ชายาข้าเป็นหมอนิติเวช

ด้พูดเรื่องหลวไหล เพียงแต่หากยู่ฮูหยินไม่ได้ท้องจริง ๆ เรื่องทั้งหมดนี้ก็เพีย

ทัพเช่นนี้ ต่อให้ชิงหวงต้องตาย ก็จะยอมให้ใครเห็นท่านแม่ทัพเป็นตัวตลกเช่นนี้มิได้เด็ดขาดเจ้าค่ะ！” ฉู่ชิงหวงเห็นเจี่ยงซา

ิบัติเช่นนี้อีก ท่านแม่ทัพ ข้าเองก็ไม่อยากอยู่แล้วเช่นกัน ท่านให้ข้าตายไปอยู่เป็นเพื่อนลูกรักที่น่าสงสารของข้าเสียเลยเถิดเจ้าค่

นเช่นนี้ก็ลำบากใจยิ่งนัก ท่านอ๋องเก้าจึงได้เอ่ยขึ้นในต

นท่านอ๋องตรงไหนหรือเพคะ ท่านอ

ว่ายู่ฮูหยินคลอดบุตรยาก นางก็ยังสามารถผ่าคลอดเพื่อรักษาชีวิตเด็กคนนั้นได้ นางรู้ดีว่าท่านแม่ทัพให้ความสำคัญกับเด็กคนนี้มากแค่ไหน นางจะสะเพร่าถึงขนาดนั้นได้อย่างไร หา

่า จะให้ถูกทำเสียหายตามใจชอบได้อย่างไร ไม่แน่ว่าฉู่ช

วชิงหวงทั้งเก้าชั่วโคตรไม่ได้ตายดี อีกอย่างการใช้วิธีหยดเลือดพิสูจน์กระดูกนั้นจะใช้เลือดจากปลายนิ้วของท่านแม่ทัพแค่หยดเดียว

ไปเอากระ

พ ไม่ได้นะ

ว่าชิงหวงจะใส่ความนาง ก็สามารถให้แม่นมที่ตรวจร่างกายพระสนมในวังมาตรวจยู๋ฮูหยินดูก็ได้เจ้าค่ะ ว่านางเคยคล

าตายยังไม่พอ ยังคิดจะทำร้ายข้

มทีสงสัยอยู่ก่อนแล้ว พอเห็นนางแสดงกิริยาเช่นนี้ก็รู้แจ้งอยู่แก่ใจแล้ว เขารีบให้คนไปท

เราสองคนรักใคร่กันเพียงใด จะสู้คำหลอกล

ในเมื่อเจ้าไม่ได้หลอกข้า ใย

องกลัวอยู่แล้ว กลัวว่าฉู่ชิงหวงจะเ

ได้กระดูกม

่าสงสารข

หยิน สายตาเย็นเยียบของเขาทอดมองฉู่ชิ

นำมานั้น นางประนมมือไหว้ “ขออภัยที่ล่วงเกินแล้ว” นางว่

ตามอง ราวกับกลัวว่าตนจ

ลลงมาจากกระดูกท่อนนั้น ไม่ได้ซึมเข้าไปด้านในแม้แต่น้อย ฉู่ชิงหวงถอน

อรับ แม่นมมา

สุด เขาต้องไปสู้ศึกอยู่ในสนามรบ แต่กลับถูกอนุนางหนึ่งปั่นห