icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

เพลิงร้อนพรางรัก

บทที่ 4 อ้างว้าง

จำนวนคำ:1139    |    อัปเดตเมื่อ:30/05/2022

ูลืมตัวไป ” เขาจ้องหน

้ เห็นหรือเปล่

ห็นค

ลับหรื

ขาทำผัวเป็นตัวเป็นตนให้ได้ เพราะเขาทั้งรวย ทั้งหล่อ ทั้งใหญ่ ทั้งลีลาเด็ด แต

ได้นะ รับรองว่าทุกสายตาจะต้องจับจ้องเธอแน่ ๆ ที่มีรถหรูมาส่งถึงที่ โ

้ลูกน้องขับรถมาร

อ่อ

านไป ราวกับรังเกียจเธอเสียเต็มประดา อยู่ร่วมกับผู้หญิงไม่ได้อะไรประมาณนั้น แหม ทีเม

ึ้นมาโทรหาลูกน้องค

ับนาย

ผู้หญิงไ

ด้คร

วโดนนายหัวหนุ่มถีบออกมา หน้าตาไม่รับแขก ทีตอนทำอย่างว่าล่ะก

าวิเชียรก็มาถึง เข

ล่าครับ ผู้หญิงอยู่หอในเมือง ผมต

หรอ งั้นผมเอาข้

อ ได้

้านข้าวซอยของโปรดของนายหัวอยู่ นายหัวชอบกินอาหารเหนือมาก เขาเดิ

*

เลอันเวิ้งว้างกว้างไกลจนหาที่สุดมิได้ ทำไมมั

ิบเอ็ดผู้นี้ เขาเป็นนายหัวเจ้าของทั้งสวนยาง

ปูเก็บเปลือกหอยอยู่ริมทะเลอย่างสนุกสนานเพลิดเพลิน เด็กคนหนึ่งที่โตกว่านั่งลงแล้วเอาน้องเล็กขี่หลัง วิ่งลงไป

งสูงใหญ่ ละม้ายคล้ายกับเขาเสียเหลือเกิน เขาปาข้าวขอ

ดอะไรขึ้

วยใบหน้าเต็มไปด้วยน้ำตาแห่งความเจ็บปวดผ

่อไปแล้ว หนีแกไป เข

ะไรนะค

ว แม่เอาน้องไปด้วย เอาตาปราณไปด้ว

นั้นหลุดออกไปจากความทรงจำ ภาพความทรงจำอัน

อของเขาไม่ได้มีลักษณะคล้ำเข้มเหมือนคนใต้ทั่วไป เขาสูงใหญ่ ตาคมเฉี่ยว ผิวขาวเป

นไร่ พ่อไปพบรักกับแม่ตอนเรียนมหาวิทยาลัย แม่เป็นสาวเหนือตัวเล็ก ผิวขาว น่ารัก ทำอาหารเก

ปัญหาทะเลาะกัน ปราบรัก ตามใจน้อง ดูแลน้องทุกอย่าง สองคนตัวติดกันแทบจะตลอดเวลา จวบจนกระทั่งวันนั้น

เปิดรับโบนัส

เปิด
เพลิงร้อนพรางรัก
เพลิงร้อนพรางรัก
“เริ่มต้นด้วยร้าย ลงท้ายด้วยรัก... เขา.. นายหัวปราบ.. ผู้เติบโตมาเพียงลำพัง ความสูญเสีย อ้างว้าง เดียวดาย และแผลที่ฝากฝังไว้จากผู้เป็น " แม่ " หล่อหลอมให้เขาหยาบกระด้าง เกลียดผู้หญิงเข้าไส้ และร้ายเหลือเกิน ทว่าไม่รู้สวรรค์สาปหรือนรกส่ง ที่วันหนึ่ง น้องชายสุดที่รักกลับมาสู่อ้อมอก เสมือนมีมือวิเศษจากสวรรค์ จุดเปลวเทียนแห่งความอ้างว้างดำมืดในหัวใจขึ้นอีกครั้ง แต่ก็เพียงไม่นาน ความอบอุ่นแห่งเปลวเทียนนั้น กลับถูกพัดพาให้ดับสูญไปด้วยลมพายุ ลมพายุร้ายกาจที่เขาเกลียดนักหนา ใช่ ลมพายุที่ได้ชื่อว่า..ผู้หญิง ผู้หญิงคนนั้นชื่อ..อันดา ความเคียดแค้นชิงชังที่เขาสั่งสมมาแทบจะชั่วชีวิต จะถูกระบายลงไปที่เธอให้สาแก่ใจ ..เธอต้องชดใช้ เธอต้องทุกข์ทรมานเหมือนตายทั้งเป็น ! ...”