นิยายหญิงแนวมนุษย์หมาป่า
ขายดี ออกต่อเนื่อง จบเล่ม
/0/29241/coverorgin.jpg?v=1b950a7a6e7669826f9310346544386a&imageMogr2/format/webp)
ลูน่าที่เขาช่วงชิง ความเสียใจชั่วนิรันดร์ของเขา
เป็นเวลาห้าปีเต็มที่ฉันอยู่ในสถานะคู่แห่งโชคชะตาของอัลฟ่าอลัน เป็นลูน่าแห่งฝูงโลหิตจันทรา แต่ตลอดห้าปีนั้น หัวใจของเขากลับเป็นของฟิโอน่า ผู้หญิงอีกคน ในวันเกิดของเราสองคน ความหวังเส้นสุดท้ายของฉันก็ขาดสะบั้นลง ฉันมองดูเธอเดินลงมาจากบันไดใหญ่ในชุดราตรีสีเงินอร่ามตา ชุดที่เขาเคยสัญญาว่าจะเป็นของขวัญเซอร์ไพรส์ให้ฉัน ต่อหน้าสมาชิกทั้งฝูง เธอเดินเข้าไปหาเขาแล้วจูบแก้ม เขาอ้างเสมอว่าฟิโอน่าเป็นหมาป่าที่เปราะบางและแตกสลาย ต้องการการปกป้องจากเขา หลายปีที่ผ่านมา ฉันหลงเชื่อคำโกหกของเขา ฉันทนกับความเฉยเมยของเขา ในขณะที่เขามอบความฝันของฉันให้กับเธอ เขาแอบฉลองวันเกิดให้เธออย่างลับๆ ทิ้งให้ฉันอยู่กับตำแหน่งลูน่าที่ว่างเปล่า เมื่อฉันเผชิญหน้ากับเขา เขากลับปัดเป่าความเจ็บปวดของฉันทิ้งไป “เธอไม่เข้าใจอะไรเลย” เขาบ่นกับฟิโอน่า เสียงของเขาแทรกซึมเข้ามาในใจฉันผ่านพันธะที่แตกสลายของเรา “คิดว่าตำแหน่งคู่ครองจะล่ามฉันไว้ได้ มันน่าอึดอัด” เขาคิดว่าเขาอึดอัดเหรอ ฉันต่างหากที่กำลังจะจมน้ำตายเพราะความเฉยเมยของเขา เขาไม่ใช่คู่ของฉัน เขาเป็นแค่คนขี้ขลาด และฉันก็เป็นแค่กรงขังที่เทพธิดาบังคับให้เขาอยู่ ฉันจึงเดินออกจากห้องโถง และต่อมา ก็เดินออกจากชีวิตของเขา ฉันปฏิเสธเขาอย่างเป็นทางการ ในวินาทีที่พันธะระหว่างเราแหลกสลาย ในที่สุดเขาก็ตื่นตระหนก อ้อนวอนให้ฉันคิดใหม่ แต่สายเกินไปแล้ว ฉันพอแล้วกับการเป็นกรงขังของเขา/0/29242/coverorgin.jpg?v=82ffcee98bb42f7c47291aadd8b4a80a&imageMogr2/format/webp)
ถูกเมทปฏิเสธ ถูกอัลฟ่าศัตรูครอบครอง
สิบปีที่ฉันทุ่มเททั้งชีวิตให้กับคู่ของฉัน อัลฟ่าสิงหา วันนี้ควรจะเป็นวันสถาปนาฉันขึ้นเป็นลูน่าแห่งฝูงจันทราเงิน เป็นการเฉลิมฉลองความภักดีที่ไม่เคยสั่นคลอนของฉัน แต่ก่อนพิธีจะเริ่ม ฉันบังเอิญได้ยินเขาคุยกับเบต้าของเขา เขาเรียกฉันว่า "นาแล้ง" และเยาะเย้ยว่าเขากำลังจะแทนที่ฉันด้วยเดียร์ ชู้รักที่กำลังตั้งท้องของเขา เขายังพนันขันต่ออีกว่าฉันจะซมซานกลับมาหาเขาภายในสามวัน ต่อหน้าสมาชิกทั้งฝูง