icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติศาสตร์
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon
บทที่ 10
ตอนที่10 ยื่นมือเข้าช่วยเหลือ
จำนวนคำ:1926    |    อัปเดตเมื่อ:24/08/2022

ตอนที่10 ยื่นมือเข้าช่วยเหลือ

เซียงถงที่ได้ยินเช่นนั้นกลับไม่โกรธหรือโมโหอย่างใด แต่ส่งรอยยิ้มตอบกลับไปแทน ก้าวย่างเข้าเผชิญหน้ากับอีกฝ่ายตาต่อตา เอ่ยเสียงเรียบขึ้นเพียงว่า

“ใช่ หากข้าที่มีสายเลือดเดียวกับเจ้าคือนังแพศยา แล้วตัวเจ้าล่ะ? ท่านพ่อล่ะ? แม่ของเจ้าอีกล่ะ? หรือแม้แต่ทุกคนในจวนเสนาบดีแห่งนี้ก็ล้วนแต่เป็นพวกสวะแพศยาทั้งสิ้น? ไฉนเจ้าถึงด่าว่าทุกคนด้วย?”

สายตาเร้นแฝงแววเยาะเย้ยอยู่หนึ่งส่วน ทั้งสีหน้าการแสดงออกรวมไปถึงน้ำเสียงของเซียถงยามนี้ ช่างเย็นยะเยือกสิ้นดี หากเป็นเซียถงคนก่อนหน้า มีหรือจะกล้าตอบโต้เช่นนี้?

“เจ้า! อย่ามาใส่ร้ายข้า!!”

สีหน้าของเซียเสวี่ยเหลียนและฮูหยินเฉิงแปรเปลี่ยนไปทันที ส่วนพวกคนรับใช้ที่อยู่ด้านหลัง พลันได้ยินคำพูดของเซียถงก็อดปิดปากหัวเราะคิกคักมิได้

เซี่ยอี้เฉิงใบหน้ามืดคล้ำ เค้นเสียงเย็นเอ่ยขึ้นว่า

“เหลียนเอ๋อร์ อย่าไปโวยวายให้เสียเวลาเลย”

แต่สายตาของเขากลับหันมองเซียถงด้วยความรำคาญ

“หากเจ้าไม่มีอะไรแล้วก็กลับเรือนซะ อย่าออกมาอีก”

นัยน์ตาไสวของเซียถงทอประกายเย็นเยียบสว่างวาบขึ้นมา นี่คือธาตุแท้ของพ่อนางนี่เอง ลำเอียงอย่างเห็นได้ชัด เพียงเพราะนางเกิดมามีหน้าตาอัปลักษณ์จึงไม่ได้รับความรักงั้นรึ? อับอายขายขี้หน้าขนาดนั้นเชียว?

“หึ...”

เซียถงกรนเสียงเย็นชาสะท้านขึ้นทีหนึ่ง ยกขาเดินกลับไปยังเรือนด้านหลังของตัวเองโดยตรง ไม่พูดพล่ำทำเพลงอันใดอีกต่อไป ในเมื่อพวกมันเหล่านี้ไม่ชอบนาง นางเองก็ไม่อยากเสวนาให้เสียเวลาเช่นกัน

แต่ทันใดนั้นเองเซี่ยเสวี่ยเหลียนกลับหันขวับพุ่งเข้ามาขวางทางนางทันที ทั้งยังสบถด่าคำรามด้วยน้ำเสียงแสนเดือดดาลขึ้นว่า

“คิดจะไปไหน! อย่าคิดว่าจะหนีไปได้โดยง่าย! ตอบข้ามาบัดเดี๋ยวนี้ เจ้าใช้วิชามารแขนงใดกันถึงทำให้ฝ่าบาทแต่งตั้งเจ้าขึ้นเป็นพระชายาเอกได้!”

“หากเจ้ามีความกล้าพอและเสนอตัวออกไปรับคมดาบแทนองค์รัชทยาทได้ สักวันเจ้าเองก็จะได้แต่งตั้งเป็นพระชายาได้เช่นกัน”

กล่าวจบ เซียถงเดินผ่านหน้าอีกฝ่ายไปทั้งแบบนั้น พร้อมปรายหางตามองอีกฝ่ายอย่างเย่อหยิ่ง ทิ้งทวนเพียงคำกล่าวไม่จืดหรือไม่เค็ม แต่ทำเอาผู้ฟังหดหู่ใจมิใช่น้อย

“เจ้า...”

