icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon
ไฟวิวาห์พญามาร

ไฟวิวาห์พญามาร

ผู้เขียน: เนื้อนวล
icon

บทที่ 1 ตอนที่ 1

จำนวนคำ:1333    |    อัปเดตเมื่อ:21/10/2022

ปจากอริย

ฐ์ อริยวงศ์ ที่พึ่งจะเสียชีวิตด้วยโรคชรา ดังนั้นสิทธิ์ในการปกครองทั้งหมดจึงตกมาใส่มือของ ธันชนน อริยวงศ์ อย่างหลีกเลี่

งของเขาก็คงไม่มีปัญหาใด ๆ แต่นี่หัวใจของหล่อนเต้นแรงทุกครั้งที่เห็นเพียงแค่แผ่

ดีที่สุดสำหรับหล่อนตอนนี้ก็คือ ไปซะ ไปจากเขา ก่อน

่ามันเป็นคว

งตาสีดำราวกับนิลเนื้อดีฉายแววขุ่นเคือง แต่กระนั้นความเย็นชาที่เป็นสมบ

นภาระของอริยวงศ

วกับสตรียกโค้งขึ้นเ

รอให้ท่านตายตาหลับสักพักไม่ได้หรือไง หรือว่ามีไอ้หนุ่มไหนมันรออยู่ล่ะ”

องรีบไปจากที่นี่ก็เพราะเขาต่างหากล่ะ หากอยู่ใกล้กัน ต้องเห็นหน้ากันทุกวันแบบนี้ ความลับบางอย่างที่หล่อนซ่อนไว้ในใจมาต

ึ้งอยากยืนด้วยขาของตนเอง ไ

น้อยที่เขาเห็นมาตั้งแต่เด

เสียตั้งแต่สิบปีที่แล้วล่

วดที่เขาโยนเข้าใส่ เหมือนคมมีดบาดลึกเข้าไ

น บ้านหลังนี้ก็ไม่มีที่อยู่สำหรับผึ้งอีกต่อไป ผึ้งจะไปทันทีท

วขาวละเอียดดั่งไข่ปอก ส่งผลให้ก

สาวเบื้องหน้าอ

ิตด้วยอุบัติเหตุรถตกเขา หล่อนเข้ามาอยู่ในอริยวงศ์ตั้งแต่อายุสิบสองปี ส่วนตอนนั้นเขาพึ่งเรียนจบปริญญาตรี เขาจำ

ส้นผมด้านหน้าไว้กันรำคาญ ผิวกายของหล่อนขาวนวลราวกับน้ำนม ใบหน้ารูปหัวใจขาวสะอาด เส้นคิ้วสีดำสนิทโก่งเป็นคันศรสวย

ตให้เธอไปไหนทั้

อดออกมาจากลำคอแกร่งชัดเจน หลังจา

ปค่ะ ผึ้งอยู่

ำไ

ราะความอดทนใกล้สิ้นสุดของบุรุษที่หล่อนแอบรักตรงหน

าะว่า

เพราะหล่อนรู้อยู่เต็มอกว่าเหตุผล

ยืนอยู่ข้าง ๆ คุณได้ เมื่อคิดว่าสักวันจะมีผู้หญ

ดและดูถูกหล่อนมากกว่านี้ เพราะถึงยังไง

ถึงอดีตตลอดสิบ

ก็ไม่เคยมอง ไม่เคยสนใจจะพ

มื่อหลายปีก่อน วิ่งกลับมากระแทกหัวใจของหล่อนอีกครั้งจนเลือดอาบ คำพ

มน้ำผึ้ง แค่เห็นหน้าเธอทุก

เปิดรับโบนัส

เปิด
ไฟวิวาห์พญามาร
ไฟวิวาห์พญามาร
“เมื่อถูกแบล็คเมล์จับหมดทางเลือก ลีลวัตรจึงต้องกระโจนลงไปสู่กรงวิวาห์ แต่ผู้ชายที่พกความโหดเหี้ยม ดิบกระด้างมาตั้งแต่เกิดอย่างเขาไม่มีวันยอมแพ้ง่ายๆ แน่นอน แม่ปลายฟ้าแสนพยศจะต้องเจ็บช้ำ เพราะวิวาห์ครั้งนี้มันคือวิวาห์ไฟ ที่ทั้งเร่าร้อนและบ้าคลั่ง "ไปร่านที่ไหนมาล่ะ... ผัวรอตั้งนาน..." "คนปากสกปรก! นี่ปล่อยฉันนะ..." พยายามดิ้นรนสุดฤทธิ์ แต่ยิ่งดิ้นร่างกายก็ยิ่งเบียดเคล้ากัน ความกำยำของเขาส่งผ่านมาสู่ร่างกายของหล่อนชัดเจน โดยเฉพาะความแข็งชันที่ดุนดันอยู่ตรงหน้าท้อง ปลายฟ้าแก้มแดงอยู่ท่ามกลางความสลัว "ฉันบอกให้ปล่อยไง... คนเลว...!" "ตั้งแต่ได้ทะเบียนสมรสไปนอนกอดนี่... ปากเก่งขึ้นเยอะเลยนี่..." "จะหย่าเลยก็ได้นี่... ฉันไม่ว่าอยู่แล้ว" "หย่าเหรอ..." สายตาคมกริบกวาดมองร่างอรชรที่ตัวเองกอดรัดอยู่ด้วยความหยาบคาย ก่อนจะพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเหยียดหยาม "ฉันยังไม่ได้ลองสินค้าเลย... เสียไปตั้งสองล้าน จะให้ปล่อยไปง่ายๆ ได้ยังไง... สักครั้งก่อนจากก็ยังดี..." "ไม่นะ! อย่า..." ริมฝีปากร้อนผ่าวขยี้ลงมาบนกลีบปากนุ่มอย่างรุนแรง สาวน้อยพยายามเบี่ยงหน้าหนี แต่ก็ไม่หลุดเพราะถูกนิ้วเรียวสีแทนของเขาตึงปลายคางเอาไว้แน่น ปลายฟ้าเจ็บจนน้ำตาไหล สัมผัสของลีลวัตรเต็มไปด้วยความต้องการเอาชนะ ประกาศศักดาว่าตัวเองคือเจ้านาย และหล่อนคือทาส... "คืนนี้... ห้ามทำเป็นท่อนไม้ล่ะ เพราะฉันไม่ชอบ... ขึ้นห้องได้แล้ว..."”