icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

เพลิงร้อนพรางรัก

บทที่ 10 เรียกที่รักก็ได้

จำนวนคำ:1066    |    อัปเดตเมื่อ:30/05/2022

างสูงใหญ่มายืนยิ้มอยู่หน้าร้าน ก่อนที่จะมีพนักงานในร้านเดิน

เลสด ๆ ครับ แล้วก็ อย

ตาเจ๊พิมพร สาวใหญ่ผู้ชอบจับเด็กหนุ่มมากินเป็นอาหารผู้เป็นเจ้าของร้านไปได้ เธอจั

ที่ได้ยินคำว่าแฟน ปราณรีบส่งยิ้มให้เจ๊พ

ัน พึ่งย้ายมาจ้ะ ชื่อคุณปราณ คุณป

ิ้ม เจ๊พิมพรรีบเดินนวยนาดเข้ามาใกล้ทันที พร้อมยกมือขึ้นป

อ่อนน่ารักเชียว หน้าตาเหมือนไม่ใช่

เชื้อจีน แม่ผมคนเหนือ ตัวขาวจั๊วะ ผม

หลายเชื้อชาติ แล้วบ้

ปราณพยายามตะครุบมือเธอไว้ให้อยู่นิ่ง ๆ อันดาส่ายหน้า

็นน้องชายนาย

สะดุ้งเฮือก รีบดึงมือออกจากการลวนลามชา

ล่ะเจ๊ เมื่อกี๊ยังดี ๆ อยู่

ไรดี ตั้งแต่แม่ทิ้งไปนั่นแหละ มีคนเขาลือกั

ึ้นทันทีที่ได้ยินข้อความ

พอแล้

ี๋ยวปากจะพาซวย รู้ถึงหูนายหัวปราบแกส่งคนมาฆ่า ได้ตายสงบก่อนจะ

คำพูดของเจ๊พิมพร อันดาจึ

ดมันจริงเหรอ พี่ปราบเนี่ยน

ยายอะไรด้วยไม่ได้หรอกค่ะ มาค่ะ คุณปราณอยากทานอะไรดี ทะเลเผาที่นี่สด ๆ อร่อย ๆ ทุกอย่างเลยนะคะ

อามาทุกอย่างที่อ

รให้ ” พักเดียวซีฟู้ดสด ๆ เผาร้อน ๆ น้ำจ

่า มีปู กุ้ง หมึก หอย

ยิ้มจนตาหยี แล้วเขาก็รีบเอื้อมมือไปหยิบหอย

ำให้ เขายกขึ้นดื่มแล้วอ้าปากร

ชายหนุ่มหันไปเห็นหน้าหวานนั้นหัวเราะสด

เป็นกันเองดี แล้วก็น่ารักด้วย ” เธอตกใจ พึ่งรู้ตัวว่าเผล

่ะค่ะ ขอโทษที

ไปนี้ก็เลิกเรียกผมว่าคุณปรา

ดีเหร

กก็ได้นะ ” เขาพูดพร้อมส่งยิ้มทะเล้นมาให้ เ

ได้ยัง

คะ นี่ ปูนี่น่

เปิดรับโบนัส

เปิด
เพลิงร้อนพรางรัก
เพลิงร้อนพรางรัก
“เริ่มต้นด้วยร้าย ลงท้ายด้วยรัก... เขา.. นายหัวปราบ.. ผู้เติบโตมาเพียงลำพัง ความสูญเสีย อ้างว้าง เดียวดาย และแผลที่ฝากฝังไว้จากผู้เป็น " แม่ " หล่อหลอมให้เขาหยาบกระด้าง เกลียดผู้หญิงเข้าไส้ และร้ายเหลือเกิน ทว่าไม่รู้สวรรค์สาปหรือนรกส่ง ที่วันหนึ่ง น้องชายสุดที่รักกลับมาสู่อ้อมอก เสมือนมีมือวิเศษจากสวรรค์ จุดเปลวเทียนแห่งความอ้างว้างดำมืดในหัวใจขึ้นอีกครั้ง แต่ก็เพียงไม่นาน ความอบอุ่นแห่งเปลวเทียนนั้น กลับถูกพัดพาให้ดับสูญไปด้วยลมพายุ ลมพายุร้ายกาจที่เขาเกลียดนักหนา ใช่ ลมพายุที่ได้ชื่อว่า..ผู้หญิง ผู้หญิงคนนั้นชื่อ..อันดา ความเคียดแค้นชิงชังที่เขาสั่งสมมาแทบจะชั่วชีวิต จะถูกระบายลงไปที่เธอให้สาแก่ใจ ..เธอต้องชดใช้ เธอต้องทุกข์ทรมานเหมือนตายทั้งเป็น ! ...”