5.0
ความคิดเห็น
109.8K
ชม
62
บท

เธอทำให้เขารัก เธอทำให้เขาแค้น และก็เป็นเธอที่กลับมาวนเวียนอยู่ข้างกายเขา เขาที่พยายามลืมความรักของเธอกดความเจ็บแค้นเอาไว้ในส่วนลึกสุดของหัวใจ เธอทำให้เขารู้จักคำว่า "ทั้งรัก ทั้งแค้น" เป็นอย่างดี ในเมื่อเธอเลือกจะกลับมาเขาก็จะสาดความเจ็บแค้นคืนกลับไปให้เธอได้รู้สึก ให้เธอได้รู้สึกถึงความเจ็บช้ำที่ไม่มีวันลืมได้ลง

พิษรักแฟนเก่า บทที่ 1 บทนำ

- Tun Bar & Restaurant –

ภายในห้องวีไอพีของบาร์หรูที่เป็นที่นิยมสำหรับคนที่มีเงินในบัญชีมากกว่าห้าแสนเท่านั้นถึงจะเข้าได้ หญิงสาวรูปร่างหน้าตาดีอีกทั้งทรงโตอยู่ในชุดเซ็กซี่ชนิดที่ว่ากระชากออกได้อย่างง่ายดายกำลังนั่งคุกเข่าร่ำไห้ต่อหน้ามาเฟียหนุ่มที่นั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาหรูสองแขนของเขากอดอกจ้องมองสภาพหน้าน่าสมเพชของหญิงสาวตรงหน้ามุมปากของเขาเหยียดยิ้มอย่างเย้ยหยัน

มาเฟียหนุ่มผู้นี้เป็นที่โด่งดังในธุรกิจด้านมืด และสว่างเขามีเรือนผมสีน้ำตาลสว่าง ที่ลำคอหนามีรอยสักรูปมือพร้อมกับข้อความ 'stay humble' ในที่นี้แปลว่าอยู่อย่างอ่อนน้อมถ่อมตน หญิงสาวที่นั่งคุกเข่าตัวสั่นอยู่ตรงหน้าเขายังรู้อีกว่า ภายในชุดสูทหรูที่เขาใส่ยังมีรอยสักรูปดวงตาเสือดุร้ายอยู่ที่ต้นแขนข้างขวาบอกตัวตนของเขาได้เป็นอย่างดี เขายังใช้น้ำหอมกลิ่นเดิม แต่แววตาของเขาที่มีต่อเธอมันเปลี่ยนไป มันไม่เหมือนเดิม

ดวงตาสีน้ำตาลสว่างของมาเฟียหนุ่มจ้องมองเธอนิ่งๆ เลยไปด้านหลังของเขามีอเล็กซ์มือขวา และลีวายมือซ้ายของเขายืนกอดอกเพื่อรักษาความปลอดภัยให้เขาอย่างเข้มงวด หญิงสาวตรงหน้าของเขาเรือนผมของเธอมีสีดำออกเทาปลายผมย้อมม่วงประกายสว่าง แต่ตอนนี้สภาพของเธออิดโรยอยู่ไม่น้อย ดวงตาคมลึกแพขนตางอนยาวเปียกโชกไปด้วยน้ำตา มือสองข้างกำชายกระโปรงแน่น มือไม้ของเธอสั่นและน้ำตาก็ไหลริน

"ไปไม่รอดเหรอ หรือไอ้ตัวผู้มันกลายเป็นหน้าตัวเมียไปแล้วถึงซมซานกลับมา"

"พี่ธัน"

"เธอสนิทกับฉันขนาดนั้นเลยเหรอ"

"พายขอโอกาสอีกครั้งได้ไหมคะ"

ธันวาสลับขาที่ไขว้อยู่ทำให้ปลายเท้าสัมผัสถูกแขนเธอนิดๆ ชั่วแวบหนึ่งแววตาของเขาวูบไหวแต่ก็ยังเก็บอาการจ้องมองดูเธอด้วยสายตาเหยียดหยามรังเกียจ

