icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ไฟวิวาห์พญามาร

บทที่ 5 ตอนที่ 5

จำนวนคำ:1491    |    อัปเดตเมื่อ:21/10/2022

ตัวพี่เองยังไม่แน่ใจเลยว่าคิดยังไง” ธันชนนเงยห

คนอื่นแล้วพี่จะรู้สึก” ลีลวัตรขู่พี่ชาย ขณะเ

ัวใจตัวเองเถอะ” คำพูดของพี่ชายทำให้ลีลวัตรอึ้

จะเลือกเองครับ ไม่ยอมถูกมัดมือชกแบบพี่ธันเด็ดขาด โชคดีที่พี่ธันร

กนายหรอกลีล แต่พี่เลือก

ขาอยากจะใช้ความสามารถของตนเองในการทำให้น้ำผึ้งเป็นของเขา ไม่ใช่การ

แต่การทำให้น้องผึ้งรัก แต่ผมว่าถึงพี่ไม่ทำอ

ม่จริงกับพี่เลย” ธัน

วาดกลัวที่อยู่ใกล้เขา ความรักคงเป็นสิ่งสุดท้ายที่หล่อนจะมอบให้เขาล

่ธันคนเดียวนั่นแหละ มัวแต่หลับหูหลับตา

ับน้ำผึ้งอีกคนหนึ่งที่มาตามติดธันชนนแ

บน้องสาว” ธันชนน

รหัวเร

เสียแต่ต้นลมดีกว่า เพราะผมไม่เคยมองอะไรพลาด ยายปลายฟ้าไ

เองได้ นายไปจัดการกับแม่พวกสาว ๆ ที่วิ่งตามนายดีก

ให้ใครหน้าไหนมาเกี่ยวข้องกับชีวิตข

พูดบังหน้า ลีลวัตรถึงกับหน้าเครียดขึ้น

เพราะว่าผมหวังดี หากพี่ธันไม่ชอบใจ ผมไปก็ได้” ชายหนุ่มผู้เป็

ธันชนนพูดขึ้นเสียงเข้ม ฝ

ิดพินัยกรรม” ลีลวัตรหันกลับมายิ้มให้ธัน

่มากดทับอยู่ที่หน้าอก มันอึดอัดจนแทบจะหายใจไม่ออก และไม่ว่าจะผลัก

ก็คือ... ก้

หล่อนครั้งแล้วครั้งเล่า แต่ดูเหมือนว่ามันจะไม่มีทีท่าจะหยุดไหลง่าย ๆ มัน

ไม่รักแล้วจะมาก

ใจได้อย่างน่าละอาย เย็นชาได้อย่างน่ารังเกี

ำไมหล่อนถึงไ

่งจะมอบจุมพิตร้อนแรงให้ ความร้อนผ่าวจากริมฝีปากอุ่นชื้นของเขาทำให้เลือดสาวของหล่อนเต้นไม่หยุด แม

ัวลงนอนบนเตียงช้า ๆ

า ๆ หวนกลั

งสารคุณปรเมษฐ์จึงรับอุปการะหล่อนตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ตั้งแต่หล่อนจบประถม 6 อายุได้ 12 ปี ก้าวแรกที่หล่อนลงจาก

งมหาลัยชื่อดังที่สุดของเมืองไทย ยืนยิ้มอย่างเป็นมิตรให้กับห

ได้ทำหน้าบึ้งตึง แต่เขาก็เย็นชาอย่างที่สุด รอยยิ้มที่หล่อนบ

ตลอดสิบปี แต่ก็แปลกนักที่หล่อนเผลอไผลปล่อยหัวใจให้หลงรักเขาได้ ทั้ง ๆ ที

เพื่อช่วยชีวิตของหล่อน

ั้นเป็นต้นมา ชีวิตของหล่อน หัวใจของหล่อนก็ได้กลายเป็น

เปิดรับโบนัส

เปิด
ไฟวิวาห์พญามาร
ไฟวิวาห์พญามาร
“เมื่อถูกแบล็คเมล์จับหมดทางเลือก ลีลวัตรจึงต้องกระโจนลงไปสู่กรงวิวาห์ แต่ผู้ชายที่พกความโหดเหี้ยม ดิบกระด้างมาตั้งแต่เกิดอย่างเขาไม่มีวันยอมแพ้ง่ายๆ แน่นอน แม่ปลายฟ้าแสนพยศจะต้องเจ็บช้ำ เพราะวิวาห์ครั้งนี้มันคือวิวาห์ไฟ ที่ทั้งเร่าร้อนและบ้าคลั่ง "ไปร่านที่ไหนมาล่ะ... ผัวรอตั้งนาน..." "คนปากสกปรก! นี่ปล่อยฉันนะ..." พยายามดิ้นรนสุดฤทธิ์ แต่ยิ่งดิ้นร่างกายก็ยิ่งเบียดเคล้ากัน ความกำยำของเขาส่งผ่านมาสู่ร่างกายของหล่อนชัดเจน โดยเฉพาะความแข็งชันที่ดุนดันอยู่ตรงหน้าท้อง ปลายฟ้าแก้มแดงอยู่ท่ามกลางความสลัว "ฉันบอกให้ปล่อยไง... คนเลว...!" "ตั้งแต่ได้ทะเบียนสมรสไปนอนกอดนี่... ปากเก่งขึ้นเยอะเลยนี่..." "จะหย่าเลยก็ได้นี่... ฉันไม่ว่าอยู่แล้ว" "หย่าเหรอ..." สายตาคมกริบกวาดมองร่างอรชรที่ตัวเองกอดรัดอยู่ด้วยความหยาบคาย ก่อนจะพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเหยียดหยาม "ฉันยังไม่ได้ลองสินค้าเลย... เสียไปตั้งสองล้าน จะให้ปล่อยไปง่ายๆ ได้ยังไง... สักครั้งก่อนจากก็ยังดี..." "ไม่นะ! อย่า..." ริมฝีปากร้อนผ่าวขยี้ลงมาบนกลีบปากนุ่มอย่างรุนแรง สาวน้อยพยายามเบี่ยงหน้าหนี แต่ก็ไม่หลุดเพราะถูกนิ้วเรียวสีแทนของเขาตึงปลายคางเอาไว้แน่น ปลายฟ้าเจ็บจนน้ำตาไหล สัมผัสของลีลวัตรเต็มไปด้วยความต้องการเอาชนะ ประกาศศักดาว่าตัวเองคือเจ้านาย และหล่อนคือทาส... "คืนนี้... ห้ามทำเป็นท่อนไม้ล่ะ เพราะฉันไม่ชอบ... ขึ้นห้องได้แล้ว..."”