เขาประกาศให้เดียร์เป็นลูน่าคนใหม่ พร้อมชูใบรับรองแพทย์ปลอมๆ ขึ้นเป็นหลักฐานยืนยันความล้มเหลวของฉัน เมื่อฉันพยายามจะเดินจากไป ฉันกลับถูกกล่าวหาว่าทำร้ายเธอ อำนาจแห่งอัลฟ่าของสิงหากระแทกเข้าใส่ฉันอย่างจัง บังคับให้ฉันทรุดลงกับพื้น "นางทำร้ายลูน่าในอนาคตของพวกเจ้า" เขาประกาศก้อง ดวงตาเต็มไปด้วยความรังเกียจเดียดฉันท์ คำสั่งสุดท้ายของเขาคือแส้ แส้ที่ถักทอด้วยเส้นเงินฟาดลงบนแผ่นหลังของฉันจนเปิดเป็นแผลเหวอะหวะ ก่อนที่นักรบของเขาจะโยนฉันทิ้งราวกับขยะ ปล่อยให้ฉันไปตายในป่า ฉันหมดสติไปเพราะความเจ็บปวดและพิษร้าย ก่อนจะตื่นขึ้นมาในฐานะนักโทษอีกครั้ง คนที่กำลังจ้องมองฉันอยู่คืออัลฟ่าที่น่าเกรงขามแห่งฝูงคู่แข่ง คิรากร เมฆินทร์ เขามองเสื้อผ้าที่ขาดรุ่งริ่งและบาดแผลที่เลือดไหลไม่หยุดของฉัน แล้วเสียงทุ้มเย็นเยียบของเขาก็เอ่ยถามขึ้น เป็นการทวนคำพูดที่หลอกหลอนฉันมานานหลายปี "หมาป่าไร้ค่า?"/0/29243/coverorgin.jpg?v=49dc771f27ad58421880244a59381985&imageMogr2/format/webp)
ลูกชายลับของอัลฟ่า, สิ่งเยียวยาที่ถูกช่วงชิงของฉัน
เป็นเวลาสามปีที่ฉันนอนรอความตายจากยาพิษ ความหวังเดียวของฉันคือยาถอนพิษเพียงหนึ่งเดียว ‘ยาจันทรามาศ’ จักรภพ สามีของฉันซึ่งเป็นอัลฟ่าของฝูง ทำหน้าที่คู่ชีวิตที่ทุ่มเทมาตลอด และฉันก็เชื่อใจว่าเขาจะช่วยฉัน แต่แล้วผ่านสายใยคู่ชีวิตที่กำลังจะขาดสะบั้น ฉันก็ได้ยินคำสั่งลับที่เขาส่งถึงหมอประจำฝูง “เอายาจันทรามาศไปให้แม่ของเอลล่า วัฒนาซะ” เหตุผลของเขาทำให้โลกทั้งใบของฉันพังทลาย “เอลล่าให้ลูกชายแก่ฉัน ลูกชายที่แข็งแรงและสมบูรณ์” เขามีครอบครัวลับๆ การดูแลเอาใจใส่ที่เต็มไปด้วยความรักตลอดสามปีที่ผ่านมาเป็นเรื่องโกหกทั้งเพ เขาแค่รอให้ฉันตาย เขายังเอาซุปที่เหลือจากครอบครัวนั้นมาให้ฉัน เรียกฉันว่า “ยัยหมาป่วย” และยังย่ำยีบ้านอันศักดิ์สิทธิ์ของพ่อแม่ฉันด้วยเมียน้อยและลูกของเขา เขาวางแผนจะบอกคนในฝูงว่ายาของฉันถูกขโมยไป เปลี่ยนความตายของฉันให้กลายเป็นโศกนาฏกรรมเพื่อผลประโยชน์ของตัวเอง เขาคิดว่าฉันเป็นแค่หมาป่าป่วยๆ ที่ใกล้จะตาย เขาไม่รู้เลยว่าตัวเองได้ปลุกพายุแบบไหนให้ตื่นขึ้นมา คืนนั้น ฉันรวบรวมเรี่ยวแรงเฮือกสุดท้ายตัดสายใยคู่ชีวิตของเรา ความเจ็บปวดมันแสนสาหัส แต่ฉันก็เดินออกจากบ้านแห่งคำลวงหลังนั้น ทิ้งไว้เพียงแหวนแต่งงานของฉัน ฉันจะไม่ตาย ฉันจะมีชีวิตอยู่เพื่อรอดูโลกของเขามอดไหม้เป็นเถ้าถ่าน/0/29244/coverorgin.jpg?v=f1067bf71ac24bef207faf9bf804f772&imageMogr2/format/webp)
