icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

จอมใจอสูร

บทที่ 4 

จำนวนคำ:1978    |    อัปเดตเมื่อ:03/11/2022

ต้องการทำโฆษณาให้กับบริษัทอามาโนะงาวะ ซึ่งมาเป็นบริษัทนำเข้าสินค้าแบรนด์เนมทั่วโลก และเป็นบริษัทที่ดูแลศิลปินดังๆ ทั้งในญี่ปุ่นและเก

ผมจะพยายาม

แต่ตัดสินใจก่อตั้งบริษัทนี้แล้วว่า

่โอมตั้งใจจะทำล่ะ ยังจะทำอยู่หรือเปล

ณพ่อ ใกล้เสร็จ

ลสุขภาพด้วยนะ มีอะไรให้พ่อช่วยก็บอกห

อมกับเสนอตัวเข้าช่วย ไม่ลืมที่

ณโอมครับ” อัคค

ยากจะให้ช่ว

ากกว่า แต่เป็นเพราะคำสัญญาที่ให้ไว้

รอยยิ้มของอรรคเดชเปื้อนเต็มใบหน้า

จะต้องสวมใส่คืนนี้และสำหรับใส่ไปหาดไร่เลย์มาแขวนไว้ตรงหน้าประตูเสื้อผ้า นำของใช้ส่วนตัวที่อัคราจะต้อง

ตูห้อง กำลังจะเอื้อมมือไปจับลูกบิดประตู ทว่ามือเล็

รัว มองประตูที่ปิดด้วยมือใหญ่อย่างหวั่

เหรอ?” เจ้

้วค่ะ” รวิษาต

หน้าซีดเชียว” เขาพูดไ

ยังสั่นอยู่ ถอยหลังหนีร่างสูงใหญ่

ำหน้าอย่างนั้นล่ะ แ

นุกที่ได้

นะคะ จะไปทำงาน

เวลานี้เป็นสิ่งที่เธอต้องการทำมากที่สุด รวิษาเบี่ยงเท้าไปทางด้านข้าง ตั้งใจ

้อมกอดของอัครา “ปล่อยมิ้นค่ะ อย่าทำมิ้นมิ้นกลัวแล้ว

รหรอกน่า ไม่

้างหนึ่ง สีหน้าเขาเวลานี

นะคะคุณโอม” รวิษ

เธอยิ้ม “แต่มันต้องมีข้อแม้กันหน

กเปลี่ยนอะไรคะ?” แ

อ้อมกอดตกใจ ม่านตาขยายกว้างและเริ่มดิ้น เป็นการตอบเข

่มมากขึ้น แล้วทำให้ตัวเลือกเด่นช

เองจะถูกกดดันได้มากขนาดนี้ในสมองของรวิษามีเพียง

ัคราถามเร่ง เมื่อเห็นเธอเงีย

้ยคะ คุณโอมปล่

อดแข็งแรง ยังไม่อยากปริปากตอบ เพราะหากการขอร

วังว่าเขาจ

กเอง...ฉันจะปล้ำเธอ” น้ำเสียงจริงจังของอัคราตอบกลับ “ฉันจะให้เวลาเธอแค่นับสาม ถ้าไม่ตอ

งหน้าสาวแดงซ่านรวิษารู้สึกราวกับว่า ตนเอ

ค่อยน่ารักหน่อย จะ

ยนิ้วไล้ไปมาบนกลีบปากสีชมพูอิ่มที

ี่ลมหายใจร้อนๆ รินรดปลายจมูกสาวนั้น เธออยากจะเป็นลมมากที่สุด

ามีเสน่ห์แนบลงบนเรียวปากของเธอเบาๆ ซ้ำๆ ไปมาสองสามครั้ง ราวกับว่าให้เธอเกิดความคุ้นเค

คงคลอเคลียปากสาวต่อไปรวิษากลัวว่าหากไม่ทำตามคำสั่ง

าชั่วครู่ ก็สอดปลายลิ้นเข้าไปในช่องปากสาว กระดกลิ้นทักทาย

นหาความหวานที่คุกรุ่นไปทั่วปากของรวิษา กวาดต้อนอย่างเพลิดเพลินราวกับว่าโหยหาริมฝีปากของสตรีมาเนิ่นนาน รสหวานจากโพรงปา

