icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

กุหลาบในม่านเพลิง

บทที่ 5 คาดโทษ

จำนวนคำ:2580    |    อัปเดตเมื่อ:22/07/2022

ำลายลงคอ รีบฉวยจั

ณจะได้พักผ่อน” ก้องหล้าบอกตัดบทขึ้นมา ดูแล

านไม่ได้มาเป็นแขกของไร่ แล้วต้องไปพักที่บ้านพักพนักงา

โดยเฉพาะ... แต่วันนี้... เธอต้องชดใช้ให้สาสม...

้องเจ็บปวดแทบกระอักเลือดเลยละ เพราะวันนี้...มันเป็น

นรัก ‘เอาแล้วไงคุณปารวี เส้นทางของคุณไม่ได้

จะช่วยเพื่อนใหม่ได้บ้าง อย่างน้อ

ักเลยนะธามส์” ก้องหล้าค้าน แต่คนออกคำสั่งยืนกอดอกมองนิ

ามเสียงเข้ม สีหน้าของเ

นมีพนักงานเริ่มเข้ามาพักค่อยให้เธอย้ายไปก็ได้นี่ ไหนๆ เราก็ท

จะไปนอนเฝ้าก็ได้นะ ฉันว่าคุณปารวีคงชอบ...” พ่อเลี้ยงหนุ่มพูดเหน็บทิ้งท้ายสองแง่สามง่า

ุณ

สงครามเอาไว้ มองสองคนสลับกันแล้วห

ที่บ้านพักพนักงานอยู่ห่างเรือนเกือบเป็นกิโล เธอจะไปพักคนเด

่งที่ออกจากปากเขาเป็นประกาศิต แต่ที่เขารู้จักเพื่อนค

ังยืนนิ่ง ไม่ตอ

ฉันไปด้วย จะได้พักเสียที แล้วก็กรุณาหยุดเรียกฉันว่าเด็กเส้นเสียที” ปารวีบ

หม!...ทีคุยกับก้องหล้าทำเป็นเสียงอ่อนเ

ญญาจ้างงานที่สำนักงานและรับรู้หน้าที่ที่ต้

ชด ลากกระเป๋าของตั

ย่างรู้หน้าที่ มองตามพ่อเลี้ยงธามส์ที่เดินลิ่

บร้อย ตอนนั้น...เธอจรดปากกาอย่างไม่ลังเลสักนิด ผู้หญิงอย่างเธอถ้าไม่ผ่านงานที่นี่

าลที่ห้า คนอะไรก็ไม่รู้ ทั้งบ้าอำนาจ ไร้มารยาท เผด็จการ หยาบคายก็เท่

ไม่รู้วันนี้มันเป็นอะไร สงสัยเหนื่อยและอกหักจนสมองกลับ...” ก้องหล้าบอกติดตลกหากแต่ยังรักษาหน้าของเพื

เป็นจริงที่รวีเห็นวันนี้ นึกยังไง...ก็จินตนาการให้เห็นภา

่วันก็มีปัญหา เรื่องคนไม่พร้อมในบางตำแหน่งและยังคนรักเพิ่งขอเลิก

ไหนทนได้ ดีแล้วที่เธอเลือกทางถูกก่อนที่จะรู้ว่านรกบนดิ

ะเป็นเจ้านา

ม่อยากจะยอมรับ แต่เ

าพอคุณได้รู้ตัวตนที่แท้จริงของมันคุณก็

็นมุมนั้นของเขา ขอบคุณอีกค

นะครับ” ก้องหล

ห้องเป็นห้องเล็กๆ เรียงราย เธอต้องมาอยู่ที่นี่ ตรงนี

ดีแต่แต่งตัวอวดสวยยั่วผู้ชายไปวันๆ น่ะสิคะ” ปารวีประชดกลับทันที น

องนี้มันชักจะสนุกแล้วสิ

กยัง

มส์ไปไม่เป็นเลยทีเดียว ผมไม่เคยเห็นมันจะโกรธ หรือใช้อารมณ์ไม่มีเหตุผลแบบนี้เลยสักครั้ง จะคอยดูตอนต่อไปนะครับ

ยความสะดวกใดๆ นอกจากที่หมอนกับนอนแบบพับราคาถูกกับผ้าห่มผืนบาง พัดลมติดผนังเป็นเพียงสิ่งเดียวที่ทำให้เธอรู้สึกว่าที่นี่ไม

องมาทำอะไรอย่างนี้ก็ไม่รู้ เธอคงจะบ้าไปแล้วจริงๆ...

