับมาสู่อ้อมอก เสมือนมีมือวิเศษจากสวรรค์ จุดเปลวเทียนแห่งความอ้างว้างดำมืดในหัวใจขึ้นอีกครั้ง แต่ก็เพียงไม่นาน ความอบอุ่นแห่งเปลวเทียนนั้น กลับถูกพัดพาให้ดับสูญไปด้วยลมพายุ ลมพายุร้ายกาจที่เขาเกลียดนักหนา ใช่ ลมพายุที่ได้ชื่อว่า..ผู้หญิง ผู้หญิงคนนั้นชื่อ..อันดา ความเคียดแค้นชิงชังที่เขาสั่งสมมาแทบจะชั่วชีวิต จะถูกระบายลงไปที่เธอให้สาแก่ใจ ..เธอต้องชดใช้ เธอต้องทุกข์ทรมานเหมือนตายทั้งเป็น ! ...”