"ทำไมเธอไม่ตายๆ ไปซะ! จะกลับมาอีกทำไม"

"พาย อึก ... พายขอโทษ"

"ขอโทษเหรอ"

บาดแผลในหัวใจของเขาที่เธอเป็นฝ่ายสลักเอาไว้ให้เมื่อหนึ่งปีก่อนยังไม่จากหายไปเลยสักนิด เขาคิดว่ามันควรจะหายได้แล้ว แต่ไม่ใช่ มันไม่ได้หายไปเลยแม้แต่น้อย ทันทีที่เห็นใบหน้าของเธอหัวใจของเขามันก็สั่น สั่นจนต้องยกมือกดตำแหน่งหัวใจของตัวเองเอาไว้ ความรู้สึกเจ็บรื้นขึ้นที่ดวงตาคม รอบดวงตาของเขาแดงก่ำ พยายามจะลืม พยายามจะกดความเจ็บที่เธอยัดเยียดให้เอาไว้ให้ลึกสุดใจ

พรึ่บ

"อ่ะ! อายเอ็บอะ (พายเจ็บนะ) "

ทันทีที่ได้ยินคำว่าขอโทษออกมาจากปากของเธอ ธันวาลุกขึ้นจากโซฟามือสากบีบปากเธอแน่นจนคนตัวเล็กน้ำตาไหล เขาจ้องมองเข้าไปในดวงตาของเธอ ฟันแข็งแรงขบกันแน่นกดความรู้สึกเจ็บในใจเอาไว้ เขาต้องใช้เวลาตั้งเท่าไหร่กว่าจะหาย เขาต้องใช้เวลาตั้งเท่าไหร่พยายามลืมเธอ พยายามลืมความรักที่เฝ้าทะนุถนอม ที่เฝ้าประคับประคอง ที่เฝ้าดูแล เขาต้องใช้เวลาตั้งเท่าไหร่

"เหอะ สิบเอ็ดปี ฉันใช้เวลาทั้งหมดในชีวิตฉันทุ่มเทความรักโง่ๆ ให้เธอไปสิบเอ็ดปี เธอกล้าพูดมาแค่ขอโทษคำเดียวเท่านั้นน่ะเหรอ สิบเอ็ดปีมันไม่มีความหมายเลยใช่ไหมห๊ะ!"

"อ่ะ!"

แขนแข็งแรงสั่นเทาอย่างพยายามควบคุม รอบดวงตาของเขาแดงก่ำ ดวงตาของเขาฉ่ำน้ำแต่ไม่มีน้ำตาไหลออกมา เขาใช้เวลาแสดงความอ่อนแอมามากแล้ว เขาเสียผู้เสียคน เสียการเสียงาน จนเกือบจะเสียชีวิตเพราะความอ่อนแอ

คนที่ไว้ใจสุดท้ายร้ายที่สุด ...

คำนี้มันจริง …

"พาย พายขอโทษจริงๆ ค่ะพี่ธัน พายขอโทษ อึก ... ยกโทษได้พายได้ไหม พะ ... พายขอโทษจริงๆ อึก ..."

ธันวาหยัดกายลุกขึ้นเขายืนหันหลังให้เธอยกมือขึ้นเป็นสัญญาณบอกให้ลูกน้องทั้งสองออกไปก่อน สองมือสากล้วงเข้าไปในกระเป๋ากางเกงกำหมัดเอาไว้แน่นข่มความเจ็บที่หัวใจเอาไว้ วันนี้เขาใส่ชุดสูทสีน้ำเงินดูดีเชียวแหละ แต่ใครจะรู้ว่าหัวใจของเขาที่มันพังยับเยินไปเมื่อหนึ่งปีก่อนเพราะเธอ วันนี้เธอก็กลับมาทำให้หัวใจของเขาพังยับเยินอีกครั้ง

