icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

จอมใจอสูร

บทที่ 3 

จำนวนคำ:1879    |    อัปเดตเมื่อ:03/11/2022

น้าพร้อมตาก็น่าจะไปเที่ยวด้วยกันบ้าง แม่ก

งมารดา เพราะมันเป็นสิ่งที่เขาไม่ต้องการให้เกิดขึ้นเลยแม้แต่นิดเดียว ครั้นเขาจะปฏิเสธตามหัวใจของตัวเอง แต่พอมองเห็นหน้ามารดาเขากลับปฏิเสธไม่ลง

ของอินทุอรมีมากขึ้น หลังจ

อะไรโอมซักข้

เลื่อนมือมาจับมือแกร่

มากเรื่องนี้ เวลาคุณพ่อเห็นโอมพูดจาไม่ดีหรือแสดงทีท่ารังเกียจอาร์มครั้งใด สีหน้าของคุณพ่อไม่ดีเลย แม่กลัวความดันของคุณพ่อจะขึ้น พ

การกระทำและคำพูดจะทำให้อรรคเดชเกิดความทุกข์ เขาคิดว่ามันคงเป็นความเคยชินสำหรับทุกคนในบ้านหลังนี้ก

ว่าเป็นเรื่องยากที่จะพูดดี ทำดีกับน้

กนะลูก แม่ข

มสุข น้ำตาปริ่มกับค

พร้อมหน้าพร้อมตาในครั

่อคุณพ่อค

นะลูก โอมพักผ่อนเถอะแ

ยวผมเดินไปส่งคุณแ

ง ระหว่างที่เดินกลับมาที่ห้องของตนเองนั้น เขามองไปยังประต

ังจะกินไ

้มีระยะเวลาร่วมเจ็ดวัน ทั้งหมดจะพักที่บ้านพักหลังนี้หนึ่งคืน พรุ่งนี้เดินทางต่อไปยังเกาะไหง อยู่ในเขตอุทยานแ

กันที่โรงแรมนะลูก พ่

บมานั่งที่โซฟาหลังจากที่นำก

บอกรวิษาที่มานั่งสมทบเป็นคนสุดท

ตาทุกคนยกเว้นอัคราที่วันสองวันนี้เธอ

ัวอัคราจูบเธอก็กลัว แต่ทว่าความกลัวในเรื่องนั้นน้อยกว่ากลัวหัวใจตัวเอง รวิษากลัวว่าตนเองจ

ไปจัดกระเป๋าใ

มาสั่ง รวิษาพยายามเก็บกักความกลัวและ

ะคุ

เป๋า ไปแขวนไว้ในตู้” อรรคเดชเอ็ดลูกชาย “อีกอย่างนะพรุ่งนี้เราก็ต้องไปพักที

องก็เลยให้มิ้นทำให้ ปกติแล้วเวลาผมไปต่างจังหวัดหรือต่างประเทศ มิ้นก็จัดกระ

ากทำ?” ก่อนจะหันม

ทำนะสิ” ผู้เป็นพ่อตอบแทนร

อผ้าให้คุณโอมเองค่ะ คุณโอมคงไม่รู้ที่เพ

ทุกครั้งที่เขาเดินทางไปต่างจังหวัดหรือต่างประเทศ เธอจะเป็นคนจัดกระเป๋าเดินทางให้ทุกครั้ง และครั้งนี้

ผมไม่ได้บังคับมิ้นซะ

ดเสื้อผ้าให้คุ

ทันที พอคล้อยหลังหญิงสาวแสนสวย อิ

ำเองไม่ได้ แทนที่มิ้นจะได้พักผ่อนกลับต้องมาเหนื่

้อผ้าที่ผมจะใส่พรุ่งนี้ออกมาเตรียมให้ผมเท่านั้น แล้วก็มีของใช้

นไม่เหนื่อยเหมือนกับที่โอมพูดไม่ใ

้องรื้อก็ต้องหาทั่วกระเป๋า พอรื้อก็ต้องเก็บเข้าที่อีก ทำงานหลายทอด ให้มิ้นไปเตรียม

นพิการเอา ทำอะไรไม่เป็น” ผู้เป็นแม่อดที่จะค่อนข

้น ก็มีอยู่ทนโท่

ะขยายโครงการไปญี่ปุ

พราะรู้จักนิสัยอัคราดีว่า หาทางแก้ตัวไปได้เรื

ละเอียดต่างๆ กับคุณอามาคาวะครับ หากตกลงกันได้ก็จะเซ็นสัญญากันเลยคร

ริษัทลูกของคุณอามาคาวะใช

เทศไทยครับ เมื่ออาทิตย์ก่อนคุณประดิษฐ์เข้าไปพรีเซ

เปิดรับโบนัส

เปิด
จอมใจอสูร
จอมใจอสูร
“"จะร้องไห้โศกาอะไรนักหนา?..จะเป็นจะตายอะไรขนาดนั้น..แค่ฉันมีผู้หญิงคนใหม่ที่ดีกว่าเธอ สดกว่าเธอ" อัคราพูดเมื่อรวิษาปิดบานประตูเสื้อผ้า หลังจากที่จัดเสื้อผ้าเข้าตู้เรียบร้อยแล้ว "..........." คำตอบที่เขาได้รับคือความเงียบ รวิษาไม่ตอบคำถามเขาพร้อมกับเบี่ยงตัวหนี เพื่อออกไปจากห้องนี้ให้เร็วที่สุด หากแต่มือหนาจับที่ข้อมือบางไว้แน่น ก่อนที่เธอจะเดินผ่านร่างสูงของเขาไป รวิษาพยายามบิดข้อมือเพื่อให้หลุดพ้นจากแรงบีบกระชับ จนเธอเจ็บระบมที่ข้อมือ "ทำเป็นสะดีดสะดิ้งไปได้..ทำอย่างกับว่าฉันไม่เคยจับต้องตัวเธอ..ลืมไปแล้วหรือว่าฉันทำมากกว่าจับข้อมือของเธออีก" อัคราพูดด้วยสีหน้าและน้ำเสียงเยาะเย้ย มุมปากของเขายิ้มน้อยๆ เหมือนผู้มีชัย "ปล่อยเถอะค่ะ..คุณไม่กลัวคุณแจนเห็นหรือไง?" "ทำไมต้องกลัว..เพราะตอนนี้มานะกำลังพาแจน ไปเอาของที่เค้าลืมไว้ที่บ้าน..กว่าจะกลับมาก็คงดึก" เขาพูดพร้อมกับกระชากร่างของเธอเข้ามาอยู่ในอ้อมกอด รวิษาพยายามดิ้นรนหนีจากอ้อมแขนที่รัดร่างเธอเหมือนกับงูที่ยิ่งดิ้นรนหนี ก็ยิ่งเพิ่มแรงรัดมากยิ่งขึ้น "ปล่อย..ปล่อย" "ยังมีเวลาอีกหลายชั่วโมงกว่าแจนจะมา ฉันว่า..เรามาหาอะไรเล่นสนุกๆ ฆ่าเวลากันดีกว่า" อัคราเหวี่ยงร่างบางลงไปที่เตียงนอนกว้างอย่างแรง ตามด้วยร่างกายหนาที่ทาบทับร่างบาง พร้อมกับ ริมฝีปากที่ฉกจูบเธออย่างจาบจ้วงรุนแรง บังคับให้เธอเผยอปากรับเรียวลิ้นหนาสะอาดอย่างไม่ยากเย็น ปลายลิ้นหนาสอดรัดเรียวลิ้นบางพัวดันดูดดึง และเกี่ยวรัดอย่างเอาแต่ใจ ครั้นเมื่อเธอส่ายหน้าสะบัดหนีริมฝีปากที่รุกราน มือหนากลับจับมั่นที่ท้ายทอยบังคับให้เธอตอบรับจูบที่ดุดันของเขา”