เซี่ยเสวียเหลียนกระทืบเท้าลงพื้นอย่างแรงด้วยความโฌกรธจัด นางรีบหันขวับเข้ากุมมือของเซี่ยอี้เฉินเอาไว้แน่น ออดอ้อนทั้งน้ำตาว่า

“ท่านพ่อ! เหลียนเอ๋อร์กำลังโดนเอาเปรียบ! ข้ากับองค์รัชทยาทต่างชอบพอกันมาเป็นเวลานานแล้ว ท่านต้องช่วยข้า! ช่วยให้ข้าขึ้นเป็นพระชายาเอกขององค์รัชทายาทให้ได้!”

เซี่ยอี้เฉินถอนหายใจเสียวยาว เขาเองก็จนปัญญาเช่นกัน

“เรื่องนี้...ท่านพ่อจะคิดหาหนทางช่วยเจ้าเอง”

“เหลียนเอ๋อร์ ไม่ต้องห่วงไป”

ทันทีทันใดฮูหยินเฉิงก็เอ่ยขึน้ว่า

“มีท่านแม่อยู่ทั้งคน ไม่มีใครแย่งตำแหน่งพระชายาเอกของเจ้าไปได้แน่นอน”

เซียถงที่มีระดับพลังสูงถึงขอบเขตเสาหลักฟ้าย่อมได้ยินสุ้มเสียงที่ลอยตามสายลมเหล่านี้ได้อย่างชัดแจ้ง มุมปากเชิดยิ้มฉีกกว้างอย่างอดมิได้ แม้เซี่ยเสวี่ยเหลียนจะงดงามเพียงใด แต่สุดท้ายก็เป็นแค่บุตรสาวของสตรีที่มีสายเลือดพ่อค้าคนหนึ่ง แล้วจะมีสิทธิ์ขึ้นเป็นพระชายาเอกขององค์รัชทายาทได้อย่างไร?

ช่างเป็นวันที่แสงตะวันสดใส ประดับคู่กับสายลมแห่งฤดูใบไม้ผลิ

เซียถงใส่ชุดรัดรูปสีดำ ใบหน้าสวมหน้ากากสีเงินเพื่อปกปิดใบหน้าอันอัปลักษณ์ซึ่งเป็นจุดเด่นของตนเอาไว้ แม้ตัวเองจะไม่ได้ใสใจเรื่องความสวยความงามของตนอยู่แล้ว แต่กระทั่งก็ควรปิดบังตัวตนที่แท้จริงเอาไว้ เพื่อสะดวกต่อการเคลื่อนไหวนอกวังหลวง ป้องกันปัญหาที่ไม่ควรจะเกิด จึงตัดสินใจสวมหน้ากากอย่างที่เห็น

นางปีนกำแพงออกนอกจวนและมาถึงท้องถนนคนเดินได้อย่างราบรื่น ซึ่งการแต่งงานของนางค่อนข้างดึงดูดอย่างมาก เนื่องจากชุดรัดรูปสีดำนี้ดูคล้ายกับเพศชายสวมใส่มากกว่าเพศหญิง ทั้งยังรวบผมเก็บเอาไว้อีก บรรดาคนรอบข้างจึงเริ่มจับกลุ่มสนทนากัน และยืนถกเถียงกันอีกว่า ชายหนุ่มรูปงามผู้นี้มาจากไหน?

เซียถงเดินตรงเข้าไปในร้านขายสมุนไพรแห่งหนึ่งท่ามกลางสายตาของทุกคนที่จับจ้อง หยิบใบรายกายสมุนไพรที่เตรียมไว้ออกมาและยื่นให้เถ้าแก่

เถ้าแก่คนนั้นรับใบรายการสมุนไพรขึ้นมาดูก็ถึงกับตะลึง อดเอ่ยขึ้นมิได้ว่า

“พ่อหนุ่ม หากดูจากรายการสมุนไพรเหล่านี้...เจ้ากำลังจะหลอมกลั่นยาพิษกระมัง? เจ้าต้องการสิ่งนี้ไปเพื่ออะไร?”

“คนเปิดร้านทำธุรกิจก็ตั้งใจหาเงินเป็นพอ ถามมากไปก็ไม่มีประโยชน์อันใด ทั้งหมดนี้เท่าไหร่?”

