icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

กุหลาบในม่านเพลิง

บทที่ 7 ตั้งใจแกล้ง

จำนวนคำ:2292    |    อัปเดตเมื่อ:22/07/2022

ยด คนที่นั่งมาคู่กับเขาศีรษะโขกกับคอนโซลหน

กมือลูบศีรษะป้อยๆ หากไม่ทันที่เธอจะไ

ัวเขาแอบซ่อนยิ้มเสียด้วยซ้ำ ไม่ได้มีอาการของคนรู้สึกผิด

เพิ่งรับจากหัวหน้าคนงา

ของปารวี เธอไม่รู้เลยว่างานของเธอคือผู้ช่วยจริงๆ อย่างที่เขาบอก งานแรกท

..หรือว่า

ย ไม่ใช่คนงาน” หญิงสาวถามกลับ นึกถึงชุดที่เธอใส่มา คงดูไ

เธอบอก พร้อมกับเปิดแฟ้มหยิบกระด

้ชัดเจน...รวมถึงท้ายสัญญานี่ด้วย ที่เซ็นไปแล้วมีผลทางกฎหมายทั้งนั้น แล้วงานที่สั่งชิ้นแรกก็ให้เสร็จก่อนหกโมงเช้านะ” ชายหนุ่ม

สบถเบาๆ ตามหลัง แ

ะไ

็ยอมทำตามที่เขาสั่ง แม้จะทุลักทุเลและ

พญามัจจุราชก็ดังขึ้นมาก่อน เหมือนเขาติดจีพีเอสติดตัวเธอเสียอย่างนั้น “อู้งานหรือ...คนมาจากเ

กไปแล้วนะ’ หญิง

กล่ะคะ...รอรับบัญชาค่ะ” หญิงสา

ห้หญิงสาวเลิกคิ้วมองอีกครั้ง เขาก็ยักคิ้วตอบอย่างกวน

แจรถด้

่” ชายหนุ่มตอบกลับเสียงราบเรียบ ใบหน้า

เห็นบ้านอยู่บนเนินสูงลิบ กะด้วยสายตาคงไม่ต่ำกว่ากิโลเมตร “แกล้งฉันอย่างนี้..

นี่มันผู้ช่วยหรือคนใช้ส่วนตัวก

นอยู่ข้างหลัง นางจึงพักทัพพีวางไว้ แล้วหันกลับมามองผู้หญิงตรงหน้า อาการหอบน

้ามายกมือไหว้พร้อมกับแนะนำตัวเองกับแม่บ้านอย่างนอบน้อม แม่นิ่มดูการแต่งตัวของเธอถึงกับแปลกใจ ไม่น่าเชื่อว่า

่างคุณ จะมาทำงานที่ไร่” ใบบัว

ๆ ไม่อย่างนั้นพ่อเลี้ยงคงไม่รับมาเป็นผู้ช่วย ขนาดคุณ

ัวนะคะ คุณไปทานข้าวเถอะ พ่อเลี้ยงบอกไว้แล้ว ว่าคุณจะม

ที่ไม่ชอบหน้าหญิงสาว แต่ก็

กว่าค่ะ” ปารวีต

แปลงชาก่อนสิบโมง” แม่นิ่มบอกหญิงสาวต่อ ห

ง พร้อมกับยกนาฬิกาข้อมือด

งสาวออก นางรีบอธิบายเพื่อไ

พร้อมกับยื่นมือไปรับชามเกี๊ยวกุ้งจากแม่บ้านสูงวัย แล้วเดินออกไปที่โต๊ะ ทว่าไ

ลือบมองคนที่เดินเข้ามาใหม่นิดหนึ่ง ผู้หญิงในชุดกระโปรงพร

ข้ามไปนั่งเก้าอี

เอียงน้ำกระฉอกโดยไม่ทันที่ปารวีจะได้ระวังตัว น้ำแกงร้อนๆ ราดบนมือและขาของของเธอเป็นทางยาว ความร้อนของน้ำอุณหภูมิหลายอง

ทำกลับไม่สำนึกและขอโทษ หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าเต็มปอดอีกครั้ง

่ทันพูดจบประโยค เมธ

ม่อยากเดือดร้อนก็ห้ามยุ่งกับพี่ธามส์” เมธาวีจิกตามองประซิบบอก

่อนที่จะหยิบกระดาษมาเช็ดจัดการกับตัวเอง ด้วยผิวขาวอมชมพูของเธอทำให้มองเห็นรอยแดงได