"พี่ธัน"

เธอต้องใช้ความกล้ามากแค่ไหน ที่จะเดินกลับมาให้เขาดูถูกเหยียบย้ำ ดวงตากลมโตของพายอาร์จ้องมองแผ่นหลังกว้างที่คุ้นเคยของเขา เธอสังเกตเห็นไหล่ของเขาไหวเล็กน้อยแต่ไม่กล้าที่จะเอ่ยปากอะไรออกไปแผ่นหลังของเขา เคยเป็นที่ที่เธอชอบมากที่สุด แผ่นหลังของเขาเคยเป็นที่ที่อบอุ่นที่สุด แต่ทำไมวันนี้ยิ่งเธอมองแผ่นหลังของเขาหัวใจของเธอมันถึงยิ่งสั่น

"เธอต้องการเท่าไหร่" น้ำเสียงของเขาสั่นเล็กน้อย เสียงของเขาขึ้นจมูกนิดๆ เขาพูดโดยไม่หันหน้ากลับมา

"คะ?"

"เธอต้องการเท่าไหร่ ถึงจะออกไปจากชีวิตฉันแล้วไม่ต้องกลับมาเสนอหน้าให้ฉันเห็นอีก"

เปรี้ยงง!

เหมือนฟ้าผ่าลงกลางใจ พี่ธันวาของเธอเปลี่ยนไปแล้วจริงๆ เขาไม่เคยเย็นชา ไม่เคยพูดจาแบบนี้ใส่เธอแม้แต่น้อย ปกติเขาสุภาพกับเธอมาก แต่วันนี้ มันเป็นเพราะเธอเอง ทุกอย่างมันเป็นเพราะเธอเอง เธอทำให้ทุกอย่างมันพักแบบนี้เอง

"อึก ... พี่ธัน ... พี่ธัน พาย พายขอโทษ อึก ... พายขอโทษ"

"เธอรู้ไหมฉันรอเธอวันแล้ววันเล่า เธอก็ไม่กลับมา ในตอนนั้น ฉันพร้อมจะให้อภัยเธอ ไม่ว่าเธอจะพลาดพลั้งอะไรไป แต่เธอก็ไม่กลับมา แล้ววันนี้ วันที่ฉันไม่ต้องการเธอแล้ว เธอกลับมาทำไมพาย เธอกลับมาทำไม!"

"อึก ... พี่ธัน ... อึก ... พายไม่ได้ต้องการเงิน พาย คือ พาย ..."

"เธอต้องการอะไร จะให้ฉันนอนกับเธอเหรอ ผู้หญิงที่เป็นของคนอื่นไปแล้วฉันเอาไม่ลง"

"อึก ... พายมาของานทำค่ะ"

สองมือเรียวกำชายกระโปรงแน่น เธอยังคุกเข่าอยู่ที่เดิมส่วนเขาก็ยังยืนหันหลังให้เธอเหมือนเดิม ภายในห้องวีไอพีเกิดความเงียบขึ้นมา มีเพียงเสียงสะอึกสะอื้นของหญิงสาวด้านหลังที่ดังขึ้นเป็นระยะ

พายอาร์จ้องมองไปที่ธันวาน้ำตาเธอไหลเป็นสายพยายามปิดเปลือกตาลงพลางกล่าวขอโทษเขาในใจ เธอไม่ได้ตั้งใจให้เป็นแบบนี้ เธอไม่ได้ต้องการให้ความสัมพันธ์ของเขาและเธอเป็นแบบนี้ ที่เธอทำไปทั้งหมด เธอทำเพื่อครอบครัวเธอ

"ออกไป"

น้ำเสียงของเขาราวกับคนที่กำลังจะหมดแรง มันทั้งแหบและแผ่วเบา พายอาร์เองที่ได้ยินยังตกใจ แน่นอนเธอคบกับเขามาถึงสิบเอ็ดปีทำไมเธอจะไม่รู้ว่าน้ำเสียงแบบนี้ของเขามันหมายถึงอะไร

เขากำลังอ่อนแอ ...