น้ำเสียงของเซียถงฟังดูไม่เข้มไม่อ่อนจนเกินไป แต่บรรยากาศภายในร้านขายสมุนไพรเล็กๆแห่งนี้พลันเย็นยะเยือกลงทันใด

เมื่อเถ้าแก่สัมผัสเข้ากับดวงตาอันแสนเย็นชาของเซียถง ก็พลันเนื้อตัวสั่นเทาอย่างอดมิได้ รีบนำใบรายการสมุนไพรเข้าหลังร้าน ไปหยิบตามสั่งโดยไว

คล้อยหลังจ่ายเงินเสร็จสรรพ เซียถงเพิ่งเข้าใจได้ว่า หนึ่งเหรียญทองของนางสามารถจับจ่ายซื้อสมุนไพรได้กว่าสิบชนิดทีเดียว ซึ่งตอนนี้ทั้งตัวเหลือแค่สองเหรียญทอง นี่เพียงพริบตาเดียวนางก็ใช้หมดไปส่วนหนึ่งแล้ว ซึ่งอัตราค่าเงินของที่แห่งนี้ หนึ่งเหรียญทองมันเท่ากับค่าครองชีพต่อหนึ่งเดือนของคนธรรมดาทั่วไป

เฮ้ออ...ดูท่าต้องคิดวิธีหาเงินเพิ่มมาเสียแล้ว

ตั้งแต่ที่ตนเองถูกแต่งตั้งให้ขึ้นกลายเป็นพระชายาเอกขององค์รัชทายาท เซียถงจึงตัดสินใจได้ทันทีว่า ตนจะต้องหลอมกลั่นยาพิษติดตัวไว้บ้าง เพื่อป้องกันตนเองมิให้ตกอยู่ในสถานการณ์อันตราย

คนอื่นมอบความเคารพหนึ่งฉื่อ ข้าจะมอบความเคารพตอบแทนหนึ่งจั้ง นี่เป็นหลักความคิดที่อยู่ในหัวของนางเสมอมา

ชีวิตก่อนหน้านางเองก็เคยใช้ยาพิษในการลอบสังหารเป้าหมายอยู่บ้าง จึงพอจะมีทักษะเรื่องการปรุงยาพิษติดตัวเล็กๆน้อยๆ แม้ว่ากระบวนการดังกล่าวจะยุ่งยากอยู่บ้าง แต่ก็หาใช่เรื่องยากเย็นอะไร

แต่เมื่อเซียถงกลับมาถึงเรือนน้อยของตน ยังไม่ทันเดินเข้าลานด้านในก็พลันได้ยินสุ้มเสียงตะโกนร้องโอดอวนของอิ๋งเอ๋อรน์ลั่น ฟังดูเวทยาเจ็บปวดอย่างหาที่สุดไม่จากภายใน เซียถงถึงกับขมวดควิ้แน่น รีบเร่งฝีเท้าวิ่งเข้าไปในทันใด ก่อนจะพบเห็นเซี่ยเสวี่ยเหลียนกำลังถือแส้หนังอ่อนฟาดอิ๋งเอ๋อร์ที่นอนกลิ้งอยู่บนพื้นอย่างไม่หยุดหย่อน

สีหน้าของอิ๋งเอ๋อร์ยามนี้เซียดเผือด ชุดที่นางสวมใส้เปรอะเปื้อนไปด้วยคราบเลือดสด

เซียเสวี่ยเหลียนใบหน้าดูอำมหิตดุร้ายยิ่ง แววตาคู่นั้นเปี่ยมไปด้วยความอาฆาต

“วันนี้ข้าจะเฆี่ยนเจ้าให้ตาย! กล้าดีอย่างไรถึงหลบแส่ข้า! ข้าจะฆ่าเจ้า!!”

สาวรับใช้หลายนางที่ยืนล้อมวงอยู่เคียงข้างเซี่ยเสวี่ยเหลียนกำลังเฝ้ามองอย่างสนุกสนาน ราวกับกำลังยืนรับชมละครฉากหนึ่งอยู่ อิ๋งเอ๋อร์เจ็บปวดรวดร้าวบาดหัวใจ แต่ก็ยังจำทนฝืนกัดฟันแน่น สีหน้าแววตายังคงดื้อรั้นไม่ยอมจำนน

“ข้าไม่อนุญาตให้ท่านดูถูกคุณหนูใหญ่!!”

“คุณหนูใหญ่อะไรไร้สาระ? เซียถงนังแพศษานั่นเป็นเพียงเศษสวะ! อัปลักษณ์ยิ่งกว่าเดรฉาน! ข้านี่แหละคือคุณหนูใหญ่แห่งจวนเสนาบดีแห่งนี้!”

