icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ขายหัวใจให้ท่านประธาน

บทที่ 6 ตอนที่ 6

จำนวนคำ:1335    |    อัปเดตเมื่อ:06/10/2022

ญญาก่อน แล้วค่อยตัดสินใจ

อกค่ะ ไหมไว้ใจ

ิบเอกสารจำนวนเกือบสิบแผ่

ให้คุณอ่านให้ละเอียด เพราะถ้าจะแย้งก็แย้งเสียตอนนี้ให้จบ

ริงๆ พ่

มาตรงหน้า และค่อย

เป็นพรืดเลย หล่อนยิ่งอ่า

ะกลับมา หวังว่าตอนน

ะท่านป

้นจากเก้าอี้ ก่อนจะเดิน

หล่อนก็ถอนใจออกมาแรง

เป็นผู้หญิงเรียบร้อย พูด

ากหน้าย่น เมื่อสายตาเล

ปอ่านหมดกันล่ะ สัญญาตอนเป็น

ทางเลือกที

นี้นะ ดูสิ ยาวตั้งหลาย

ษรในกระดาษอยู่นั้น ภายนอกรินรดาก็

. ไม่ถูกใจคุณ

แล้วเธอก็ไม่ใช่คนพูดน้อย และที่สำคัญแววตาของเธอบ

ธานอ่านไหมแก้วออกได

งสยดสยอง ก่อนจะพย

็น คุณไหมแก้วนี่เธอ

่งไม่พูดอะไรออกมา

ะให้รินหาผู้หญิงคนใหม่เหรอคะ” ร

เวลามากกว่านี้ ผมไม่เล

ท่านประธานตกลงรับค

รั

อย่างลืมตัว จนฐิติ

วนได้ส่วนเสียอะไ

นประธาน... ไม่มีส่วนไ

้ตัวของหล่อนไหม เพราะเขาไม่แสด

คุณย่า คุณช่วยดูแลควา

ะธานหมา

ไม่ต้องการให้คุณย่าคิดว่าผมไป

ประธาน เดี๋ยวรินจั

รษะขึ้นลงน้อยๆ

้ออ

ไหมแก้วในห้องทำงานของฐิติพัฒน์ และก็พบว่าเพื่

ี่ย” รินรดายืนมือไปเขย่าเพื่อน

ิน แกมา

กกว่า แกอ่านสัญญาย

งสือเยอะๆ แล้วก็จะง่

จออกมาแรงๆ อย่างอ่

ำยังไงกับแกดี

ยายามไม่ทำเจ้านายขอ

ช่ผู้หญิงเรียบร้อย แถมยังบอกว่า

าไงนะ นี่เ

ฉันตอนที่เขาออก

ริน ค่าจ้างหนึ่งล้านบาทหายวับไปก

ประธานต้องการผู้หญิงด

ฉันได้

กก็ต้องไปพบคุณย่า

. ฉันจะรอดไหมเนี่ย...”

้องทำให้สำเร็จเท่านั้น และฉันเชื่อว่าแกท

... จะไม่ทำให้แกเดือ

” รินรดามองค้อนเพื่อ

ะ เดี๋ยวท่านประธ

ต้นหรอก” แล้วไหมแก้วก็คว้าปากกามาเซ็นชื่

งเสร็

แกควรจะอ

ว่าเจ้านายสุดหล่อของแกไ

างอ่อนอกอ่อนใจกับคว

ไปจัดการหาชุดให้แกสำหรับ

ปชุดนี้เหรอ” ไหม

เปิดรับโบนัส

เปิด
ขายหัวใจให้ท่านประธาน
ขายหัวใจให้ท่านประธาน
“ท่านประธานหนุ่มสุดแสนเพอร์เฟกต์กำลังต้องการ =เมีย= ส่วนหล่อนดาราตัวประกอบตกอับที่กำลังต้องการ =เงิน= สัญญาแต่งงานปลอมๆ จึงเกิดขึ้น พร้อมกับค่าจ้างราคาแพงระยับ แต่ทำไมนะ โชคชะตาถึงเล่นตลก ทำให้หล่อนกับเขาอุ่นเตียงกันก่อนที่หล่อนจะได้รับค่าจ้างเสียอีก!!?? ตัวอย่างในเล่มจ้า... "ห๊า! ว่า... ว่าไงนะไหม แก... แกปล้ำท่านประธาน???" ไหมแก้วหน้าแดง ตาก็แดง เพราะรู้สึกอดสูกับชีวิตของตัวเองเหลือเกิน "ฉันปล้ำเขาแล้ว และก็สำเร็จด้วย" "แล้วท่านประธานจะฆ่าแกไหมเนี่ยที่แกไปทำแบบนั้นน่ะ ตายแน่ๆ แล้วไหม แกตายแน่" รินรดาทุกข์ใจขึ้นมาถนัดตาเลย "เขาไม่ฆ่าฉันหรอก เพราะฉันโกหกว่าเมื่อคืนไม่มีอะไรเกิดขึ้น" "แล้วท่านประธานก็เชื่ออย่างนั้นเหรอ" "อืม ก็ไม่เห็นว่าอะไรนะ นี่ฉันตื่นเต้นแทบตายตอนเอาผ้าปูเตียงที่เปื้อนเลือดซิงของฉันซ่อนน่ะ แต่เจ้านายของแกก็แย่งไปดูจนได้" "ท่าน... ประธานเห็นไหม ถ้าเห็นท่านประธานจะต้องรู้แน่ๆ" "น่าจะไม่เห็นนะ เพราะเขาไม่ได้พูดอะไรออกมาเลย"”