icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ไฟวิวาห์พญามาร

บทที่ 8 ตอนที่ 8

จำนวนคำ:1519    |    อัปเดตเมื่อ:21/10/2022

ใช้นำมาจอดรอที่หน้าคฤหาสน์ แต่ขณะที่กำลังจะก้าวขึ้นรถ ร่างอรชรของปลายฟ้า แม่เด็กสาว

ไมไม่

ที่หล่อนแสนจะเกลียดกระแทกเข้ามาในหู ปลายฟ้าหยุดเดินหันไป

ี่ยวอะไรกั

มาขวางหน้าไว้เสียก่อน พร้อมกับมอบรอยย

เขาถึงบ้านแบบนี้ เธอไม่เคยเรี

องบุรุษที่หล่อเหลาเหมือนไม่ใช่มนุ

ก แต่ปากยิ่งกว่าสุนั

ผู้ชายที่ฉันมาจีบก็ไม่มีวันเป็

น ผู้ชายที่หล่อนแอบหลงรักขยุ้มที่หัวไหล่ทั้งสองข้าง เขาป่าเถื่อนได้อย่างน่ารังเกียจ ค

มเต็มเม้มสนิทเข้าหากัน น้ำใส ๆ รื้นในดวงตาเมื่อเห็นเขาจ้อง

ละก็ออกไปจากบ้

้าผลไม้ที่ถืออยู่หล่นกระจายกับพื้น ปลายฟ้าก้มมองอย่างเส

่มีสิทธิ์ไล่ฉันคือพี่ธันเท่าน

ไปให้พ้น ไปหางานทำให้ได้เ

พร่กระจายเข้าไปในสายโลหิต ความร้อนผ่าวจา

ัญเขากำลัง

อนเลือดภายในกายเหือดแห้งไปอย่างรวดเร็ว คล้ายกับถูกแดร็กคูล่ากัด ดวงตากลมโตที่มีขนตางอนยา

าอะไรนะ ใ

ยิ้มแห่งความเย้ยหยันที่สามารถทำใ

จะแต่งงานกับน้ำผึ้

งเข้าไปในหัวใจของหล่อนช้า ๆ ทุ

ได้ทุกอย่างอยู่แล้ว คงกลั

กล้ำกลืนความเจ็บปวดที่มีลงคอไปด้

ได้เลยว่าเหตุผลที่คุ

รีสาวสวย แต่พยศเหล

คุณหลง

องเด็กสาวตรงหน้าทำให้โลกของลีลวัตรหยุดหมุน ทุกอย่างรอบ

ขึ้นเตียงด้วยเป็นหางว่าว แล้วเขาจะชายตาแลเด็ก

าข้างตัวเองม

ใช่สเป็

ู้สึก แต่ความกระด้างและเย็นชายังจ

้ชายซะแล้ว อยากรู้จังว่าที่ทำตัวอย่างนี้น่ะพ่อแม่คุณภูมิใจหรือเปล่า” คำพู

ดคุณนัก!” สาวน้อยต่อว

มรักคุณหรือไง”

นเ

ื้นอย่างโกรธจัด จ้องมองบุรุษตรงหน้าอย

แล้วปลายฟ้า ก่อนที่ผมจะ

งหญิงสาวตรงหน้าด้วยความชิงชัง กรา

สักครั้งเดียว ที่จะถูกผู้ห

ยอดแย่ แถมยังหน้าตา

ยความรังเกียจ จ้องมองแม่ส

ๆ เขายั

ี่จะกลบร่องรอยเศร้าหมองที่เกิดจากคำพู

เน้นทุกคำ เงยหน้าขึ้นจ้องมอง

ซ์กับแม่สาว ๆ ของคุณเถอะ อย่ามายุ่งกับฉัน ไอ้คน

ากระแทกคำพูดเพ้อเจ้อใส่หน้า ดวงตาคมกล้าจ้องมองร่

ยหนุ่มกัดฟันแน่น ก่อนจะเดิน

เปิดรับโบนัส

เปิด
ไฟวิวาห์พญามาร
ไฟวิวาห์พญามาร
“เมื่อถูกแบล็คเมล์จับหมดทางเลือก ลีลวัตรจึงต้องกระโจนลงไปสู่กรงวิวาห์ แต่ผู้ชายที่พกความโหดเหี้ยม ดิบกระด้างมาตั้งแต่เกิดอย่างเขาไม่มีวันยอมแพ้ง่ายๆ แน่นอน แม่ปลายฟ้าแสนพยศจะต้องเจ็บช้ำ เพราะวิวาห์ครั้งนี้มันคือวิวาห์ไฟ ที่ทั้งเร่าร้อนและบ้าคลั่ง "ไปร่านที่ไหนมาล่ะ... ผัวรอตั้งนาน..." "คนปากสกปรก! นี่ปล่อยฉันนะ..." พยายามดิ้นรนสุดฤทธิ์ แต่ยิ่งดิ้นร่างกายก็ยิ่งเบียดเคล้ากัน ความกำยำของเขาส่งผ่านมาสู่ร่างกายของหล่อนชัดเจน โดยเฉพาะความแข็งชันที่ดุนดันอยู่ตรงหน้าท้อง ปลายฟ้าแก้มแดงอยู่ท่ามกลางความสลัว "ฉันบอกให้ปล่อยไง... คนเลว...!" "ตั้งแต่ได้ทะเบียนสมรสไปนอนกอดนี่... ปากเก่งขึ้นเยอะเลยนี่..." "จะหย่าเลยก็ได้นี่... ฉันไม่ว่าอยู่แล้ว" "หย่าเหรอ..." สายตาคมกริบกวาดมองร่างอรชรที่ตัวเองกอดรัดอยู่ด้วยความหยาบคาย ก่อนจะพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเหยียดหยาม "ฉันยังไม่ได้ลองสินค้าเลย... เสียไปตั้งสองล้าน จะให้ปล่อยไปง่ายๆ ได้ยังไง... สักครั้งก่อนจากก็ยังดี..." "ไม่นะ! อย่า..." ริมฝีปากร้อนผ่าวขยี้ลงมาบนกลีบปากนุ่มอย่างรุนแรง สาวน้อยพยายามเบี่ยงหน้าหนี แต่ก็ไม่หลุดเพราะถูกนิ้วเรียวสีแทนของเขาตึงปลายคางเอาไว้แน่น ปลายฟ้าเจ็บจนน้ำตาไหล สัมผัสของลีลวัตรเต็มไปด้วยความต้องการเอาชนะ ประกาศศักดาว่าตัวเองคือเจ้านาย และหล่อนคือทาส... "คืนนี้... ห้ามทำเป็นท่อนไม้ล่ะ เพราะฉันไม่ชอบ... ขึ้นห้องได้แล้ว..."”