เซี่ยเสวี่ยเหลียนเค้นเสียงคำรามด้วยความโกรธจัด ง้างมือเตรียมฟาดแส้หนังอ่อนใส่อิ๋งเอ๋อร์ที่กำลังนอนกองกับพื้นอีกครั้ง!

เปิดรับโบนัส

เปิด
1 บทที่ 1 ตอนที่ 1 ทรยศ2 บทที่ 2 ตอนที่2 ทะลุมิติสู่โลกอีกใบ3 บทที่ 3 ตอนที่3 องค์รัชทายาทไป๋หลี่เย่4 บทที่ 4 ตอนที่4 ชายชุดดำ5 บทที่ 5 ตอนที่5 เย้าหยอก6 บทที่ 6 ตอนที่6 ดวงวิญญาณน้อย7 บทที่ 7 ตอนที่7 วางยาพิษ8 บทที่ 8 ตอนที่8 แต่งตั้งเป็นพระชายาเอก9 บทที่ 9 ตอนที่9 ปฏิเสธการอภิเษก10 บทที่ 10 ตอนที่10 ยื่นมือเข้าช่วยเหลือ11 บทที่ 11 ตอนที่11 คนเลวยังกล้าเรียกร้องความเป็นธรรม12 บทที่ 12 ตอนที่12 หยิ่งยโสเหลือเกิน13 บทที่ 13 ตอนที่13 ราชันหมาป่าสวรรค์14 บทที่ 14 ตอนที่14 ตะลึงงันกับภาพฉากตรงหน้า15 บทที่ 15 ตอนที่15 พี่ใหญ่ (1)16 บทที่ 16 ตอนที่16 พี่ใหญ่(2)17 บทที่ 17 ตอนที่17 ขู่ให้หลาบจำ (1)18 บทที่ 18 ตอนที่18 ขู่ให้หลาบจำ (2)19 บทที่ 19 ตอนที่19 อัครมหาเสนาบดี (1)20 บทที่ 20 ตอนที่20 อัครมหาเสนาบดี (2)21 บทที่ 21 ตอนที่21 ฟันต่อฟัน (1)22 บทที่ 22 ตอนที่22ฟันต่อฟัน (2)23 บทที่ 23 ตอนที่23 ผู้หล่อแสดงความสามารถ24 บทที่ 24 ตอนที่24 ถึงคราวออกโรง25 บทที่ 25 ตอนที่25 นักอัญเชิญอสูร26 บทที่ 26 ตอนที่26 เซี่ยหลู่เฟิงสาหัส27 บทที่ 27 ตอนที่27 คนใดกระทำ คนนั้นรับผิดชอบ28 บทที่ 28 ตอนที่28 ล้วนแต่ประณีตบรรจง29 บทที่ 29 ตอนที่29 ไม่กลัวถูกคนอื่นไปนินทา 30 บทที่ 30 ตอนที่30 หญิงสาวที่จิตใจอำมหิต31 บทที่ 31 ตอนที่ 31 ไม่มีใครมองนางในแง่ดี (1)32 บทที่ 32 ตอนที่32 ไม่มีใครมองนางในแง่ดี (2)33 บทที่ 33 ตอนที่33 ระเบิดพลัง (1)34 บทที่ 34 ตอนที่34 ระเบิดพลัง (1)35 บทที่ 35 ตอนที่35 ตาต่อตา36 บทที่ 36 ตอนที่36 ฟันต่อฟัน37 บทที่ 37 ตอนที่37 การสืบทอด (1)38 บทที่ 38 ตอนที่38 การสืบทอด (2)39 บทที่ 39 ตอนที่39 เค้นความลับ (1)40 บทที่ 40 ตอนที่40 เค้นความลับ (2)41 บทที่ 41 ตอนที่41 ปะทะหลัวซี (1)42 บทที่ 42 ตอนที่42 ปะทะหลัวซี (2)43 บทที่ 43 ตอนที่43 เซียถงคว้าชัย (1)44 บทที่ 44 ตอนที่44 เซียถงคว้าชัย (2)45 บทที่ 45 ตอนที่45 จับเป็นตัวประกัน (1)46 บทที่ 46 ตอนที่46 จับเป็นตัวประกัน (2)47 บทที่ 47 ตอนที่ 47 รุกเข้าจูบ48 บทที่ 48 ตอนที่48 ปราณสีม่วง49 บทที่ 49 ตอนที่49 เขาปราณวิญญาณ (1)50 บทที่ 50 ตอนที่50 เขาปราณวิญญาณ (2)51 บทที่ 51 ตอนที่51 เห็ดหลินจือมรกต52 บทที่ 52 ตอนที่52 เห็ดหลินจือมรกต (2)53 บทที่ 53 ตอนที่53 พวกราชวงศ์โง่ๆ54 บทที่ 54 ตอนที่54 การหลอมกลั่นโอสถ55 บทที่ 55 ตอนที่ 55 องค์หญิงอวี๋อิง (1)56 บทที่ 56 ตอนที่56 องค์หญิงอวี๋อิง (2)57 บทที่ 57 ตอนที่57 ฝ่าบาทหาใช่ธรรมดา58 บทที่ 58 ตอนที่58 สถานศึกษาเซิงหลิง59 บทที่ 59 ตอนที่59 ปะทะไป๋หลี่หาน (1)60 บทที่ 60 ตอนที่60 ปะทะไป๋หลี่หาน (2)61 บทที่ 61 ตอนที่61 พิษในกายท่านแม่ (1)62 บทที่ 62 ตอนที่62 พิษในกายท่านแม่ (2)63 บทที่ 63 ตอนที่63 หวนคืนสู่วัง (1)64 บทที่ 64 ตอนที่64 หวนคืนสู่วัง (2)65 บทที่ 65 ตอนที่65 มาขอทาน66 บทที่ 66 ตอนที่66 เฆี่ยนตี67 บทที่ 67 ตอนที่67 ความห่วงใยของไป๋หลี่หาน (1)68 บทที่ 68 ตอนที่68 ความห่วงใยของไป๋หลี่หาน (2)69 บทที่ 69 ตอนที่69 เพียงเพื่อโอสถ70 บทที่ 70 ตอนที่70 ยกระดับ71 บทที่ 71 ตอนที่71 สู่สถานศึกษาเซิงหลิง72 บทที่ 72 ตอนที่72 ทดสอบคุณสมบัติ73 บทที่ 73 ตอนที่73 เผชิญหน้าโจทก์เก่า (1)74 บทที่ 74 ตอนที่74 เผชิญหน้าโจทก์เก่า (2)75 บทที่ 75 ตอนที่75 อาจารย์หน้าเงิน (1)76 บทที่ 76 ตอนที่76 อาจารย์หน้าเงิน (2)77 บทที่ 77 ตอนที่77 ขอชิงจากไปก่อน78 บทที่ 78 ตอนที่78 อดีตที่แสนตราตรึง79 บทที่ 79 ตอนที่79 พูดจาหนังสุนัข80 บทที่ 80 ตอนที่80 ผลกำไร81 บทที่ 81 ตอนที่81 เจ้าชอบพี่ชายข้ากระมัง 82 บทที่ 82 ตอนที่82 อาจารย์วิชากลยุทธ์83 บทที่ 83 ตอนที่83 จงใจสร้างปัญหา (1)84 บทที่ 84 ตอนที่84 จงใจสร้างปัญหา (2)85 บทที่ 85 ตอนที่85 ภูมิใจในตัวท่าน (1)86 บทที่ 86 ตอนที่86 ภูมิใจในตัวท่าน (2)87 บทที่ 87 ตอนที่87 งูพิษโลหิตสองเศียร88 บทที่ 88 ตอนที่88 สภาพเหมือนขอทาน89 บทที่ 89 ตอนที่89 ฟื้นฟูรูปโฉม (1)90 บทที่ 90 ตอนที่90 ฟื้นฟูรูปโฉม (2)91 บทที่ 91 ตอนที่91 นักหลอมโอสถ (1)92 บทที่ 92 ตอนที่92 นักหลอมโอสถ (2)93 บทที่ 93 ตอนที่93 รินชาให้เขา (1)94 บทที่ 94 ตอนที่94 รินชาให้เขา (2)95 บทที่ 95 ตอนที่95 ยั่วยุรังแก96 บทที่ 96 ตอนที่96 สั่งสอนเป็นบทเรียน97 บทที่ 97 ตอนที่97 กิ้งก่าพิษ98 บทที่ 98 ตอนที่98 หญ้าแพรพรรณหยกของหยุนซี99 บทที่ 99 ตอนที่99 ถูกพิษ (1)100 บทที่ 100 ตอนที่100 ถูกพิษ (2)