icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ไฟวิวาห์พญามาร

บทที่ 4 ตอนที่ 4

จำนวนคำ:1357    |    อัปเดตเมื่อ:21/10/2022

าพนั้นไว้อย่างเหนียวแน่น ราวกับว่าในหัวใจของเขาเคียดแค้นหล่อนมาตั้ง

าเธอจะได้รับอิสรภาพที่ต้องการจนใจจะขาดนั้นแน่ แต่ถ้าหาก ตร

นแทบจะทลายออกมาจากอก ความเจ็บปวดทิ่มแทงหัวใจจนเลือดโชก ความรวดร้าวที่มัน

หลัง ถอยไปเรื่อย ๆ เพื่อพาตนเองให้พ้นไปจากหน้าเขา ไปจากคนใจร้าย

ัก ยินดีที่จะเจ็บปวด แล้วอย่างนี้ใครจะช่วยหล่อนได้เล่า นอก

ามือด้วยสายตาที่อ่อนลง หน้ากากน้ำแข็งที่ต้องหยิบมาสวม

ธออาจจะเกลียดฉันมากกว่านี้” ใบหน้าหล่อเหลา

ปได้” กรามแกร่งขบกันจนเป็นสันนูน ดวงตาคมกล้า

ในเมื่อสิ่งที่เขามักจะแสดงออกเมื่อมีหล่อนอยู

็นชากับน้ำผึ้งตล

อาไว้เท่านั้น ซ่อนไว้จนลึกสุดใจ จนน้ำผึ้งไม

เอาสมองส่วนที่เคยฉลาดล้ำกลับคืนมา แต่ดูเหมือนมันจะทำได้ไม่เต็มร้อย เพราะใ

ง!

องการจะทำอะไรก็ได้ให้หายอึดอัด กลีบปากของเจ้าหล่อน กลิ่นหอมจากก

ไมถึงได้ควบคุมตัวเองได้

รให้มันเป็นอ

ไหมล่

ตวัดสายตาขึ้นมองแขกผู้ไร้มารยาทอย่างเดือดดาล แต่เขา

มาได้น่ะ” น้ำเสียงที่บ่งบอกให้เห็นชัดเจนว่าหงุดหงิดเพ

าะประตูเบา ๆ ของผมได้ยังไง” ลีลวัตรหัวเราะอย่างชอบใจท

หนกแก้มสีแทนของเข

บพี่ล่ะ ถึงได้มา

่างกันก็แค่ทรงผม เพราะธันชนนตัดผมเกือบชิดติดศีรษะ ขณะที่ลีลวัตรไว้ผมตามสม

ลีลวัตรจะหนักกว่าก็ตรงที่ชายหนุ่มจะไม่

ของพี่ชาย ขณะใช้สองแขนกำยำสีแทนเท้ากับ

ลงบันไดผมสวนกับน้องผึ้ง” ชายหนุ่มผู้มีศักดิ์เป็นน้อ

่ยวอะไรกับพ

่จะสบตากับลีลวัตร แต่มันเป็นช่วงก่

ก็วิ่งออกมาจากห้องทำงานของพี่ หาก

ะ การกระทำที่น่ารังเกียจของเขา กำ

นนรู้สึกว่าตัวเองเหมือนนักโทษที่กำลังจะถ

อสัตย์ต่อหัวใจตัวเองด้วย ไม่ใช่รู้สึกอย่างนี้แต่ดันพูดออกไปอีกอย่างหนึ่ง แล้วอย่างนี้เมื่อไหร่พี่จะสมรั

เปิดรับโบนัส

เปิด
ไฟวิวาห์พญามาร
ไฟวิวาห์พญามาร
“เมื่อถูกแบล็คเมล์จับหมดทางเลือก ลีลวัตรจึงต้องกระโจนลงไปสู่กรงวิวาห์ แต่ผู้ชายที่พกความโหดเหี้ยม ดิบกระด้างมาตั้งแต่เกิดอย่างเขาไม่มีวันยอมแพ้ง่ายๆ แน่นอน แม่ปลายฟ้าแสนพยศจะต้องเจ็บช้ำ เพราะวิวาห์ครั้งนี้มันคือวิวาห์ไฟ ที่ทั้งเร่าร้อนและบ้าคลั่ง "ไปร่านที่ไหนมาล่ะ... ผัวรอตั้งนาน..." "คนปากสกปรก! นี่ปล่อยฉันนะ..." พยายามดิ้นรนสุดฤทธิ์ แต่ยิ่งดิ้นร่างกายก็ยิ่งเบียดเคล้ากัน ความกำยำของเขาส่งผ่านมาสู่ร่างกายของหล่อนชัดเจน โดยเฉพาะความแข็งชันที่ดุนดันอยู่ตรงหน้าท้อง ปลายฟ้าแก้มแดงอยู่ท่ามกลางความสลัว "ฉันบอกให้ปล่อยไง... คนเลว...!" "ตั้งแต่ได้ทะเบียนสมรสไปนอนกอดนี่... ปากเก่งขึ้นเยอะเลยนี่..." "จะหย่าเลยก็ได้นี่... ฉันไม่ว่าอยู่แล้ว" "หย่าเหรอ..." สายตาคมกริบกวาดมองร่างอรชรที่ตัวเองกอดรัดอยู่ด้วยความหยาบคาย ก่อนจะพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเหยียดหยาม "ฉันยังไม่ได้ลองสินค้าเลย... เสียไปตั้งสองล้าน จะให้ปล่อยไปง่ายๆ ได้ยังไง... สักครั้งก่อนจากก็ยังดี..." "ไม่นะ! อย่า..." ริมฝีปากร้อนผ่าวขยี้ลงมาบนกลีบปากนุ่มอย่างรุนแรง สาวน้อยพยายามเบี่ยงหน้าหนี แต่ก็ไม่หลุดเพราะถูกนิ้วเรียวสีแทนของเขาตึงปลายคางเอาไว้แน่น ปลายฟ้าเจ็บจนน้ำตาไหล สัมผัสของลีลวัตรเต็มไปด้วยความต้องการเอาชนะ ประกาศศักดาว่าตัวเองคือเจ้านาย และหล่อนคือทาส... "คืนนี้... ห้ามทำเป็นท่อนไม้ล่ะ เพราะฉันไม่ชอบ... ขึ้นห้องได้แล้ว..."”