่นตัวเต็มที่เพียงแค่เริ่มต้นด้วยจูบ ทั้งที่ก่อนหน้านี้เขาต้องใช

ใจ...เก็บเปรี

ากสาว คลายอ้อมแขนที่รัดรึงร่างอวบอิ่ม ปล่อยเธอให้เป็นอิสระ รวิษากลัวว่าเขาจะเปลี

มสัมพันธ์ลึกซึ้งกับรวิษามากขนาดนี้ ทั้งที่ก่อนหน้านั้นความคิดนี้ไม่เคยอยู่ในสมอง ไม่รู้ว่าวัน

ดมือฉันแน

เปิดรับโบนัส

เปิด
จอมใจอสูร
จอมใจอสูร
“"จะร้องไห้โศกาอะไรนักหนา?..จะเป็นจะตายอะไรขนาดนั้น..แค่ฉันมีผู้หญิงคนใหม่ที่ดีกว่าเธอ สดกว่าเธอ" อัคราพูดเมื่อรวิษาปิดบานประตูเสื้อผ้า หลังจากที่จัดเสื้อผ้าเข้าตู้เรียบร้อยแล้ว "..........." คำตอบที่เขาได้รับคือความเงียบ รวิษาไม่ตอบคำถามเขาพร้อมกับเบี่ยงตัวหนี เพื่อออกไปจากห้องนี้ให้เร็วที่สุด หากแต่มือหนาจับที่ข้อมือบางไว้แน่น ก่อนที่เธอจะเดินผ่านร่างสูงของเขาไป รวิษาพยายามบิดข้อมือเพื่อให้หลุดพ้นจากแรงบีบกระชับ จนเธอเจ็บระบมที่ข้อมือ "ทำเป็นสะดีดสะดิ้งไปได้..ทำอย่างกับว่าฉันไม่เคยจับต้องตัวเธอ..ลืมไปแล้วหรือว่าฉันทำมากกว่าจับข้อมือของเธออีก" อัคราพูดด้วยสีหน้าและน้ำเสียงเยาะเย้ย มุมปากของเขายิ้มน้อยๆ เหมือนผู้มีชัย "ปล่อยเถอะค่ะ..คุณไม่กลัวคุณแจนเห็นหรือไง?" "ทำไมต้องกลัว..เพราะตอนนี้มานะกำลังพาแจน ไปเอาของที่เค้าลืมไว้ที่บ้าน..กว่าจะกลับมาก็คงดึก" เขาพูดพร้อมกับกระชากร่างของเธอเข้ามาอยู่ในอ้อมกอด รวิษาพยายามดิ้นรนหนีจากอ้อมแขนที่รัดร่างเธอเหมือนกับงูที่ยิ่งดิ้นรนหนี ก็ยิ่งเพิ่มแรงรัดมากยิ่งขึ้น "ปล่อย..ปล่อย" "ยังมีเวลาอีกหลายชั่วโมงกว่าแจนจะมา ฉันว่า..เรามาหาอะไรเล่นสนุกๆ ฆ่าเวลากันดีกว่า" อัคราเหวี่ยงร่างบางลงไปที่เตียงนอนกว้างอย่างแรง ตามด้วยร่างกายหนาที่ทาบทับร่างบาง พร้อมกับ ริมฝีปากที่ฉกจูบเธออย่างจาบจ้วงรุนแรง บังคับให้เธอเผยอปากรับเรียวลิ้นหนาสะอาดอย่างไม่ยากเย็น ปลายลิ้นหนาสอดรัดเรียวลิ้นบางพัวดันดูดดึง และเกี่ยวรัดอย่างเอาแต่ใจ ครั้นเมื่อเธอส่ายหน้าสะบัดหนีริมฝีปากที่รุกราน มือหนากลับจับมั่นที่ท้ายทอยบังคับให้เธอตอบรับจูบที่ดุดันของเขา”