อัลฟ่าเซ็นใบปฏิเสธฉัน โดยไม่ตั้งใจ
สามปีเต็มที่ฉันอยู่ในสถานะคู่แท้ของอัลฟ่าลอเรนซ์ ตำแหน่งที่เขาไม่เคยให้เกียรติเลยสักครั้ง เขารักผู้หญิงอีกคน... โรสลิน ส่วนฉันเป็นแค่ตัวคั่นเวลาที่น่ารำคาญซึ่งเขาปฏิเสธที่จะประทับตราตีคู่ ในคืนที่พ่อของฉันกำลังจะสิ้นใจ ฉันวิงวอนขอร้องให้เขานำยาช่วยชีวิตที่เคยสัญญาไว้มาให้ แต่เขาอยู่กับโรสลิน ฉันได้ยินเสียงหัวเราะของหล่อนดังแทรกเข้ามาก่อนที่เขาจะตัดสายโทรจิตทิ้ง "เลิกก่อกวนฉันด้วยเรื่องไร้สาระซะที" เขาคำรามใส่ จากนั้นคนรักของเขาก็แกล้งป่วย ดึงตัวหมออาวุโสทุกคนไปจากข้างกายพ่อของฉัน พ่อสิ้นใจในขณะที่คู่แท้ของฉันกำลังเลือกชุดทักซิโด้อยู่กับผู้หญิงอีกคน ชีวิตของพ่อกลายเป็น "เรื่องไร้สาระ" ในสายตาของผู้ชายที่ควรจะเป็นครึ่งชีวิตของฉัน ด้วยความหลงใหลในตัวผู้หญิงคนนั้น เขากลายเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดในเหตุฆาตกรรม แต่เขาไม่รู้เลยว่าฉันทำอะไรลงไป... หลายวันก่อนหน้านั้น ขณะที่เขากำลังวุ่นอยู่กับสายจากหล่อน ฉันแอบสอดกระดาษแผ่นหนึ่งเข้าไปในกองเอกสารหนาเตอะ เขาเซ็นมันโดยไม่อ่าน และเพียงแค่ตวัดข้อมือ เขาก็ได้ตัดวิญญาณของตัวเองออกจากฉัน... เขาเพิ่งลงนามใน "พิธีกรรมปฏิเสธคู่"/0/29245/coverorgin.jpg?v=7493832fbe5df196d3dc27771ad12e3d&imageMogr2/format/webp)
จากโอเมก้าผู้ถูกราชาอัลฟ่าปฏิเสธ สู่ราชินีของเขา
ริชาร์ด คู่แห่งโชคชะตาของฉัน และฉันกำลังเตรียมตัวสำหรับพิธีผูกพันธะคู่ชีวิตอันศักดิ์สิทธิ์ คำสาบานต่อหน้าเทพีจันทราที่จะผูกมัดวิญญาณของเราไว้ด้วยกันชั่วนิรันดร์ แต่แล้วข้อความทางจิตก็พุ่งกระแทกเข้ามาในหัวสมองของฉัน—ความทรงจำที่ถูกใช้เป็นอาวุธซึ่งส่งมาจากเอวา น้องสาวบุญธรรมของเขา ในภาพนั้น เธอกำลังนอนอยู่ในอ้อมแขนของริชาร์ด ขณะที่พ่อแม่ของเขา อัลฟ่าและลูน่า ยิ้มกว้างอย่างเห็นดีเห็นงาม ตลอดสองสัปดาห์ต่อมา ฉันถูกบีบให้ต้องสวมบทบาทเจ้าสาวโอเมก้าผู้เปี่ยมรัก เขาโกหกว่ามี "เรื่องฉุกเฉินของฝูง" เพื่อที่จะวิ่งไปหาเธอ ทิ้งให้ฉันอยู่ตามลำพังในร้านชุดวิวาห์ ขณะที่เธอก็ส่งภาพนิมิตตอนที่พวกเขาลักลอบพบกันมาให้ฉันดู พ่อแม่ของเขาปลดฉันออกจากโปรเจกต์ที่ฉันทุ่มเททั้งวิญญาณมาตลอดสองปี แล้วยกมันให้เอวาเป็นของขวัญ พวกเขาเรียกฉันว่าโอเมก้าเลือดชั้นต่ำ ไม่คู่ควรกับลูกชายของพวกเขา ขณะเดียวกัน เอวาก็ส่งคลิปเสียงที่ริชาร์ดกำลังสัญญากับเธอว่าเธอจะเป็นคนอุ้มท้องทายาทที่แข็งแกร่งของเขา ไม่ใช่ฉัน พวกเขาทุกคนคิดว่าฉันเป็นแค่เบี้ยไร้ค่าที่น่าสมเพชในเกมอันบิดเบี้ยวของพวกเขา พวกเขากำลังรอให้ฉันแตกสลาย พวกเขาไม่รู้เลยว่าแท้จริงแล้วฉันคือทายาทของฝูงที่ทรงพลังที่สุดในทวีป และฉันก็ได้จัดการให้พิธีผูกพันธะคู่ชีวิตของเราถ่ายทอดสดไปทั่วโลกแล้ว เปลี่ยนวันศักดิ์สิทธิ์ของพวกเขาให้กลายเป็นเวทีสำหรับความอัปยศอดสูครั้งใหญ่ที่สุด/0/29246/coverorgin.jpg?v=ae621da285e05dccc6b553c7d6d267f2&imageMogr2/format/webp)
การทรยศของแกมมา, คู่แท้อาฆาตของอัลฟ่า
เป็นเวลาห้าปีเต็มที่ฉันรักลูเซียน คู่แท้แห่งโชคชะตาของฉัน ในฐานะลูกสาวของอัลฟ่า ฉันใช้อิทธิพลทั้งหมดที่มีผลักดันเขาจากนักรบชั้นผู้น้อยขึ้นมาเป็นแกมม่า ผู้บัญชาการอันดับสามของฝูง ฉันเคยเชื่อว่าสายใยของเราคือของขวัญจากเทพีแห่งจันทรา ความเชื่อนั้นพังทลายลง เมื่อฉันถูกพวกหมาป่าไร้ฝูงซุ่มโจมตีระหว่างออกลาดตระเวน ฉันกรีดร้องเรียกหาเขาผ่านกระแสจิตในขณะที่พวกมันใช้มีดเงินจ่อคอฉัน แต่เขากลับไม่เคยตอบกลับ ฉันมารู้ทีหลังว่าเขาเมินเฉยต่อคำวิงวอนของฉัน ขณะที่กำลังกกกอดอยู่บนเตียงกับน้องสาวต่างแม่ของฉันเอง เมื่อฉันเผชิญหน้ากับเขาในงานเลี้ยงของฝูง เขากลับสร้างความอัปยศอดสูให้ฉันต่อหน้าสาธารณชน ก่อนจะตบหน้าฉันอย่างแรง หลังจากที่ฉันเอ่ยคำปฏิเสธความสัมพันธ์ เขาก็สั่งจับกุมฉันและโยนฉันเข้าไปในคุกใต้ดิน ตามคำสั่งของเขา พวกนักโทษทรมานฉันอยู่หลายวัน พวกมันปล่อยให้ฉันอดอยาก กรีดร่างฉันด้วยเงิน และทิ้งฉันไว้ในสภาพที่ถูกมัดติดกับเสาหินท่ามกลางความหนาวเหน็บ ผู้ชายที่ฉันเคยยอมมอบทั้งวิญญาณให้ กลับต้องการให้ฉันแหลกสลายอย่างสิ้นเชิง ขณะที่นอนอยู่บนพื้นสกปรกนั่น ในที่สุดฉันก็เข้าใจ เขาไม่เคยรักฉันเลย เขารักเพียงแค่อำนาจที่ฉันมอบให้ สามเดือนต่อมา ฉันเชิญเขามาที่พิธีผูกพันธะของฉัน