icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

สิงห์เกมสวาท

บทที่ 5 Chapter 5

จำนวนคำ:1483    |    อัปเดตเมื่อ:27/09/2022

ร แก้วกนกกับกิ๊กหนุ่มจึง

อนโดของพิชญธิดา และไม่ไกลจากโรงเบียร์เท่า

ประตูห้องพักก็เป

พี่ไม่กลั

ง พบว่าเป็นสาม

ยหัว เดินเลยไปเปิดตู้เย็นหาน

าวหน้าอย่ากินจ

กอย่างนะ เบียร์แค่ไม่กี

นจะไปนอนที่

อวบอิ่มของภรรยาสาว จ้องมองใบหน้าหวา

ชายั

นไอ้แก้วกับกิ๊กมันนานๆ

าพที่เขากำลังประคองกอดผู้หญิงคนอื่นไปด้วย ถึงวินาทีนี้หญิงสาวรู้

ไรจะคุย

ะพรั่งยืดตัวนั่งตรง

างแก้ว เ

ยกกันอยู่ถ

ออะไร

ธันย์ภพยกแก้วขึ้นดื่มน้ำอีกครั้ง เมื่ออยู่

ามปีกับชีวิตคู่ ไม่มี

อยากจะทำยังไง ใ

น้ำแล้วนอนซะ พรุ่งนี้พี่

อะไรอยู่ และใช่ค่ะ มนขอให้เราเลิกกั

่อร่างสูงลุกยืนทำท่า

หวแล้ว ไม่อยากรับรู้เรื่อง

ากมีอ

าแต่งงานเพราะมน

แน่วนิ่ง ธันย์ภพขบกรามไว้ จิกเท้ากับพื้น เพื่อไม่ให้ตั

วันที่มนสิชาม

มกระตุกยิ้ม

นั้นมนคงรู

อกว่าไม่รู้สึก

ิบสองแล้วนะคะ มนแก่ขึ้นทุกวันแต่เมื่อมองชีวิตที่เป็นอยู่มันทำให้รู้สึ

ในใจ พรุ่งนี้จะเป็นยังไงมนสิชา

ำงานในสิ่งที่รัก ไม่ต้องดิ้นรนออกไปเบียดเสียดแข่งขันตัวเองกับใครในพื้นที่เล็กๆ ของเมืองกรุง เธอเป็นภรรยาที่ทำห

่าไม่มีอะไรมากไปกว่าที่มนเห็นนะ นุ

มหล่อโปรไฟล์ดี มันคงเป็นสาเหตุอีกเหตุที่ทำให้มนอยากมีอิสระ แต่หลักๆ แล้ว มนคิดว่า เร

ิดไป

นกอด

ทอย่างจัง วันนี้เขาไม่เมา การเจอกับมนสิชาที่โรงเบียร

พูดเรื่อง

ินะ พี่กอดผู้หญิงได้ทั้งประเทศ ยกเว้นมน พี่มีทางเ

รื่องนี้ หลังจากพี่กลับจากต่างจังหวัดและมนไม

ย์! มนจ

ันไดไปห้องนอนชั้นบนโดยไม่หันมามองอีก

เคยเตรียมใจรับม

ยชน์ เธอรู้จักเขาดีเกินไป ถ้าเมื่อไหร่ที่เขาไม่พูดไม่ให้ความร่วมมือ ต่อให

พี่ ต่อไปนี้มนจะให้ความสำคัญให้เวลากับสิ่

ง ก่อนจะกระแทกเท้ากลับเข้าห้อ

นไหวแบบไม่เคยเป็นมาก่อน ทั้งที่เขาควรจะดีใจกับอิสระที่เธอหยิบยื่นให้

รื่องนี้มาพูด ปกติเคยพูดที่ไหน ขนาดว

หญิงเข้ามาในชีวิตพอควร ตามประ

เปิดรับโบนัส

เปิด
สิงห์เกมสวาท
สิงห์เกมสวาท
“กติกาคือ กอดได้แต่ห้ามรัก เมื่อหัวใจถลำรัก เธอควรฉีกกติกานั้นหรือถอยห่างจากกันดี "มนเหมือนเด็กขาดความอบอุ่นที่ต้องได้รับการบำบัด" "ยังไง" สายตาคมไหวเหมือนจะยิ้มได้ ทำมนสิชาหน้าร้อนผ่าว ทั้งที่นั่งอยู่ในห้องแอร์ กลับเหมือนมีเปลวแดดมาลูบแก้มให้ร้อนวูบวาบ สีหน้าและลักษณะการเอียงคอมองอย่างใคร่รู้ของหญิงสาวชวนให้หนุ่มทั้งแท่ง เลือดร้อนฉ่าใคร่ลงมือสาธิตการบำบัดเสียเดี๋ยวนี้ "อย่าทำหน้าแบบนั้น" "แบบไหน" เธอนิ่วหน้า งงจัดจริงๆ ไม่ใช่การเสแสร้งมารยา กฤษฎิ์ยื่นหน้าเข้ามาใกล้ กวาดสายตายิ้มได้ ลูบไล้นวลแก้มละมุนที่เริ่มซับสีเรื่อ แล้ววกกลับมาสบตาคู่งาม "แบบที่กำลังมอง สนใจ ใคร่รู้ มันทำให้ผู้ชายเกิดอารมณ์ ไม่รู้หรือ" บ้าจริง! มนสิชาหน้าม้าน หลบตาวูบ เบี่ยงหน้าหนีจากใบหน้าคมเข้มอย่างรวดเร็ว ใจหวามไหว ทำลมหายใจติดขัด เสียงหัวเราะที่ดังจากลำคอหนาเบาๆ ยิ่งสร้างความอับอายแก่เธอ ตาคมหรี่หลุบทอดมองนวลแก้มปลั่ง เขารู้ว่าเธออายจริงๆ ไม่ใช่มารยาหญิงแบบผู้หญิงที่เคยเจอ แบบนี้แหละที่เขาสนใจ ขี้อายแต่อยากรู้ บางครั้งเข้าใจยากแต่...น่าเอาเป็นบ้า!”