icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ขายหัวใจให้ท่านประธาน

บทที่ 7 ตอนที่ 7

จำนวนคำ:1170    |    อัปเดตเมื่อ:06/10/2022

อยากให้คุณย่ากล่าวหาว่าท่

่าฉัน... เหมือนแม

ะประมาณ

ย็นชาเหมือนน้ำแข็งเลยนะ มีดีอย่างเดีย

นใจใครก็เลยยังไม่มีแฟน ว่าแต่แต่แกเถอ

ยร่วมแสดงด้วย หล่อกว่านี้อีก แกก็รู้นี่ว่าฉันเคยเล่นละครเร

อให้มันจ

แท้แน

งดัง ก่อนจะหน้าซีดเผือด รีบตะครุบแว่นมาสว

่านประธานม

อมโต๊ะมานั่งบนเก้าอี้ต

หวาน และก็เลื่อนสั

ียบร้อบ

ต่ยังไม่ได้พูดอะไรออกมา

ยบร้อยแล้วด้วยค่ะ นี่

ในขณะที่สีหน้าของเขา

จะแสดงอารมณ์ออกมาสั

ว่าคุณอ่านล

ที่สุด

นอนค่ะ เฉพ

ดปลายปากกาลงบนสัญญาอย่างใจจดใจจ่อ และเมื่อเ

ี้ไป เราก็คื

นหุ้นส่

เราสองค

กไม่ออกว่าตัวเ

กจ้างของผ

อนสัญญาหนึ่งฉ

าเกิดการฟ้องร้องกันเกิดขึ้น สัญญ

งร้องด้วยเหรอคะ”

าคต ซึ่งผมไม่ได้บ

ห้ไหมใจคอไม่ค่อยดีนะคะ” หล่อนลื

ญญา เรื่องฟ้องร้องก็คงไม

นค่ะ ไม่ผิดสั

ด้แล้ว ไปนั่งจิบกาแฟ หรือจะไปทำอะไ

ที่นี่ไม่

ม่

างกว้างขวาง ทำไมต้อง

จ และหล่อนก็เพิ่งสำเหนียกได้ว่า

วไหมไม่ค่อยพูดเลยค่ะ จนเพื่อนๆ บอกว่าพูดหน่อยเถอะเดี๋ยว

่รบกวนการทำงานของผม จ

กวนแน่

คราวนี้ และก็มองเขาด

ก่อนจะก้มหน้าลงมองหน้าจ

อนบอกตัวเองว่าให้นั่งนิ่งๆ ทำตัวให้เรียบร้อยเป็นกุลสตร

าบบนโซฟา และหันตะแคงหน้ามอ

ไม่วอกแวกเลยสักนิด ทำเหมือนกับว่าในห

นก็นอนตาแป๋วม

ทำหน้าเย็นชาม

ียฐิติพัฒน์ด้วยสายตานานเลยทีเด

จากหน้าจอแล็ปท็อปเพร

อกก

ะกดหยิบกระดาษเปล่ามาขยุ้มเ

ก็รีบผุดลุกขึ้นนั่งทั

อะไรให้ไหมช

วยกรนเบาๆ หน

หลือไม่ถึงนิ้วเลย เ

... ค

้มหน้าก้มตาทำง

บ้

เปิดรับโบนัส

เปิด
ขายหัวใจให้ท่านประธาน
ขายหัวใจให้ท่านประธาน
“ท่านประธานหนุ่มสุดแสนเพอร์เฟกต์กำลังต้องการ =เมีย= ส่วนหล่อนดาราตัวประกอบตกอับที่กำลังต้องการ =เงิน= สัญญาแต่งงานปลอมๆ จึงเกิดขึ้น พร้อมกับค่าจ้างราคาแพงระยับ แต่ทำไมนะ โชคชะตาถึงเล่นตลก ทำให้หล่อนกับเขาอุ่นเตียงกันก่อนที่หล่อนจะได้รับค่าจ้างเสียอีก!!?? ตัวอย่างในเล่มจ้า... "ห๊า! ว่า... ว่าไงนะไหม แก... แกปล้ำท่านประธาน???" ไหมแก้วหน้าแดง ตาก็แดง เพราะรู้สึกอดสูกับชีวิตของตัวเองเหลือเกิน "ฉันปล้ำเขาแล้ว และก็สำเร็จด้วย" "แล้วท่านประธานจะฆ่าแกไหมเนี่ยที่แกไปทำแบบนั้นน่ะ ตายแน่ๆ แล้วไหม แกตายแน่" รินรดาทุกข์ใจขึ้นมาถนัดตาเลย "เขาไม่ฆ่าฉันหรอก เพราะฉันโกหกว่าเมื่อคืนไม่มีอะไรเกิดขึ้น" "แล้วท่านประธานก็เชื่ออย่างนั้นเหรอ" "อืม ก็ไม่เห็นว่าอะไรนะ นี่ฉันตื่นเต้นแทบตายตอนเอาผ้าปูเตียงที่เปื้อนเลือดซิงของฉันซ่อนน่ะ แต่เจ้านายของแกก็แย่งไปดูจนได้" "ท่าน... ประธานเห็นไหม ถ้าเห็นท่านประธานจะต้องรู้แน่ๆ" "น่าจะไม่เห็นนะ เพราะเขาไม่ได้พูดอะไรออกมาเลย"”