icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

GOOD BOY ผู้ชายก็ดีเป็น

บทที่ 3 .

จำนวนคำ:1507    |    อัปเดตเมื่อ:13/09/2022

ร่างสูงทักทายฉันเมื่อเจ

อนกับนา

ออกมาด้วยสีหน้าที่แตกตื่น ทำไมต้องตกใ

รั้งด้วยสีหน้าที่เบื่อหน่าย แต่ไอซ์ก

ไรขอ

แค่ฉันจะมาขอค้างที่นี่ด้วยนี่มันผิดมากเลยเหรอ น้ำเสียง

งสัย คนอย่างมันนี่น่าไว้ใจที่ไหน สมงสมองปล่อยให้เผลอไม่

แต่ก็สามารถทำให้ฉันสังเกตเห็นได้ว่าหูของเขามันกำลังเริ่มแดงขึ้น

ที่หาดูได้ยาก ยิ่งผู้ชายตรงหน้าคือไอซ์ด้วยแล้วมันก็ยิ่

างขยับเข้าไปใกล้เขา แต่ไอซ์ก็ผงะถอยหล

ต้องเกรี้ยวกราดกลบเกลื่อนด้วยล่ะ

งอย่างทะเล้นและยียวน ไม่รู้สิ...เวลาแก

หละ” เนี่ย เกรี้ยวกราดอีกแล้ว รู้หรอกว่าเขิน

ไปด้านในบ้านของเขา ภาพเมื่อตอนกลา

ก็รกอย่

นี่ย” ฉันหันกลับไปถามร่างส

ูดโดยที่ไม่หันมามองฉัน ร่างสูงเดินเฉียดผ่านตัวฉั

ของเขามันก็ทำใ

ดินเข้าไปสะกิดร่างสูงที่นอนอยู่

ี้ล่ะม

วว่าเขาจะเมื่อยตัว เพราะโซฟาตัวนี้มันก็ไม่ได้มีพื้นที่ให้ขยับตัวมากมายอะไร

อยตา

ฉันก็เดินเข้าไปในห้องนอน ยังดีหน่อยที่สภาพห้องนอนของเขามันยังปกติแบ

SODA

E PA

กด

เท้าของโซดาเดินไปมาภายในบ้านก่อนทุกอย่างจะเงียบไป พอลุกขึ้นนั่งและมองสังเกตไปรอบๆ ก็เห

แล้วล่ะ เพราะก่อนหน้านี้รู้สึกลังเลเหลือ

่เงียบกริบ ภายในห้องมืดสนิท มือหนาจึงเปิดแง้มประตูเอาไว้เพีย

บตาพริ้มหายใจเข้าออกอย่างสม่ำเสมอ ไม่รู้ว่าตอนนี้คิด

เธออย่างแผ่วเบา หัวใจของผมมันเต้นแรงอย่างตื่นเต้นและสั่นไหวเพรา

้ ผมไม่เคยรู้สึกพิเศษกับกลิ่นพวกนี้มาก่อนแม้ว่าจะใช้มัน

จะซักมันเลย รอเธอถอดโยนใส่ตะกร้าก่อน เดี๋ยวผมค่อยเก็บมันขึ้

ห็นว่าร่างบางที่นอนอยู่เริ่มขยับตัว วงแขนเล็กกอ

กหมอนข้างมาก

านั้น เป็นแค่เพื่อนคงไม่มีสิทธิ์อะไรมากมาย

ต้องดูแ

่อนโยน ก่อนจะละสายตาและเดินออกจากห้องม

ัวใจตัวเองไง ขืนไปนอนอยู่ข้างๆ โซดามีหวังได้ซี๊ดซ่าถึงใจกันทั้งคืนแน่

าเป็นเพื่อนป่าน

กครั้ง จะนอนทั้งๆ ที่บ้านยังสว่างแบบนี้

ักเพื่อน มันก็ได้แต

มนี่มีสีส

ICE

เปิดรับโบนัส

เปิด
GOOD BOY ผู้ชายก็ดีเป็น
GOOD BOY ผู้ชายก็ดีเป็น
“"ถ้านายยังทำนิสัยแบบนี้ สักวันนายจะไม่เหลือใคร" ร่างเล็กพูดบอกผมออกมาด้วยแววตานิ่งๆ เธอเป็นผู้หญิงที่สวยและเพรียบพร้อมไปซะทุกอย่าง ถ้าเปรียบเธอเป็นที่สูง ผมก็คงเป็นที่ต่ำ ผมอยากจะไขว่คว้าเธอ แต่มันก็เกินเอื้อม เพราะคนเลวๆ อย่างผมมันไม่มีค่าที่จะคู่ควรกับเธอ "ถ้าฉันเป็นคนดีแล้วเธอจะรักฉันได้มั้ย" ผมลองย้อนถามกลับไป เธอยังคงยืนนิ่งก่อนที่จะเดินออกไปโดยที่ไม่ได้ตอบอะไรผมทั้งนั้น ไม่ว่าผมจะเป็นยังไงสุดท้ายเธอก็ไปอยู่ดี ดีชั่วอยู่ที่ตัวทำ สูงต่ำอยู่ที่ทำตัว ประโยคนี้มันไม่มีผลอะไรกับชีวิตของผม ไม่ว่าจะทำตัวดีแค่ไหน สุดท้ายก็เหี้ยในสายตาของเธออยู่ดี...”
1 บทที่ 1 .2 บทที่ 2 .3 บทที่ 3 .4 บทที่ 4 .5 บทที่ 5 .6 บทที่ 6 .7 บทที่ 7 .8 บทที่ 8 .9 บทที่ 9 .10 บทที่ 10 .11 บทที่ 11 .12 บทที่ 12 .13 บทที่ 13 .14 บทที่ 14 .15 บทที่ 15 .16 บทที่ 16 .17 บทที่ 17 .18 บทที่ 18 .19 บทที่ 19 .20 บทที่ 20 .21 บทที่ 21 .22 บทที่ 22 .23 บทที่ 23 .24 บทที่ 24 .25 บทที่ 25 .26 บทที่ 26 .27 บทที่ 27 .28 บทที่ 28 .29 บทที่ 29 .30 บทที่ 30 .31 บทที่ 31 .32 บทที่ 32 .33 บทที่ 33 .34 บทที่ 34 .35 บทที่ 35 .36 บทที่ 36 .37 บทที่ 37 .38 บทที่ 38 .39 บทที่ 39 .40 บทที่ 40 .41 บทที่ 41 .42 บทที่ 42 .43 บทที่ 43 .44 บทที่ 44 .45 บทที่ 45 .46 บทที่ 46 .47 บทที่ 47 .48 บทที่ 48 .49 บทที่ 49 .50 บทที่ 50 -THE END-51 บทที่ 51 ตอนพิเศษ สงกรานต์แล้ว มา‘ฉีด’ น้ำกันเถอะ52 บทที่ 52 ตอนพิเศษ ความจริงที่ไม่มีใครรู้