ตรวนเสน่หา

อ

น มัสยาก็จะลงสถานีนี้เช่นกัน แต่ยังคงยืนเกาะราวแน่นิ่ง ไม่คิดจะไปแย่ง

ศวัยยี่สิบห้าในชุดสูทสีดำ เสื้อเชิ้ตตัวในสีขาวมีโอกาสได้ก้าว

ออกไปไกลพอสมควร และเป็นที่เลื่องชื่อเรื่องค่ารักษามหาโห

ยังไง แต่ก็จำต้องมา เมื่อน้องชายกับแม่ชื่นชอบที่จะพากันมารักษ

ร้อยๆ ครั้ง แต่ไม่มีใครฟังสักคน เหตุผลที่แม่กับน้องชอ

หน่อยก็พอมีพอกิน แม้เงินที่มีใช้จะไม่ได้มาจากน้ำพักน้ำแร

่มท้องอย่างสบาย เพราะมีรายได้จากเจ้าของโรง

่หย

งเธอเป็นตาเดียวกัน อารยะยิ้มให้พี่ด้วยความดีใจ พี่กลับยิ้มไม่ออก

์ท์ทร์ ซึ่งกำลังอยู่ในห้องพอดิบพอดี ถ้าให้เด

สงสัยจะห่วงแม่มาก ไม่มีอะไรแล้วล่ะ การผ่าตัดเป็นไ

็นมิตรกับใบหน้าเจือยิ้มน้อยๆ ของนายแพทย์ให

เขากับ เมธาวี ลูกสาวคนเล็กแล

งครัวเธอมากแค่ไหน เรียกได้ว่าเกลียดมาตลอดห้าปีก็คงไม่ผ

รัว แม้จะไม่ได้ทำงานตำแหน่งใหญ่โต แต่รายได้จากพ่อรวมๆ แ

รวมทั้งค่าเล่าเรียนของมัสยาด้วย พอพ่อจากไปแม่ก็จ

ยกร้องเป็นเงินก้อนห้าล้านบาท กับทั้งค่าเลี้ยงดูรายเดือนห้าหมื่นบาทจนก

ที่เรียกร้องมากเกินไป แต่ถ้าไม่เจอกับใครก็คงไม่เข้าใจหรอกว่

ง แม้เวลาอยู่บ้านเธอจะคอยบอกแม่ว่าให้

างดี ว่าแม่เสียสามีอันเป็นที่รักและเสา

คุณได้บ้าง แต่ไม่มากนะครับเพราะผมอยากให้พักผ่อนก่อน น

ู้ได้ว่าเขาจัดอยู่ฝ่ายไหนระหว่างพ่อกับแม่แล

สักนิด แต่ก็ไม่ใช่พวกแสดงออกตรงๆ โจ้งๆ หญิงส

ามีความเป็นมิตรให้เธอกับแม่และน้องคนเดียว นั่นคือ

ห้เสมอเวลาได้พบเจอหน้ากัน แถมยังอ่

บคุ

าเลือกได้ก็ไม่อยากพาตัวเข้ามาเกี่ยวข้องกับคนในครอบครั

ไม่มีใครอยากให้เกิด แต่เป็นที่นวลปรางค์

เลือดสูบเนื้อ ให้เท่าไหร่ไม่รู

ิน จนกระทั่งวันนี้ นั่นคือเหตุผลว่าทำไมมัสยาถึง

ี่แม่ปวดท้อง น้องก็พามา พอรู้ว่าเป็นไส้ต

การรักษาฟรีตลอดชีวิตทั้งบ้าน เพื่อชดเชยกับอีกหนึ่งชีวิตที่จาก