icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

เสน่หายาตรา (เมียประมูลของท่านประธาน)

บทที่ 9 Chapter 9

จำนวนคำ:1558    |    อัปเดตเมื่อ:23/09/2022

างก็ถลามาหาแทบจะเกยขึ้นไปบนตักกว้าง ดวงตากลมโตตื่นตระหนกหวาดห

มายความ

ของเขานิ่งเฉยแต่ความหล่อเหลานั้นไม่ได้ทำให้ความกลัวของเธอลดลง ด้านหน้ามีชา

้องมีเรื่องเข้าใจผิดแน่ๆ จอดร

นี้เธอต้องไปกับหมอนั่น” ก้องหล้าพูดกลั้วหัวเราะ “อ้อ

ะกลับบ้าน ป่านนี

นะนำว่าชื่อไรอัน ถึงแม้คนที่ชื่อก้องหล้าจะพูดยิ้มๆ ท่าท

ยอดถึงยอมปล่อยให

ก้าวขึ้นมาบนรถไม่รู้หรอกหรือ” ไรอันบอกเรียบๆ ออกแปลกใจกับอาการกล

ง นี่มันเรื่องอะไรกันแน่...แล้วแม่

่บังคับเอาจูบแรกไปจากเธอ ความคิดหนึ่งพุ่ง

ี่มูลนิธิเคยบอกใช่ไหม แล้วจะทำยังไงล่ะทีนี้ พวกเขาจะฆ่าเธอหรือเปล่า ความหวาดก

พวกมาเฟียหร

ล่อยเสียงหัวเราะลั่นคันรถ ส่วนสารถีไมเคิลยิ้มกว้าง หลังจากเสียงหัวเราะเงียบหายลง ชา

เชือดคอเล่นมานักต่อนักแล้ว ถ้าน้องหนูไม่อยากเจ็บตัวล่ะก็อย่าดิ้น อย่าร้อง และอย่า

ปแล้วไ

ๆ กับน้ำตาหยดแหมะลงบนตัก อาการดิ้นรนทั้งหลายหยุดโดยสิ้นเชิง ความสงสารวิ่งจู่โจมหัวใจแกร่ง เขายอมปล่อยมือ มองสาวน้อยที่ขยับถอย

วว่าร่ำ

ในห้องกว้าง แม้วัยจะล่วงเลยสี่สิบเศษจนค่อนปลายใกล้เลขห

นึ่ง ยิ้มกว้างกับความสุขเต็มที่ เธอนั่งอยู่บนเต

ด้เป็นฝันไปใช่ไหมคะ อะไรมันจะรายได้ดีขนาดนี้

่างงามในชุดนอนบางเบาสีขาวนวลมาแนบอก ภายใต้เสื้อผ้านั้นมองเห็นสัดส่วนทรวงทรงอะร้าอร่ามและยังเต่งต

้งเจ้าหน้าที่รัฐ นักการเมือง และพ่อค้านักธุรกิจที่ล้วนเข้ามามีเอี่ยวในผลประโยชน์เล็กๆ น้อยๆ ด้วยการพึ่งพาอาศัยกันเหมือนน้ำพึ่งเรือเสือพึ่งป่า ธุรกิจข

ราะผลประโยชน์ที่ก่อเกียรติคอยหยิบยื่นให้ และสาวน้อยสวยสดที่เขากับแม่เลี้ยงเตรียมไว้คอยบริการให้คนพวกนั้นได้เสพสมปลดปล่อ

็กนั่นจะทำรายได

ียแรงเลยที่ภาเล

ั้งแต่ที่สามียังมีชีวิตอยู่ ทั้งสองลักลอบพบกันทุกครั้งที่มีโอกาสเพราะสามีแก่ๆ นั้นให้ความสุขเรื

ียดายนังเด็

ณคิดเหรอว่าไอ้ฝรั่งคนนั้นมันจะจริงจัง อย่างมากก็แค่เอาไปสนองความอยากของมันชั่วครั้งช

เปิดรับโบนัส

เปิด
เสน่หายาตรา (เมียประมูลของท่านประธาน)
เสน่หายาตรา (เมียประมูลของท่านประธาน)
“เมื่อรักเข้ามาเคาะประตูหัวใจหนุ่มหล่อเจ้าของสายการบินคนดังให้มันรุ่มร้อนจนทนไม่ไหว เขายอมจ่ายเงินก้อนใหญ่เพื่อให้ได้ตัวเธอมา สาวใสไร้เดียงสากลับหวาดผวาเมื่อเจอความต้องการแบบชายหญิงเข้า ชายหนุ่มจึงต้องหยุดตัวเองแล้วค่อยๆ เริ่มบทเรียนสอนรัก ที่ทั้งหวานและเร่าร้อนมากขึ้นตามลำดับ เธอกำลังจะตาย... ปัทมณฑ์บอกตัวเองในความพร่างพร่า ความรัญจวนที่เขามอบให้มันมากมายจนทรมานไปหมด เรือนกายสาวในวัยแรกสวยบิดเร้า บางครั้งดิ้นรน สองมือเรียวสอดแทรกเข้าไปในเส้นผมสีน้ำตาลเข้มที่ยาวแค่ครึ่งนิ้ว เผลอกอบกำดึงทึ้งไปก็หลายหนเพื่อระบายอารมณ์หวาม เธอทรมานเหมือนจะตาย แต่ถ้าเขาหยุดเธอคงเหมือนตายทั้งเป็น อารมณ์ลึกถูกปลุกขึ้นโดยชายหนุ่ม และมีเพียงเขาเท่านั้นที่จะหยุดมันลงได้ "พี่ไรอัน...ลูกปัด...ทนไม่ไหว" "ต้องได้สิคนเก่ง...พี่บอกแล้ว ถึงเธอจะร้องลั่นจนบ้านแตกพี่ก็ไม่มีทางหยุดอีกต่อไป ปัทมณฑ์..." ไรอันตอบเสียงขาดห้วงไม่แพ้กัน และแทนการหยุดหรือผ่อนปรน มือหนากลับยิ่งเคล้าคลึงร่างบางหนักหน่วงมากขึ้น”