icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

สิงห์เกมสวาท

บทที่ 4 Chapter 4

จำนวนคำ:1515    |    อัปเดตเมื่อ:27/09/2022

อถือยอดฮิตรุ่นใหม่ล่า

็มีเจ้านี่ช่วยคลายเครียด คลายเหงา

้ได้บนสมาร์ตโฟนได้ทุกรุ่นและสามา

หาเพ

่าเป็นพวกท่องเนตประจำ เลยพอรู้ว่ามันเ

ปฝากไฟล์ฝากประวัติไว้ แ

ี้จะด

อปที่ว่า มันมีไว้สำหรับหาเพื่อนคุย มีกลุ่มคนมากมายที่สนุกสนานกับแอปนี้ ซึ่งจุดประสงค์หลักของมันคือการทำความรู้จักพูดคุยกันกับเพื่อนใหม่ ซึ่งจ

แต่สำหรับฉัน แบบนี้ดีแล้ว ฉันชอบโล

้งหมดหันไปมอง ชายหนุ่มหล่อเหลาสูงสง่ากำล

แก้วกนกรีบลุกไ

อว่า เพื่อนๆ ของตนจ

ผูกพัน” ขวัญฤดี

พวกแกรับได้เหรอ ผู้ชายแบบนี้ ซั่ม

มีเมียแล้ว แต่ก็ยังไปมีกิ๊

ส่วนความคิดล่องลอยไปถึงเรื่องส่วนตัวของตัวเอง ยิ่งคิดก็ยิ่งกินยิ่งดื่ม กลายเป็นว่า

่องแล้ว ขอไปห้

กแบบพยายามเต็มที่ไม่ใ

วไห

หว

็นเสียงใคร มองทิศทางที่พอรู้ๆ ว่าเป็น

ยร์มากไป เฮ้อ

ะไม่มากมายนัก มันก็ทำให้เดินมาถึงจุดหมายได้ ซึ่งมีลูกค้าที่มาเที่ยว

เข้าไปยังมีลูกค้าผู้หญิงที่มาใช้บริการสองสามคน หากพอเสร็จออกมา บริเวณอ่างล้

น้ำเปิดออก ก็เกือบจ

ขอโท

ยุดลง พร้อมเสียงหัวใจของมนสิชาที่เต้นรัวขึ้น ผู้หญิงตรงหน้าสวยเฉี่ยวชนิดที่ว่าขนาดมนสิ

จะหันไปบอกชายหนุ่มข้างกาย “พี่ธันย์คะ ถึงห้อ

ต่ดวงตายังจับจ้องที่ใบหน

งถนัดใจของผู้ที่ขึ้นชื่อว่าภรรยา มือหนาปล่อยไหล่

เจอมนที่นี่น

ขาสั่นแต่มันยากเหลือเกิน แม้จะรู้ว่าธันย์ภพมีผู้ห

ื่อนๆ ม

้าคมด้วยหัวใจที่โหว

มาส่ง ที่ออฟฟิศมาเลี้ยงฉลองยอดกัน

้าเบียร์ เพราะเธอไม่เห็นอาการมึนเมายามที่เจ้าหล่อนหันไปคุยกับธัน

ค่ะ มนขอ

นี ไม่ถามว่าเขามากันกี่คน นั่งตรงไหน จะกลับเมื่อไหร่ ที่รู้คืออ

น้าหงุดหงิดนิดๆ ไม่ได้ก้าวตามไ

ส่วนใหญ่จะฟังสาวๆ มากกว่า เสริมบ้างบางจังหวะ ซึ่งความสนใจของพวกเขาก็อยู่ที่แก้วกนกและขวัญฤดี พร้อมกันนั้น มนสิชาไม่รู้ว่าเธอเผลอไปมองโต๊ะอื่นๆ ได้ยังไง มองคนที่มากันเป็นคู่ๆ นั่งอิงแอบ หัวเราะกัน มุ้งมิ้งกะหนุงก

กือบถึงเวลาปิดร้าน

เปิดรับโบนัส

เปิด
สิงห์เกมสวาท
สิงห์เกมสวาท
“กติกาคือ กอดได้แต่ห้ามรัก เมื่อหัวใจถลำรัก เธอควรฉีกกติกานั้นหรือถอยห่างจากกันดี "มนเหมือนเด็กขาดความอบอุ่นที่ต้องได้รับการบำบัด" "ยังไง" สายตาคมไหวเหมือนจะยิ้มได้ ทำมนสิชาหน้าร้อนผ่าว ทั้งที่นั่งอยู่ในห้องแอร์ กลับเหมือนมีเปลวแดดมาลูบแก้มให้ร้อนวูบวาบ สีหน้าและลักษณะการเอียงคอมองอย่างใคร่รู้ของหญิงสาวชวนให้หนุ่มทั้งแท่ง เลือดร้อนฉ่าใคร่ลงมือสาธิตการบำบัดเสียเดี๋ยวนี้ "อย่าทำหน้าแบบนั้น" "แบบไหน" เธอนิ่วหน้า งงจัดจริงๆ ไม่ใช่การเสแสร้งมารยา กฤษฎิ์ยื่นหน้าเข้ามาใกล้ กวาดสายตายิ้มได้ ลูบไล้นวลแก้มละมุนที่เริ่มซับสีเรื่อ แล้ววกกลับมาสบตาคู่งาม "แบบที่กำลังมอง สนใจ ใคร่รู้ มันทำให้ผู้ชายเกิดอารมณ์ ไม่รู้หรือ" บ้าจริง! มนสิชาหน้าม้าน หลบตาวูบ เบี่ยงหน้าหนีจากใบหน้าคมเข้มอย่างรวดเร็ว ใจหวามไหว ทำลมหายใจติดขัด เสียงหัวเราะที่ดังจากลำคอหนาเบาๆ ยิ่งสร้างความอับอายแก่เธอ ตาคมหรี่หลุบทอดมองนวลแก้มปลั่ง เขารู้ว่าเธออายจริงๆ ไม่ใช่มารยาหญิงแบบผู้หญิงที่เคยเจอ แบบนี้แหละที่เขาสนใจ ขี้อายแต่อยากรู้ บางครั้งเข้าใจยากแต่...น่าเอาเป็นบ้า!”