icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

แนบรักสลักใจ

บทที่ 5 Chapter 5

จำนวนคำ:1593    |    อัปเดตเมื่อ:22/09/2022

เกร็งกำแก้วเหล้าจนมองเ

ทำอะไ

ะ ถ้ามึ

ม่มีให้หวงแหนแ

รา

งสาว

องพิสูจน์ตัวเองหน่อย กูมีโ

ความหมายนั่น เขาเบนสายตาไปยังคนสนิทที่นั่งดื

้ฉันจะเข

รับความสนุ

องไปยังตึกหลังงามทางตะวันออก ที่นั่นเป็นศูนย์บัญชาการของพวกการ์ด ใต้

องที่อยากใ

รนะค

ถามออกไป ในจิตใจตอนนี้ถูกบีบจ

ิตในแบบเพื่อนวัยเ

ก็ใช้ชีวิตแบบ

้เธอมาตลอดสิบเก้าปี เขาหวังดีและเอ็น

การให้เธอออกไป

คือ ท

ไม่มีที่มาที่ไป วันต่อมากลับใ

ยก็ไม่ต้องเป็นห่วง คุณคาร์ลจะดูแลทั้งหมด

ในเมื่อเธอเป็นเพียงผู้อา

บใช้ใกล้ชิดของแม

เนื้อต่ำใจที่ไม่ควร

้องสิ้นเปลืองกั

เองก็พอมีเงินติดตัว” อาจจะไม่มากมายแต่มากพอให้เธอเรียนจบแน่น

นู

ของเขาทำให้เธ

กรต้องมีครอบครัว แล้วลิก็ไม่ใช่ญาติพี่น้องของคุณคาร์

อกไม่ให้

บอกจะดู

็ออกปากไล

นเขาเสียเองที่

ยอยากให้ไ

วด

ซองเปิด ธนบัตรปึกหนึ่งโผล่ออกมา มัลลิกากานต์เม้ม

นเงินเข้าบัญชีให้ สามเดือนที่ออกมาอยู

ุณ ขอโทษนะคะที่ไม่ไ

าได้ยังไง เงินที่ว่าจึงถูกฝากไปก

สาวน้อยตรงหน้าอย่างหงุด

เอาเงินมาให้จนต้อง

่คะ เราไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรก

าเรียกว่าเรียกร้อง

ร์ล! ล

ป็นอย่างหลังมากกว่า เธอเคยดูแลพ่อแม่ฉันมาหลายปี เ

อยากได้เง

ด้อะไร” คมคายขยับเข้าหา ก

อยากไ

ุณ

ม มองแล้วชวนหงุดหงิด เขาเดินเข้า

ผู้ชายสำส่อนแบบคุณด้วย สามเดือนมาน

มความเคลื่อนไหวของ

้อเล่นกั

แขนเล็กได้ ใช้มืออีกข้างพวงแก้มแดง ขณะที่ส

อดลำคอ แววตาพ

งไม่ตั้งเต้าเลยมั้ง แล้วก็เพราะแบ

ยงแก้ต่างเบาไม่ต่างกระ

้งบนกลีบปากอิ่มด้

ฉันไม่ค่อ

ุ่มออกห่าง ทำให้มัลลิกากา

รื่อ คมคายมองตอบพลา

ือขอบคุณฉันแล้วใช้มันซะ อย่าดื้อแพ่งทำตัวหยิ่งไม่เข้าเรื่อง ถ้าเธอยังกล้าฝากเงินมาคืนฉันอีก

บ้าอ

ึ้นมาสอดใส่ปาก ไม่มองสีหน้าเจ็บปวดข

อยากติดหนี

ันใจ

ายที

านต์น้ำต

ัต

จากต้องเล่นบทเดิมซ้ำๆ มาแล้วถึงห้ารอบ นั่นเพราะนักแสดงชายซึ่งเป็นนายแบบน้

! โล่

มอนี่กำลังเรียนชั้นปี 4 มหาว

ิต้องเทกหลายรอบเล

ทแนบเนียน แววตาวาวพราวแพรวที่ส่งมาทำให้มัลลิกา

ไรค่ะ ขอ

เปิดรับโบนัส

เปิด
แนบรักสลักใจ
แนบรักสลักใจ
“ตลอดเวลาที่ผ่านมา...เขาผลักใสเธอออกจากชีวิตอย่างร้ายกาจ ไม่ติดต่อ ไม่สนใจ ราวเธอไม่เคยมีตัวตน ปล่อยให้เธอเจ็บปวด อ้างว้างและแสนเดียวดาย กระทั่งวันนี้...วันที่ร่างกายและหัวใจเข้มแข็ง เขากลับเข้ามาเอ่ยอ้างว่า เธอคือ 'สมบัติส่วนตัว' ********* "คุณเคยรู้ตัวเองไหมคะว่าเป็นคนที่...เห็นแก่ตัว เห็นแก่ได้ หน้าไม่อายที่สุดในโลก" คมคายเลิกคิ้วตาเปล่งประกายพลางอมยิ้มยั่วเย้า เธอมองค้อนแล้วสะบัดหน้าหนีไปทางอื่น เขาจึงไล้ปลายจมูกบนแก้มนุ่มเล่น "อีกเรื่องที่เธอควรรู้" ฝ่ามือหนาเลื่อนลูบแผ่นท้องเรียบ...แผ่วเบา กายแกร่งขยับอีกครั้ง แผ่นหลังเล็กแนบแผงอกกว้าง มัลลิกากานต์หันกลับมามอง "ฉันเป็นคนหวงของมาก" "..." "ถ้าไม่อยากเจ็บตัวก็อย่าทำให้ฉันต้องรู้สึกแบบนั้น" ปากได้รูปก็เคลื่อนเข้าประกบจูบปากอิ่ม บดเบียดละเลียดลิ้มความหวานหอมที่ใจโหยหิวไม่สร่าง”