นลวกได้อย่างไรคะ” แม่นิ่มกับใบบั

จ้ะ ที่นี่พอจะมียาท

จระเข้ เดี๋ยวหนูจะไปเก็บมาให้นะคะ คนที่

ด็กใบบัว เธอนึกขอบคุณความมี

ของหญิงสาว แม่นิ่มเห็นหญิงสาวเก้

อาการแสบลดลง

อบคุณแม่บ้านกับเด็กใบบัว ก่อนที่เธอจะรี

น กิ่งไม้หรือแม้กระทั่งหนาม เตรียมชุดการแต่งกายป้องกันไว้ก่อนก็ดี” แม่น

วเองแล้วส่งยิ้มปูเลี่ยน เธอ

งานที่เธอเตรียมมาสามารถทำงานในอ

บอกมา รวีต้องขอบคุณมากสำหรับอาหารมือนี้ ขอบใจใบบ

ันเป็นคนดูแลบ้านหลังนี้เ

ใบบัวก็เดินมาก

ห็นชัดๆ ว่าคุณเมธาว

องนายให้มาก ไปล้างจา

เปิดรับโบนัส

เปิด
กุหลาบในม่านเพลิง
กุหลาบในม่านเพลิง
“"ความเกลียด กับ ความแค้น" หลอมใจผู้ชายสุขุมเยือกเย็นให้กลายเป็นผู้ชายปากร้ายไร้เหตุผล เพียงเพราะเธอก้าวเข้ามา... ทว่าเหยื่อแค้นกลับยั้งความสุข คนทุกข์กับเป็นคนเริ่มก่อ เมื่อความเกลียดได้แปรเปลี่ยนเป็นความรักอย่างไม่รู้ตัว ................................................................................. "แล้วนี่อย่าบอกนะ...ว่าทุกคนรู้เรื่องกันหมดแล้ว" "ใช่" ทุกคนตอบพร้อมกัน "ถ้าอย่างนั้นก็วิวาห์เหาะมันเลยก็แล้วกัน วางแผนดีนัก..." พ่อเลี้ยงหนุ่มรวบร่างบางเข้าในวงแขนแกร่งแล้วช้อนร่างบางกระชับอ้อมแขนอุ้มปารวีขึ้น แล้วเดินขึ้นบันไดไปบนบ้านทันที แต่ก็ไม่วายตะโกนมาลงสั่งน้องสาว "ยัยรษา! สั่งทุกคนห้ามรบกวนพี่จนกว่าจะเช้า... แล้วก็...พรุ่งนี้เช้าเชิญนายอำเภอกับเตรียมชุดธูปเทียนแพขอขมาให้พี่ด้วย คืนนี้พี่จะโกนหนวดให้เกลี้ยง แล้วจะทดลองงานตำแหน่งแม่เลี้ยงไร่ปกรักด้วยเลย ทุกคนปาร์ตี้กันให้สนุก...แต่ขอย้ำ ว่าห้ามรบกวนเด็ดขาด..." เสียงกองเชียร์ส่งเสียงเชียร์กันอย่างครื้นเครง ปารวีอายหน้าแดงแทบจะแทรกหน้าเข้าไปในแผงอกแกร่ง หยิกหมับเข้าที่หน้าอกกำยำอย่างหมั่นไส้ "โอ๊ย!" เสียงร้องของพ่อเสียงหนุ่มยิ่งสร้างความสนุกครื้นเครงให้กองเชียร์มากขึ้น และยังส่งเสียงแข่งกันอย่างสนุกสนาน "เต็มที่เลยพี่รวี...รษาเชียร์สุดใจขาดดิ้น...มีพี่ชายซื่อบื้ออย่างนี้...น้องเพลีย!" "แม่เลี้ยงรวี เราเชียร์เธออยู่นะ...จัดหนัก อย่าให้มันกล้าหือ มีหน้ากลับมาทำโง่ได้อีกนะ" ก้องหล้าร้องเพลงเย้า ส่งเสียงเชียร์ปารวี "รวี...พี่ขอโทษนะ คราวนี้พี่เข้าข้างพ่อเลี้ยงว่ะ เล่นตัวอยู่ได้ น่าหมั่นไส้ กำราบให้หนักเลยนะพ่อเลี้ยง อย่าให้มันได้หนีไปไหนอีก" ปรินทร์ร่วมสนุก "ตายละ...ไม่รู้ใครจะแย่กว่าใคร...สู้ๆ นะคะคุณรวี อย่าได้ให้เผยอหน้าขึ้นมาต่อกรกับเราได้" มัดไหมเอาบ้าง "อย่าให้เสียชื่อนะพ่อเลี้ยง..." นนท์ปวิธนึกสนุกตามร้องบอกไปบ้าง ทั้งที่ตัวเองก็หงอยังกับอะไรดี "คุณธามส์...มุกยินดีกับคุณด้วยนะ แต่ถ้าให้ดีคุณยอมคุณรวีไปเถอะ...เค้าว่ากลัวเมียแล้วจะได้ดี" "ขอบคุณสำหรับทุกคำอวยพรครับทุกคน พรุ่งนี้ถ้ายังไม่ออกจากห้องก็ขอไข่ลวกสี่ฟอง อยากรู้ว่าใครจะกำราบใครต้องติดตามต่อในวันพรุ่งนี้"”