icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ไฟวิวาห์พญามาร

บทที่ 3 ตอนที่ 3

จำนวนคำ:1253    |    อัปเดตเมื่อ:21/10/2022

โลกหยุ

กลายเป็นป่าเถื่อนให้ เขาตะโบมจูบหล่อนอย่างหิวกระหายราวกับว่ามันคือสิ่งเดียวที่ต่อชีวิตที่เหลือของเขาให้อย

ี้ขยับลูบไล้ สำรวจตรวจตราไปทั่วทั้งร่างงาม ไฟร้อ

ารเก็บมันไว้อ

้อนวลอย่างหิวกระหาย กลิ่นกายสาวที่ได้รับสัมผัส ทำให้ธันชนนแทบคลั่ง เขาอยากจะยกร่างของหล

ต้องการหล่อน ต้

ัน อย่

าเชื่อฟังไม่ มันอิงแอบ แนบซบกับร่างแกร่งกำยำที่ตื่นตัวน่ากลัวของเขาอย

จะทำกับหล่อนแบบนี้ แ

บมาที่เดิม และเมื่อมันเริ่มทำงาน การกระทำทุกอย่างที่เขากำ

ปากร้อนผ่าวที่กำลังดูดเม้มผิวเนื้อนวลที่ซอกคอระหงหยุดเคลื่อ

ไปจากหล่อนหลายก้าวด้วยสายตางุนงง เหตุการณ์ท

ี่ทำอะไรที่ไ

งลอยอยู่ในอากาศ ดวงตาของเขาว่างเปล่าเย็นชา ความไร้หัวใจค่อ

ป็นที่สุด แม้เขาจะไม่พูดถึงเรื่องที่เขาล่วงเกินหล่อนเมื่อครู่นี้ แต่หล่อนก็ฉลาดพอที่จ

และเธอก็พูดจ

นจริง ๆ รู้สึกดีจนอยากจะฆ่าเขาให้ตาย หญิงสาวจ้อง

งจะตู่หาว่าคุณธันพิศวาสหรอก ผึ้งไม่อาจเอื้อมขนาดนั้น แ

น้ำผึ้ง ทำให้ธันช

ายตั้งแต่เม

พยายามอย่างที่สุดที่

เลย หากคุณธันกลัวจะผิดสัญญากับคุณท่านเรื่องผึ้ง ไม่ต้องห่วงนะคะ ผึ้งจะจุดธูปบอกคุณ

อแรง ๆ แต่เขาไม่ยอมปล่อย หล่อ

ให้มันมาก

นมีแววของความขัดเคืองไม่น้อย ก็แน่ละ

หนที่มีหล่อน ตรงนั้นจะไ

ั้นอิสรภาพ ผึ้งก็คงไ

จากดวงตาสีนิลของเขาออกเลยแม้แต่ครั้งเดียว เพราะทุกครั้งที่จ้องมอง มันมีแต่ความมืดมิ

น แล้วฉันจะปล่อยเธอไป” วันเ

องรอด้วยคะ” ความสงสัยทำให้หล่อนจ้องมองเ

้อเต้นก็ได้” เขาตัดบทได้อย่างถึงใจ ขณะเดียวกัน

้องมาพบฉัน หรือเข้ามาให

ตาชนิดที่ชาตินี้หล่อนคงไม่มีวันลืมมันไ

เปิดรับโบนัส

เปิด
ไฟวิวาห์พญามาร
ไฟวิวาห์พญามาร
“เมื่อถูกแบล็คเมล์จับหมดทางเลือก ลีลวัตรจึงต้องกระโจนลงไปสู่กรงวิวาห์ แต่ผู้ชายที่พกความโหดเหี้ยม ดิบกระด้างมาตั้งแต่เกิดอย่างเขาไม่มีวันยอมแพ้ง่ายๆ แน่นอน แม่ปลายฟ้าแสนพยศจะต้องเจ็บช้ำ เพราะวิวาห์ครั้งนี้มันคือวิวาห์ไฟ ที่ทั้งเร่าร้อนและบ้าคลั่ง "ไปร่านที่ไหนมาล่ะ... ผัวรอตั้งนาน..." "คนปากสกปรก! นี่ปล่อยฉันนะ..." พยายามดิ้นรนสุดฤทธิ์ แต่ยิ่งดิ้นร่างกายก็ยิ่งเบียดเคล้ากัน ความกำยำของเขาส่งผ่านมาสู่ร่างกายของหล่อนชัดเจน โดยเฉพาะความแข็งชันที่ดุนดันอยู่ตรงหน้าท้อง ปลายฟ้าแก้มแดงอยู่ท่ามกลางความสลัว "ฉันบอกให้ปล่อยไง... คนเลว...!" "ตั้งแต่ได้ทะเบียนสมรสไปนอนกอดนี่... ปากเก่งขึ้นเยอะเลยนี่..." "จะหย่าเลยก็ได้นี่... ฉันไม่ว่าอยู่แล้ว" "หย่าเหรอ..." สายตาคมกริบกวาดมองร่างอรชรที่ตัวเองกอดรัดอยู่ด้วยความหยาบคาย ก่อนจะพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเหยียดหยาม "ฉันยังไม่ได้ลองสินค้าเลย... เสียไปตั้งสองล้าน จะให้ปล่อยไปง่ายๆ ได้ยังไง... สักครั้งก่อนจากก็ยังดี..." "ไม่นะ! อย่า..." ริมฝีปากร้อนผ่าวขยี้ลงมาบนกลีบปากนุ่มอย่างรุนแรง สาวน้อยพยายามเบี่ยงหน้าหนี แต่ก็ไม่หลุดเพราะถูกนิ้วเรียวสีแทนของเขาตึงปลายคางเอาไว้แน่น ปลายฟ้าเจ็บจนน้ำตาไหล สัมผัสของลีลวัตรเต็มไปด้วยความต้องการเอาชนะ ประกาศศักดาว่าตัวเองคือเจ้านาย และหล่อนคือทาส... "คืนนี้... ห้ามทำเป็นท่อนไม้ล่ะ เพราะฉันไม่ชอบ... ขึ้นห้องได้แล้ว..."”