เขามาถึงด้วยรอยยิ้มเปี่ยมสุข เชื่อว่านี่คือการกลับมาคืนดีครั้งยิ่งใหญ่ เขาเฝ้ามองจากแถวหน้าสุดขณะที่ฉันเดินไปตามทางเดิน หันหลังให้กับเขา และวางมือลงในมือของอัลฟ่าคู่แข่งผู้ทรงพลัง... คู่แท้โอกาสที่สองของฉัน นี่ไม่ใช่การให้อภัย นี่คือการแก้แค้น/0/29247/coverorgin.jpg?v=686fc3d00054b7d0b60b4361202260d2&imageMogr2/format/webp)
ยาโอเมก้าที่อัลฟ่าไม่ต้องการ
เป็นเวลาสามปีเต็ม ที่ฉันเป็นความลับของอัลฟ่าคีรินทร์ สัมผัสของฉันคือยารักษาเดียวสำหรับคำสาปพิษเงินที่กัดกินร่างกายเขาให้ทุกข์ทรมาน เขาสัญญาว่าถ้าเขายังหาคู่แท้ไม่เจอในวันเกิดครบรอบยี่สิบห้าปีของฉัน เขาจะเลือกฉัน ในวันเกิดครบรอบยี่สิบห้าปีของฉัน เขากลับพาผู้หญิงคนอื่นกลับมาบ้าน เขาขอคืนกุญแจเพนท์เฮาส์ของเขา แล้วโยนบัตรเครดิตไม่จำกัดวงเงินลงบนเตียง “นี่สำหรับค่าบริการของเธอ” เขาพูดอย่างเย็นชา รักใหม่ของเขา ลิตา เป็นนักวางแผนตัวยง เมื่อเธอใส่ร้ายว่าฉันลักพาตัวเธอ คีรินทร์เกือบจะจับแม่ที่ป่วยของฉันกดน้ำในบึงโคลนเพื่อบีบให้ฉันสารภาพ เมื่อเธอใส่ร้ายฉันอีกครั้งว่าผลักคุณย่าของเธอ เขาก็ตบหน้าฉันต่อหน้าคนทั้งฝูงแล้วสั่งให้ฉันคุกเข่า ฉันไม่เข้าใจว่าผู้ชายที่เคยปกป้องฉัน กลายมาเป็นคนที่ทรมานฉันได้เจ็บปวดที่สุดได้อย่างไร เขาตาบอดเพราะหมาป่าสาวเจ้าเล่ห์คนนั้น ฟางเส้นสุดท้ายขาดลงเมื่อคำสาปของเขากำเริบ เขาพยายามจะใช้กำลังกับฉัน แต่กลับกล่าวหาว่าฉันพยายามจะจับเขาตอนที่ลิตาเดินเข้ามาพอดี วันนั้น ฉันตัดสายสัมพันธ์ของเราและจากไปยังฝูงคู่แข่ง ที่ซึ่งเพื่อนสมัยเด็กของฉัน—คู่แท้โอกาสที่สองของฉัน—เพิ่งฟื้นจากอาการโคม่าที่ยาวนานถึงหกปี/0/36603/coverorgin.jpg?v=ffd938df9158dfb8910e313d6b28d5e4&imageMogr2/format/webp)
การกลับมาของลูน่าสีขาวผู้ถูกทิ้ง
ฉันคือลูน่าแห่งฝูงหมาป่าซิลเวอร์มูน แต่ทุกคนกลับเรียกฉันว่า “ภรรยาที่ไร้ตัวตน” ตลอดสิบแปดปี ฉันสวมบทบาทโอเมก้าผู้อ่อนแอและยอมจำนนต่อแอนโทนี สามีที่เป็นอัลฟ่าของฉัน จนกระทั่งฉันพบว่าเขาแอบกินยาบล็อกพันธะที่ผิดกฎหมายเพื่อซ่อนการนอกใจ ฉันสะกดรอยตามเขาไปที่โรงแรม คาดว่าจะพุ่งเข้าไปจับชู้ระหว่างเขากับเคเทีย แต่ฉันกลับได้ยินเสียงเจค็อบ ลูกชายวัยรุ่นของฉันเอง กำลังหัวเราะร่วนอยู่กับพวกเขาสองคนในห้อง “แม่ก็แค่คนในคราบหมาป่า ผมอายที่มีเธอเป็นแม่ เคเทียต่างหากที่คู่ควรกับการเป็นลูน่าตัวจริง” ลูกชายที่ฉันรักดั่งแก้วตาดวงใจกลับรู้เห็นเป็นใจ และสนับสนุนให้พ่อนำเมียน้อยมาแทนที่ฉันอย่างหน้าชื่นตาบาน พวกเขาเยาะเย้ยที่ฉันไร้กลิ่นและด่าว่าฉันเป็นของมีตำหนิ โดยไม่เคยรู้เลยว่ารอยแผลเป็นขรุขระบนหน้าอกของฉัน เกิดจากการที่ฉันยอมสละแก่นแท้และพลังหมาป่าทั้งหมดเพื่อต่อลมหายใจให้เจค็อบในคืนที่เขาเกิด ฉันยอมกลายเป็นคน “อ่อนแอ” เพื่อรักษาชีวิตลูกไว้ แต่สิ่งที่พวกเขาตอบแทนฉันคือการหักหลังและคำดูถูกเหยียดหยามอย่างงั้นเหรอ? เมื่อความเสียสละไร้ค่า ฉันจึงปาดน้ำตาแล้วจ้องมองตัวเองในกระจก ดวงตาที่เคยอ่อนโยนแปรเปลี่ยนเป็นสีเงินสว่างวาบของนักล่า หมาป่าสีขาวในตัวฉันหลับใหลมานานถึงสิบหกปี แต่คืนนี้ในงานกาล่าของฝูง เธอจะตื่นขึ้นมาเพื่อกวาดล้างพวกคนทรยศ/0/29251/coverorgin.jpg?v=06f9707f63365c3e73c5176a47bd1c85&imageMogr2/format/webp)
คู่แท้หมาป่าขาว ผู้ถูกอัลฟ่าปฏิเสธ
นี่คือค่ำคืนของนิทรรศการศิลปะเดี่ยวครั้งแรกในชีวิตของฉัน แต่คิรากร คู่แท้ที่เป็นอัลฟ่าของฉัน กลับไม่ปรากฏตัว บรรยากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นแชมเปญและคำสรรเสริญ แต่ทุกคำชมกลับรู้สึกเหมือนการตบหน้า เมื่อทุกคนเรียกฉันว่า “เมียของอัลฟ่า” ไม่ใช่ศิลปิน แล้วฉันก็เห็นเขาในข่าว เขากำลังปกป้องผู้หญิงอีกคน อัลฟ่าหญิง จากแสงแฟลชกล้อง เสียงซุบซิบในห้องยืนยันสิ่งที่ฉันเห็น ฝูงของพวกเขากำลังจะรวมกัน โดยมีคู่แท้คู่ใหม่เป็นเครื่องยืนยัน นี่ไม่ใช่แค่การมาสาย แต่มันคือการประหารความสัมพันธ์ของเราต่อหน้าสาธารณชน เสียงของเขาแทรกเข้ามาในหัวฉันอย่างเย็นชาและห่างเหิน “เคทต้องการฉัน เธอเป็นแค่โอเมก้า จัดการเรื่องนี้ซะ” ไม่ใช่คำขอโทษ เป็นแค่คำสั่ง วินาทีนั้นเอง... ด้ายแห่งความหวังเส้นสุดท้ายที่ฉันยึดมั่นมาตลอดสี่ปี ก็ขาดสะบั้นลง เขาไม่ใช่แค่ลืมฉัน แต่เขากำลังลบฉันออกจากชีวิตอย่างเป็นระบบ แม้กระทั่งแอปพลิเคชันมูลค่าหมื่นล้านที่เกิดจากนิมิตลับของฉัน เขาก็ยังเอาไปเป็นผลงานตัวเอง แล้วมองว่างานศิลปะของฉันเป็นแค่ “งานอดิเรก” แต่ตัวตนที่เงียบงันและยอมจำนนของฉันได้ตายลงในคืนนั้น ฉันเดินเข้าไปในห้องทำงานด้านหลัง