icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

จอมใจอสูร

บทที่ 5 

จำนวนคำ:1958    |    อัปเดตเมื่อ:03/11/2022

ันว่าเรือสปีดโบ๊ทแบบสามเครื่องยนต์ ที่ติดต่อเช่าเหมาลำจากท่าเรือหาดนพรัตน์ตรงดิ่งไปยังเกาะไหง แต่ระหว่างทา

ล้วนะ” อินทุอรนึกสงสัยจึงเอ่ยขึ้นมา เพ

ดูให้ครับคุณแม่

้ะ แม่ไปดู

ม่ก็อาจถูกมือเท้าของอัครามาประทะร่างกาย จะให้รวิษาไปตามก็ได้ แต่อินทุอ

ก๊อก

าต้องไปกันแล้วนะ” อินทุอรเค

างได้รับกลับมา นางจึงเ

างแล้วนะลูก โอมเป

บกลับมา มันก็เป็นเช่นเดิม สิ่งที่นางรับรู้ยังคงเป็

อง ก่อนจะผลักประตูเข้าไปในห้อง ภาพที

ินทุอรเดินทางมาเข้าหูอัคราก่อนที่ตัวนางจะเดินมายังเตียงเสียอีก “ทำไมโอมยั

ั่งริมเตียง คนที่นอนขดตัวและนอนอย

งหนาก็ผุดลุกขึ้นนั่ง ก้าวเท้าเดินแกมวิ่งไป

ชายเดินโซซัดโซเซมายังเตียง นางเห็นดังนั้นจึงรีบไปประคองร่างของอัครามา

ทุอรถามอย่างร้อนใจ สีหน้าเป็นห

้งแต่เมื่อคืนแล้วครับ ป่านนี

ี้ดซีด” ยิ่งนางเห็นหน้าของลูกชาย นางยิ่งร

เดี๋ยวมันก็ดีขึ้

เดี๋ยวแม่ไปตามมานะมาช่วยพยุงโอมดีกว่า” นางเห็นลูกชา

ไปเกาะไหงไม่ใช่เหรอครับ คุณแม่กับ

งเที่ยวกับโอม แม่เลือกโอมนะ” อินทุอรยังไม่ละความตั้งใจ เรื่อง

ม่ คุณแม่ไปเที่ยว

ม่จะพาโอมไปหาหมอ” นา

องเสียไป อีกสักครู่คงดีขึ้น

แม่จะยกเลิกไปเกาะไหง”

ตัวถ่วงของใครเลย มันทำให้ผมรู้สึกไม่ดียังไงก็ไม่รู้ อีกอย่างเราก็จัดโปรแกรมการท่องเที่ยวเอาไว้แล้วด้วยอย่าให้เสียเที่ยวเลยนะครับคุณแม่ นาน

รอโอม?” คำพูดของอั

ดออกไปอย่างนั้นหรอกครับ ผมแค่ท้องเสียนะครับคุณแม่ไม่ได้เป็นนักหนาอะไร กินยาแก้ท้องเสียซักสองเม็ด แล้วตามด้วยเกลือแร

่งอีกฝ่ายก็ลดความเป็นห่วงลงแต่ก็ไม่หมดไปเ

นนะเพราะป้าพันกับหลานชายบอกแม่ว่าจะ

าพันกับหลานก็เดินทางไปทำธุระที่จังหวัดตรังกว่าจะกลับก็วันพรุ่งนี

ม่ปล่อยให้คุณพ่อคุณแม่เดินทางไปโดยไม่มีมานะหรอกครั

งกายของอัครา กล่าววาจาแสด

นเอง แม่จะให้โอมอยู่คนเดียวแม

กก็ถูกอีก ตั้งแต่อินทุอรใช้ชีวิตคู่อยู่ร่วมกับอรรคเดช ทั้งสองแทบจะไม่ห่างกายกันเลย ไปไหนมาไหนด้วยกันตลอดเวลา อีกทั้งอายุของอัคราก็มากพอที่จะดูแลตัวเอง นางน

