กุหลาบในม่านเพลิง

ได้รูปผิวเนียนต้องแสงจันทร์ระเรื่อจนสะท้อนให้เห็นเป็นความสวยงามชวนหลงใหล ควา

อย่าง นานเท่าไรก็ไม่รู้..ที่เธอยืนอยู่ตรงนี้ จนเธ

าของเสียงนุ่มถามขึ้นมา พร้อมกับเจ้าของเสียงเดินมาหย

มต้องขอโทษคุณแทนเพื่อนผมด้วยนะครับ มันอาจดูเหมือนเป็นคำแก้ตัว แต่ผมยืนยันได้ว่าเขาไม่ได้เป็นคนเลวร้ายแบบนั้

วียืนเหม่ออยู่ เขาก็รู้ทันทีว่าหญิงสาวตรงหน้าต้องมีเรื่องไม่สบา

ไรคะ หน้ารวีดูออกง่

ค่ะ” หญิงสาวตอบกลับไปเสียงเรียบ แหงนหน้ามองท้อ

ั้ง แล้วผมเป็นห่วงคุณ ผมก็เลยแวะมาดู เมื่อตอนเย็นผมให้คน

งชายหนุ่มอีกครั้ง

ชายหนุ่มล้วงมือเข้าในกระเ

ค่ะ แล้วนั่น...” หญิงสาวชี้ไ

ก็เลยเอามาให้คุณใช้ ถึงแม้ว่ามันต่างจากเศษเหล็กนิดเดียว แต่มันก็ดีกว่าเดินนะครับ เผื่อคุณอย

ล้ว ในเมื่อรวีเลือกที่จะมาอยู่ที่นี่ รวีก็ต้องอยู่ให้ได้ ขอบคุณอีกครั้งที่เป

ี่ผมคิดไว้มากนะครับ

ีเลิกคิ้ว

ผมไม่รู้ว่าเพื่อนของผมรับน้องแรงไปนิด ไม่มีเหตุ

ช่วงแรกๆเราสามคนลำบากกันมาก แต่แม่ก็ใจแข็งเหลือเกินไม่ยอมรับความช่วยเหลือจากพ่อสักครั้ง เราสองคนพี

ยกลับมาเมืองไ

ตั้งแต่เด็ก และไม่เคยคิดว่าการกลับมา ครั้งนี้จะเป็นการมาส่งพ่อเป

มีอะไรไม่สบายใจคุณก็บอกผมได้นะครับ เราเป็นเพ

ั้งจักรยานคันนี้ด้วย อย่างน้อยก็ทำให้การมาที่นี่ของรวี

ครับ แค่คุณรวีมองผมเป็น

่นี่สว

ื่นชมดาวตรงหน้าสักนิด แต่ทว่าแววตาสองดวงที่เปล่งประกายของเขา ต

ะจันทร์เต็มดวง ไม่ชอบมองดาว... มองแล้วสงสา

.เล่าให้ผม

ิตย์ไป ดวงจันทร์ผู้ชายหัวใจแตกสลายกลายเป็นเสี่ยงๆ และเป็นดวงดาวให้เราเห็นทุกวันนี้ คุณก้องลองสังเกตดูว่า ถ้ามีดวงจันทร์ เราจะไม่เห็นแสงดาว แต่ถ้าว

น...ผมจะขอมาดูพระจันทร์กับคุณรวีที่นี่บ่อยๆได้หรือเปล

ดีเสียอีก...รวีจะ

มเย้า แต่คำตอบของคนตรงหน้า มีเพียงรอยยิ้มบางๆ ที่เธอส่งผ่านมา แต่สำ

นเสียงหัวเราะในที่สุด จากการเล่าประสบการณ์ความฮาและเรื่องโก๊ะๆ แลกเปลี

เฮี้ยวใช่เล่น ผู้ชายคนนั้นคงขยาดคุณไปเลย

ม่ได้ เขาก็คงจำรวีไม่ได้เหมือนกัน สมัยเรียนรวีทั้งเฮี้ยว ทั้งโก๊ะ ทั้งแสบ ทั้ง

่ได้ แต่ที่ไหนได้... มาระริกระรี้อยู่กับผู้ชาย เห็นอย

ามโมโห แต่เจ้าของเครื่องก็ยังอารมณ์ค้างอยู่ กร

ลโล

จ้าของไร่เสียงอย่างนี้” คนปลายสายถามขึ้น

” ชายหนุ่มถามกลับ เขายังรักษามาตรฐ

ั่ง” คนเป็นน้อ

ีรษาฟ้องว่าอ

ีไม่ยอมบอกน่ะสิ

ชายหนุ่

่างไร” อีกคนถา

องของใครก็ถามเอาเอง หรือจะมารับตัวกลับไปพี่ก็ไม่ว่า แต่

นแล้ว สวัสดี” หญิงสาวรวบรัดและรีบวางสาย คราวนี้พ่อเลี้ยงธามส์มีส

ทั้งหลังก็มีเพียงหลอดไฟนีออนหลอดยาวเพียงหลอดเดียวท

เกรงใจในวันเริ่มงานวันแรก หญิงสาวงัวเงียตื

วเดินออกมาแง้มบานกระจกมองแขกที่ไม่ได้รับเชิ

ือไง...สะกดคำว

ถ่อมาตามถึงนี่ งานในไร่เขาเร

ยังไม่เดินไลน์ผลิตด้วยซ้ำ

ช่วย...ให้เวลา 5 นาทีในการแต่งตัว ฉันรอที่รถ...ถ้าเกินแม้วินาทีเดียว ฉันจะ

ฮ

ชายหนุ่มย้ำเสียงเข้ม แ

น บ่นอุบอิบเด