แล้วส่งข้อความหาทนายของฉัน ฉันบอกให้เธอร่างเอกสาร ‘พิธีตัดสายใย’ ขึ้นมา โดยปลอมแปลงให้เป็นสัญญาโอนย้ายทรัพย์สินทางปัญญาสำหรับงานศิลปะ “ไร้ค่า” ของฉัน เขาไม่มีทางอ่านรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ นั่นหรอก ด้วยความหยิ่งผยองแบบเดียวกับที่เขาใช้ทำลายจิตวิญญาณของฉัน เขากำลังจะเซ็นสละวิญญาณของตัวเองออกไป/0/29252/coverorgin.jpg?v=a382be8264c92ab6f179b0b5b1c1df9e&imageMogr2/format/webp)
โอเมก้าผู้ถูกทอดทิ้ง หายนะของจอมราชันอัลฟ่า
สิบห้าปีที่ผ่านมา ฉันคือคู่แท้ที่ถูกลิขิตไว้ของอัลฟ่าผู้ยิ่งใหญ่ ดัสติน พัฒนกิจ เขาเรียกฉันว่า ‘สมอใจ’ เป็นคนเดียวที่สามารถปลอบประโลมสัตว์ร้ายในตัวเขาได้ แต่โลกที่สมบูรณ์แบบของเราก็พังทลายลง เมื่อฉันสัมผัสได้ถึงการทรยศของเขาผ่านสายใยแห่งจิต กลิ่นของผู้หญิงคนอื่น และภาพเล็บสีแดงสดของหล่อนที่วางอยู่บนต้นขาของเขา หมาป่าในตัวฉันกรีดร้องอย่างเจ็บปวด เขาโกหกว่ามีธุระด่วนของฝูงในวันเกิดของฉัน แต่ฉันกลับเจอเส้นผมสีบลอนด์ฟอกขาวเส้นหนึ่งในรถของเขา ที่ร้านอาหารที่เราเจอกันครั้งแรก ฉันค้นพบโทรศัพท์ลับของเขาและเห็นข้อความหยาบโลนจากเจมี่ ผู้ช่วยของเขา *“อยู่กับยัยนั่นเหรอคะ? น่าเบื่อเหมือนที่อัลฟ่าบอกรึเปล่า?”* หล่อนเยาะเย้ย จากนั้นก็มีข้อความรูปภาพ เจมี่ถือกล่องทิฟฟานี่ที่เขาซื้อให้หล่อน *“คืนนี้แทบรอไม่ไหวแล้วที่จะให้อัลฟ่าสวมนี่ให้เจมี่นะคะ”* พิษแห่งการทรยศของเขาทำให้ฉันป่วยจนแทบอาเจียน ผู้เยียวยาของฝูงยืนยันว่าอาการป่วยของฉันไม่ใช่อาหารเป็นพิษ แต่เป็น “อาการปฏิเสธทางจิตวิญญาณ” สายใยของเราแปดเปื้อนจากชู้รักของเขาจนวิญญาณของฉันกำลังปฏิเสธเขา คืนนั้น เจมี่ส่งการโจมตีทางจิตครั้งสุดท้ายมาให้ฉัน เป็นภาพที่ตรวจครรภ์ขึ้นสองขีดของหล่อน *“สายเลือดของเขาเป็นของฉันแล้ว ตอนนี้แกแพ้แล้ว ยัยแก่”* ฉันเคยเป็นสมอใจของเขา แต่สมอก็เลือกที่จะปล่อยโซ่ได้เหมือนกัน ฉันโทรหาทนาย “ฉันไม่ต้องการอะไรจากเขาสักบาทเดียว” ฉันบอก “ฉันต้องการเป็นอิสระ” นี่ไม่ใช่การหลบหนี แต่เป็นการถอยที่วางแผนมาอย่างดี โลกของเขากำลังจะพังทลาย และฉันนี่แหละจะเป็นคนจุดไม้ขีดไฟเอง/0/29253/coverorgin.jpg?v=1c6f9ec33b1f9544b7ae004b7e63a9e9&imageMogr2/format/webp)
