icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ขายหัวใจให้ท่านประธาน

บทที่ 5 ตอนที่ 5

จำนวนคำ:1268    |    อัปเดตเมื่อ:06/10/2022

องห้องทำงานตรงหน้า รินรดา

ัวให้พร้

ันพร้อ

่อนรักก็ดันประตูบานใหญ่ตรงหน้าให้เปิด

ีผลกับหล่อนได้มากเท่ากับรูปลักษณ์ของผู้

เจ้

ฟชั่นออกจากใบหน้า และจ้องเขม็งมองเ

ๆ เหรอ

ังคงจ้องหน้าเจ้านาย

กดำ จมูกโด่ง และปากสีแดงระเรื่อ เขาเหมือนกับ

. ไหมแ

มื่อถูกรินรดากระซิ

ะธานแบบนั้น แล้วก็ใ

.. โ

ตะกุกตะกัก จากนั้นก

คือคุณไหมแก้ว ผู้หญิงที่ริ

ัดดีค่ะท่

ับถอนสายบัวไปพร้อมๆ กัน ซึ่งท่

ง ก่อนจะเลื่อนสายตามองผู้หญิงที่ย

ย่างพิจ

งานอะไ

้ว แต่ก็เลือกที่จ

... เป็นบรรณารัก

บอ่านห

ต้องมองไปหารินรดา แต่แน่นอนว่า

นอย่างต่ำเลยค่ะ” หล่อนยิ้มแห้งๆ ออกไป ขณะพยา

อกไปรอข้างน

านไม่ให้รินอยู่ด้

ลำพังในห้องกับฐิติพัฒน์ตามลำพั

จะสัมภาษณ์คุณไหมแ

.. ค่

แก้ว และก็อวยพรให้เพื

่อนจะสะดุ้งเมื่อเสียงเข้มของผู้ช

งครับคุณ

้ง เพื่อเปิดอีเมลที่รินรดาส่งมาให้ตั้งแต่ช

... หล่อนเหมือนกำลังซ่

บคุ

ี้ด้วยกริยาที่พยายามจะนุ่มนวลเรียบร้อย

ถึงรับงา

นประธานใช่ไหมคะ” หล่อนฉีกยิ้ม

นผ่อนรถ ผ่อนคอนโดน่ะค่ะ แถมยังต้อ

านที่ห้องสมุด

กค้าง เพราะลืมตัวบ

่ะค่ะ ตอนนี้หมดสัญญาจากงานแล้ว ก็เลยต้

ไปไหมนะ แววตาของเขาไร้

ี่จะทำตัวให้ตรงกับคุณสมบั

มผมต้องเ

้อย ว่านอนสอนง่าย เชื่อฟังคำสั่ง

น คุณพูดไม่ห

ีบแก้ตัว “ก็เพราะไหมต้องพยายามพรี

่ออกเลยนะ ตอนนี้เขากำลังคิดอะไ

ค่ะ จะไม่บ่น ไม่อู้ ท่านประธานสั่งอะไร ไหมจะทำทุ

.. ผมคุ้นๆ

่แต่งหน้าแล้ว เขายังจะจำหล่อนไ

ที่หล่อนเล่นกันนะ สงส

ะครเรื่

ย เขาก็แทรกขึ้นด้วยน้

ยไปห้องสมุดที่คุณ

ใจของหล่อนแห้ง

” หล่อนฝืนยิ้ม ทั้ง

ตัวเชยๆ แต่ไม่ได้

เปิดรับโบนัส

เปิด
ขายหัวใจให้ท่านประธาน
ขายหัวใจให้ท่านประธาน
“ท่านประธานหนุ่มสุดแสนเพอร์เฟกต์กำลังต้องการ =เมีย= ส่วนหล่อนดาราตัวประกอบตกอับที่กำลังต้องการ =เงิน= สัญญาแต่งงานปลอมๆ จึงเกิดขึ้น พร้อมกับค่าจ้างราคาแพงระยับ แต่ทำไมนะ โชคชะตาถึงเล่นตลก ทำให้หล่อนกับเขาอุ่นเตียงกันก่อนที่หล่อนจะได้รับค่าจ้างเสียอีก!!?? ตัวอย่างในเล่มจ้า... "ห๊า! ว่า... ว่าไงนะไหม แก... แกปล้ำท่านประธาน???" ไหมแก้วหน้าแดง ตาก็แดง เพราะรู้สึกอดสูกับชีวิตของตัวเองเหลือเกิน "ฉันปล้ำเขาแล้ว และก็สำเร็จด้วย" "แล้วท่านประธานจะฆ่าแกไหมเนี่ยที่แกไปทำแบบนั้นน่ะ ตายแน่ๆ แล้วไหม แกตายแน่" รินรดาทุกข์ใจขึ้นมาถนัดตาเลย "เขาไม่ฆ่าฉันหรอก เพราะฉันโกหกว่าเมื่อคืนไม่มีอะไรเกิดขึ้น" "แล้วท่านประธานก็เชื่ออย่างนั้นเหรอ" "อืม ก็ไม่เห็นว่าอะไรนะ นี่ฉันตื่นเต้นแทบตายตอนเอาผ้าปูเตียงที่เปื้อนเลือดซิงของฉันซ่อนน่ะ แต่เจ้านายของแกก็แย่งไปดูจนได้" "ท่าน... ประธานเห็นไหม ถ้าเห็นท่านประธานจะต้องรู้แน่ๆ" "น่าจะไม่เห็นนะ เพราะเขาไม่ได้พูดอะไรออกมาเลย"”