icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ไฟวิวาห์พญามาร

บทที่ 2 ตอนที่ 2

จำนวนคำ:1275    |    อัปเดตเมื่อ:21/10/2022

อย่างดี เพราะมันเต็มไปด้วยความแค้นเคือง

งใครอีกแล้ว แม้แต่คุณธัน” พยายามบังคับเสียงให้มั

อนนี้ลุกขึ้นยืน ก้าวเดินออกมาเผชิญหน้ากับหล่อน กลิ่นอายแห่งความป่าเถื่อนกำลังรุมเ

ไงเธอก็จะไม่มีวันก้าวเท้าออกจาก

ึ้นมองใบหน้าหล่อเหลา แต่สุ

ิดศีรษะทุยได้รูปสวย คิ้วหนาสีเดียวกับเส้นผมเป็นปื้นยาวพาดเหนือดวงตาคมกล้ารียาวคล้ายดวงตาของแขกอาหรับ ถูกล้อมกรอบด้วยแพขนตา

ยอมทำตามคำสั่งใครอีกแล้ว ผึ้งจะไปค่ะ” ส่งผลให้มือหนา

้ำผึ้งร้องอ

กมือหนาอบอุ่น ช่างทำให้เลือดสาวในกายรุ่มร้อนแปลกประห

หากเธอคิดจะแหกคอกละก็ รับรองว่าฉันจะสรรหา

ช้ำอยู่แล้วก็ยิ่งเจ็บแปลบมากเท่านั้น การอยู่กับคนที่

ก็บรรลุนิติภาวะมาตั้งนานแล้ว กรุณาอย่าใช้อำนาจข

ล่อนไม่คาดคิดว่าจะได้สั

าะเห็นหน้าเขา สู้ไปตายเอาดาบหน้าดีกว่า เพรา

นผุดที่มุมป

เอง รอจนถึงเปิดพินัย

จ น้ำผึ้งเซเล็กน้อย เมื่อตั้งหลักได้จึง

ม่รอ ผึ

ปไม่ได้อีกแล้ว แม้แต่วินาทีเดียว ร่างบางถอย

่มันไม่สมควรลงไปเลย เพรา

งมองหล่อนด้วยความเดือดดาล สัมผัสแนบชิดของกาย

ึกอึดอัดทุกครั้งที่เห็นหน้าแม่สาวน้อยตรงหน้าที่ตอนนี้กลายเป

าะเขาทนที่จะเก็บเจ้าความรู้สึกที่อยากจะครอบครอง

พล่าน อยากจะกอด อยากจะจูบ อยากจะทำอะไรสัก

บนี้ เขาต้องใช้แรงกาย แรงใจมากมายมหาศาลขนาดไหนกัน ที่จะไม่ฉ

รักกั

าวน้อยคนสวยนี้เมื่อสิบปีก่อน และมันก็ทวีความ

ารถนาที่มันสุมอยู่ในทรวง อยากจะจัดการอะไรส

ั่งต้องโ

กลียดคุ

กอดรัดแน่น ถ้าหากเขากอดหล่อนด้วยความรั

ะเรื่องนั้น ไม่ต้อ

ก้มลงขยี้ปากอิ่มเต็มสีสดของสาวน

่วนของการควบคุมตัวเองที่เคยมีอยู่ล้นเหลือหยุดทำงานลงดื้อ

เปิดรับโบนัส

เปิด
ไฟวิวาห์พญามาร
ไฟวิวาห์พญามาร
“เมื่อถูกแบล็คเมล์จับหมดทางเลือก ลีลวัตรจึงต้องกระโจนลงไปสู่กรงวิวาห์ แต่ผู้ชายที่พกความโหดเหี้ยม ดิบกระด้างมาตั้งแต่เกิดอย่างเขาไม่มีวันยอมแพ้ง่ายๆ แน่นอน แม่ปลายฟ้าแสนพยศจะต้องเจ็บช้ำ เพราะวิวาห์ครั้งนี้มันคือวิวาห์ไฟ ที่ทั้งเร่าร้อนและบ้าคลั่ง "ไปร่านที่ไหนมาล่ะ... ผัวรอตั้งนาน..." "คนปากสกปรก! นี่ปล่อยฉันนะ..." พยายามดิ้นรนสุดฤทธิ์ แต่ยิ่งดิ้นร่างกายก็ยิ่งเบียดเคล้ากัน ความกำยำของเขาส่งผ่านมาสู่ร่างกายของหล่อนชัดเจน โดยเฉพาะความแข็งชันที่ดุนดันอยู่ตรงหน้าท้อง ปลายฟ้าแก้มแดงอยู่ท่ามกลางความสลัว "ฉันบอกให้ปล่อยไง... คนเลว...!" "ตั้งแต่ได้ทะเบียนสมรสไปนอนกอดนี่... ปากเก่งขึ้นเยอะเลยนี่..." "จะหย่าเลยก็ได้นี่... ฉันไม่ว่าอยู่แล้ว" "หย่าเหรอ..." สายตาคมกริบกวาดมองร่างอรชรที่ตัวเองกอดรัดอยู่ด้วยความหยาบคาย ก่อนจะพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเหยียดหยาม "ฉันยังไม่ได้ลองสินค้าเลย... เสียไปตั้งสองล้าน จะให้ปล่อยไปง่ายๆ ได้ยังไง... สักครั้งก่อนจากก็ยังดี..." "ไม่นะ! อย่า..." ริมฝีปากร้อนผ่าวขยี้ลงมาบนกลีบปากนุ่มอย่างรุนแรง สาวน้อยพยายามเบี่ยงหน้าหนี แต่ก็ไม่หลุดเพราะถูกนิ้วเรียวสีแทนของเขาตึงปลายคางเอาไว้แน่น ปลายฟ้าเจ็บจนน้ำตาไหล สัมผัสของลีลวัตรเต็มไปด้วยความต้องการเอาชนะ ประกาศศักดาว่าตัวเองคือเจ้านาย และหล่อนคือทาส... "คืนนี้... ห้ามทำเป็นท่อนไม้ล่ะ เพราะฉันไม่ชอบ... ขึ้นห้องได้แล้ว..."”