ลอัครา เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นสามครั้ง ตามด้วยเส

่อึดใจร่างของรวิษาก็เดินเข้ามาในห้อง เธอรู้สึกแปลกใจไม่น้อยที่

กคุณป้าค่ะ” รวิษ

รมาอยู่เป็นเพื่อน กินยาอีกรอบเดี๋ยวก็หายครับ”

วิษาเอ่ยถามอินทุอรหลังจากสิ

จะไม่ไปเที่ยวโอมก็ไม่ยอมอีก ให้มานะมาอยู่เป็นเพื่อนก็อ้างว่ามานะต้องดูแลฉันกับคุณพี่โอมก็เลยบอกว่าให้ฉันล่วงห

เปิดรับโบนัส

เปิด
จอมใจอสูร
จอมใจอสูร
“"จะร้องไห้โศกาอะไรนักหนา?..จะเป็นจะตายอะไรขนาดนั้น..แค่ฉันมีผู้หญิงคนใหม่ที่ดีกว่าเธอ สดกว่าเธอ" อัคราพูดเมื่อรวิษาปิดบานประตูเสื้อผ้า หลังจากที่จัดเสื้อผ้าเข้าตู้เรียบร้อยแล้ว "..........." คำตอบที่เขาได้รับคือความเงียบ รวิษาไม่ตอบคำถามเขาพร้อมกับเบี่ยงตัวหนี เพื่อออกไปจากห้องนี้ให้เร็วที่สุด หากแต่มือหนาจับที่ข้อมือบางไว้แน่น ก่อนที่เธอจะเดินผ่านร่างสูงของเขาไป รวิษาพยายามบิดข้อมือเพื่อให้หลุดพ้นจากแรงบีบกระชับ จนเธอเจ็บระบมที่ข้อมือ "ทำเป็นสะดีดสะดิ้งไปได้..ทำอย่างกับว่าฉันไม่เคยจับต้องตัวเธอ..ลืมไปแล้วหรือว่าฉันทำมากกว่าจับข้อมือของเธออีก" อัคราพูดด้วยสีหน้าและน้ำเสียงเยาะเย้ย มุมปากของเขายิ้มน้อยๆ เหมือนผู้มีชัย "ปล่อยเถอะค่ะ..คุณไม่กลัวคุณแจนเห็นหรือไง?" "ทำไมต้องกลัว..เพราะตอนนี้มานะกำลังพาแจน ไปเอาของที่เค้าลืมไว้ที่บ้าน..กว่าจะกลับมาก็คงดึก" เขาพูดพร้อมกับกระชากร่างของเธอเข้ามาอยู่ในอ้อมกอด รวิษาพยายามดิ้นรนหนีจากอ้อมแขนที่รัดร่างเธอเหมือนกับงูที่ยิ่งดิ้นรนหนี ก็ยิ่งเพิ่มแรงรัดมากยิ่งขึ้น "ปล่อย..ปล่อย" "ยังมีเวลาอีกหลายชั่วโมงกว่าแจนจะมา ฉันว่า..เรามาหาอะไรเล่นสนุกๆ ฆ่าเวลากันดีกว่า" อัคราเหวี่ยงร่างบางลงไปที่เตียงนอนกว้างอย่างแรง ตามด้วยร่างกายหนาที่ทาบทับร่างบาง พร้อมกับ ริมฝีปากที่ฉกจูบเธออย่างจาบจ้วงรุนแรง บังคับให้เธอเผยอปากรับเรียวลิ้นหนาสะอาดอย่างไม่ยากเย็น ปลายลิ้นหนาสอดรัดเรียวลิ้นบางพัวดันดูดดึง และเกี่ยวรัดอย่างเอาแต่ใจ ครั้นเมื่อเธอส่ายหน้าสะบัดหนีริมฝีปากที่รุกราน มือหนากลับจับมั่นที่ท้ายทอยบังคับให้เธอตอบรับจูบที่ดุดันของเขา”