้ำดื่มยังไม่ตกลงไปในท้อง ยังดีที่เธอหยิบขนมปังไส้แฮมชีสกับน้ำขวดเล็กติดมา

งไม่ถึงชั่วโมง เสียงมัจจุราช

ช่หรือ แล้วมาหลบอู้อย่างนี้จะได้งานหรือเปล่า หรืองานที่เธอ

ึงไหน ใจคอจะไม่ให้เธอมีเวลาหายใจหายคอชื

งเพิ่งเสร็จ ใจคอคุณจะไม่ให้ฉันพักบ้างเลยหรือไง” ปารวีต

ุณคงจะไม่ชอบ เพราะคงอยากจะอ่อยผู้ชายในไร่ให้ห่าง

ิ์มาหยาบคายกั

ภาพของเธอ ไม่ต่างจาก...สักนิด” สายตากับคำพูดสอดประสานกันได้เป็นอย่างดี เป็นใครก็ดูออก ว่าสิ่งที่เขาพูดกับการกระทำของเขา ไม่ได

ีย

้องทันที เธอปิดประตูกระแทกใส่หน้าเขาอย่างแรง ล็อกห้องอย่างแน่นหนา อารมณ์

หา! แล้วกล้าดีอย่างไรมาปิดประตูใส่หน้าเจ้าของไร่”พ่อเลี้ยงธ

จากข้างใน แล้วก็เดินปึงปังไปล้มตัวลงนอนอย่างหง

ยอมเปิดประตูออกมาง่ายๆ พ่อเลี

นะ...ปารวี” ชายห

เปิดรับโบนัส

เปิด
กุหลาบในม่านเพลิง
กุหลาบในม่านเพลิง
“"ความเกลียด กับ ความแค้น" หลอมใจผู้ชายสุขุมเยือกเย็นให้กลายเป็นผู้ชายปากร้ายไร้เหตุผล เพียงเพราะเธอก้าวเข้ามา... ทว่าเหยื่อแค้นกลับยั้งความสุข คนทุกข์กับเป็นคนเริ่มก่อ เมื่อความเกลียดได้แปรเปลี่ยนเป็นความรักอย่างไม่รู้ตัว ................................................................................. "แล้วนี่อย่าบอกนะ...ว่าทุกคนรู้เรื่องกันหมดแล้ว" "ใช่" ทุกคนตอบพร้อมกัน "ถ้าอย่างนั้นก็วิวาห์เหาะมันเลยก็แล้วกัน วางแผนดีนัก..." พ่อเลี้ยงหนุ่มรวบร่างบางเข้าในวงแขนแกร่งแล้วช้อนร่างบางกระชับอ้อมแขนอุ้มปารวีขึ้น แล้วเดินขึ้นบันไดไปบนบ้านทันที แต่ก็ไม่วายตะโกนมาลงสั่งน้องสาว "ยัยรษา! สั่งทุกคนห้ามรบกวนพี่จนกว่าจะเช้า... แล้วก็...พรุ่งนี้เช้าเชิญนายอำเภอกับเตรียมชุดธูปเทียนแพขอขมาให้พี่ด้วย คืนนี้พี่จะโกนหนวดให้เกลี้ยง แล้วจะทดลองงานตำแหน่งแม่เลี้ยงไร่ปกรักด้วยเลย ทุกคนปาร์ตี้กันให้สนุก...แต่ขอย้ำ ว่าห้ามรบกวนเด็ดขาด..." เสียงกองเชียร์ส่งเสียงเชียร์กันอย่างครื้นเครง ปารวีอายหน้าแดงแทบจะแทรกหน้าเข้าไปในแผงอกแกร่ง หยิกหมับเข้าที่หน้าอกกำยำอย่างหมั่นไส้ "โอ๊ย!" เสียงร้องของพ่อเสียงหนุ่มยิ่งสร้างความสนุกครื้นเครงให้กองเชียร์มากขึ้น และยังส่งเสียงแข่งกันอย่างสนุกสนาน "เต็มที่เลยพี่รวี...รษาเชียร์สุดใจขาดดิ้น...มีพี่ชายซื่อบื้ออย่างนี้...น้องเพลีย!" "แม่เลี้ยงรวี เราเชียร์เธออยู่นะ...จัดหนัก อย่าให้มันกล้าหือ มีหน้ากลับมาทำโง่ได้อีกนะ" ก้องหล้าร้องเพลงเย้า ส่งเสียงเชียร์ปารวี "รวี...พี่ขอโทษนะ คราวนี้พี่เข้าข้างพ่อเลี้ยงว่ะ เล่นตัวอยู่ได้ น่าหมั่นไส้ กำราบให้หนักเลยนะพ่อเลี้ยง อย่าให้มันได้หนีไปไหนอีก" ปรินทร์ร่วมสนุก "ตายละ...ไม่รู้ใครจะแย่กว่าใคร...สู้ๆ นะคะคุณรวี อย่าได้ให้เผยอหน้าขึ้นมาต่อกรกับเราได้" มัดไหมเอาบ้าง "อย่าให้เสียชื่อนะพ่อเลี้ยง..." นนท์ปวิธนึกสนุกตามร้องบอกไปบ้าง ทั้งที่ตัวเองก็หงอยังกับอะไรดี "คุณธามส์...มุกยินดีกับคุณด้วยนะ แต่ถ้าให้ดีคุณยอมคุณรวีไปเถอะ...เค้าว่ากลัวเมียแล้วจะได้ดี" "ขอบคุณสำหรับทุกคำอวยพรครับทุกคน พรุ่งนี้ถ้ายังไม่ออกจากห้องก็ขอไข่ลวกสี่ฟอง อยากรู้ว่าใครจะกำราบใครต้องติดตามต่อในวันพรุ่งนี้"”