icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon
เสน่หายาตรา (เมียประมูลของท่านประธาน)

เสน่หายาตรา (เมียประมูลของท่านประธาน)

ผู้เขียน: Dakanda
icon

บทที่ 1 Chapter 1

จำนวนคำ:1517    |    อัปเดตเมื่อ:23/09/2022

ธศักร

ะ และในช่วงเย็นแบบนี้ที่ขาดไม่ได้คือมหรสพสมโภช ที่มีทั้งวงดนตรี เครื่องเล่นสำหรับเด็กๆ ชิงช้าสวรรค์ และการละเล่น การแสดงโชว์ต่างๆ มากมาย ทำให้หน้าลานกว้างของวัดแคบไปถนัด เมื่อมีร้านรวงเล็กๆ น้อยๆ ขายของกินของใช้ และของเด

กชายวัยแปดขวบ และลูกสาววัยสองขว

พรพรรณ ภรรยาสาววัยยี

เราพาตาพันกับยายหนูพลอยไปตรงโน้นดีกว่านะ ตรงนี้คนเยอะมาก ว่าไงครับพิมพ์พลอย ไปนั่งชิงช้าสวรรค์กันไหมลูก โน้น...สูงๆ โน่นแน่ะ

าก ร้องเสียงดังพลางฉุดมือพ่อและแม่ใ

.เล่น.

กกลับส่า

แต่เราพาน้องพลอยไปขึ้

ราดึงมือแม่ใหญ่แล้ว” อุทิศ

ลย” พรพรรณพูดยิ้มๆ เมื่อเจ้าตัวเล็กดึงรั้งทั

้าเอาลูกสาวตัวน้อยมาอุ้ม

ย ไปครับคุณ

นซึ่งมีคนต่อคิวซื้อตั๋วกันหนาแน่น ทั้งผู้ใหญ่ ลูกเล็กเ

และตะโกนผ่านเครื่องขยายเสียงขนาดเล็กแบบโทรโข่ง เรียกความสนใจจากผู้คนที่เดินไปมารวมทั้งพรพรรณด้วย อีกทั้งลูกชายก็ชี้ไปทางที่เขายิงปืนกันให้เธอดู เพียงชั่วว

ัง ปั

้นเสียงกัมปนาท ความชุลมุนโกลาหลเกิดขึ้น ณ เวลานั้นเ

ุณ

หน้าตาตื่นตกใจสุดขีด ต่างคนต่างหลบกันจ้

ลอยล่ะ!” นายตำรวจหนุ่มหน้าตื่นบ้าง

พลอย

งพลอ

ไปเสียแล้ว เมื่อคลื่นมหาชนมากมายหลั่งไหลกันมาทาง

งไม่เห็นลูก ผู้คนที่เบียดเสียดกันเข้ามาบังร่างน้อยๆ ที่ร้องจ้าเพราะความหวาดก

ก่อความไม่สงบ ทั่วบริเวณวัดก็กลับมาครึกครื้นอีกครั้งราวกับว่าไม่เคยมีเหตุระทึกเกิดขึ้น อุท

เด็กน้อยร้องจ้าหาพ่อและแม่ เรียกความสนใ

ันทั้งสองคนมองหน

จ๊ะหนูน้อย พ

อยพิมพ์พลอยร้องลั่น ควบ

ัน รอยยิ้มน้อยๆ ปราก

ด็กหลงว

ัยจะลูกคนมีเงิน

เลี้ยงท่าจะ

ยมองขวาดูว่าไม่มีใครผ่านมาทางนี้ แล้วไอ้คนที่

างี้มากับลุงดีกว่า เ

...หาแ

ลุงใจดีคนนี้จะพาไปหาพ่อกับแม่ ด้วยความขาวบริสุทธิ์ไม่ได้รู้เล

ะ” เจ้าคนเป็นลูกน้องบอกพลางยิ้มให้ แถมมันยังใจดีแวะ

แวะมาเที่ยวงานซึ่งเป็นทางผ่านการมาทำงานบางชิ้

ไม่ว่าเส้นทางชีวิตของตนเองกำล

เปิดรับโบนัส

เปิด
เสน่หายาตรา (เมียประมูลของท่านประธาน)
เสน่หายาตรา (เมียประมูลของท่านประธาน)
“เมื่อรักเข้ามาเคาะประตูหัวใจหนุ่มหล่อเจ้าของสายการบินคนดังให้มันรุ่มร้อนจนทนไม่ไหว เขายอมจ่ายเงินก้อนใหญ่เพื่อให้ได้ตัวเธอมา สาวใสไร้เดียงสากลับหวาดผวาเมื่อเจอความต้องการแบบชายหญิงเข้า ชายหนุ่มจึงต้องหยุดตัวเองแล้วค่อยๆ เริ่มบทเรียนสอนรัก ที่ทั้งหวานและเร่าร้อนมากขึ้นตามลำดับ เธอกำลังจะตาย... ปัทมณฑ์บอกตัวเองในความพร่างพร่า ความรัญจวนที่เขามอบให้มันมากมายจนทรมานไปหมด เรือนกายสาวในวัยแรกสวยบิดเร้า บางครั้งดิ้นรน สองมือเรียวสอดแทรกเข้าไปในเส้นผมสีน้ำตาลเข้มที่ยาวแค่ครึ่งนิ้ว เผลอกอบกำดึงทึ้งไปก็หลายหนเพื่อระบายอารมณ์หวาม เธอทรมานเหมือนจะตาย แต่ถ้าเขาหยุดเธอคงเหมือนตายทั้งเป็น อารมณ์ลึกถูกปลุกขึ้นโดยชายหนุ่ม และมีเพียงเขาเท่านั้นที่จะหยุดมันลงได้ "พี่ไรอัน...ลูกปัด...ทนไม่ไหว" "ต้องได้สิคนเก่ง...พี่บอกแล้ว ถึงเธอจะร้องลั่นจนบ้านแตกพี่ก็ไม่มีทางหยุดอีกต่อไป ปัทมณฑ์..." ไรอันตอบเสียงขาดห้วงไม่แพ้กัน และแทนการหยุดหรือผ่อนปรน มือหนากลับยิ่งเคล้าคลึงร่างบางหนักหน่วงมากขึ้น”