เขากำลังเสียใจ ...

เขาไม่ต้องการให้ใครเห็น ...

"เดี๋ยวพายมาหาใหม่นะคะ"

"ฉันไม่อยากเห็นหน้าเธอ"

"เดี๋ยวพายมาค่ะ" เธอลุกขึ้นยืนมองเขา ปากอวบอิ่มของเธอเม้มแน่น มองเขาผ่านเงาสะท้อนของผนังกระจกที่สามารถมองออกไปเห็นพื้นที่บาร์ด้านล่างได้ แม้เธอจะปวดขาที่นั่งคุกเข่านาน แต่ไม่เป็นไร เธอเองยังอยากมองเขาให้นานขึ้นสักหน่อย

เมื่อได้มองหัวใจดวงน้อยก็สั่นไหว สั่นที่เห็นผู้ชายคนนี้กำลังยืนน้ำตาไหลเธอมองที่เขาทำเหมือนไม่เป็นอะไร แต่ความจริงเขากำลังเจ็บปวดเพราะเธอ พายอาร์เดินออกไปนอกห้องปล่อยในภายในห้องเหลือเพียงธันวาที่ยืนอยู่เงียบๆ คนเดียว เธอเดินออกมาเรื่อยๆ จนถึงป้ายรถเมย์ เสียงโทรศัพท์มือเธอของเธอก็ดังขึ้น

Line

Unknown : ส่งคลิป

นิ้วเรียวสั่นเทากดดูคลิปสั้นๆ ที่อีกฝั่งส่งมาเป็นคลิปเพียงฟ้าน้องสาวของเธอกำลังร้องไห้ฟูมฟาย เสื้อผ้ากำลังถูกชายหนุ่มคนหนึ่งที่เห็นหน้าไม่ชัดเจนฉีกขาดจนเห็นเนื้อแท้ที่หัวไหล่และเนินอก ปากของเพียงฟ้าพร่ำร้องหาแต่มารดากับพี่สาว

"อึก ... กรี๊ดดดดดด ... อึก ... พะ ... พี่พาย แม่ แม่จ๋า ช่วยฟ้าด้วย กรี๊ดดดดดดดดด~"

น้ำตาของคนเป็นพี่ไหลพราก ยกมือขึ้นปิดปากป้องกันเสียงร้องสะอื้นของตัวเองดังออกมา ไม่นานนักก็มีข้อความจากคนเดิมเด้งเข้ามาอีกครั้ง

Unknown : เธอต้องได้ทำงานกับมัน ไม่งั้นน้องเธอได้มีผัวหลายคนแน่

Unknown : เห็นแก่เมื่อหนึ่งปีก่อนเธอทำงานดี ครั้งนี้ถ้าได้งานจากมันฉันจะปล่อยน้องเธอ แต่จำเอาไว้ห้ามขอความช่วยเหลือจากใครทั้งนั้นไม่งั้นน้องเธอ แม่เธอ ได้ขึ้นไปวิ่งเล่นบนสวรรค์แน่ อ่อ แล้วก็ ฉันจับตาดูเธอตลอดอย่าตุกติกล่ะ

อ่านต่อ

หนังสืออื่นๆ ของ นังหมูปีศาจ

ข้อมูลเพิ่มเติม

หนังสือที่คุณอาจชอบ

ทัณฑ์สวาทเมียบำเรอ

ทัณฑ์สวาทเมียบำเรอ

เทียนธีรา

เมื่อเด็กที่อยู่ในอุปการคุณของผู้เป็นบิดาทำท่าว่าจะเลื่อนตำแหน่งขึ้นมาเป็นแม่เลี้ยงของเขา ภาคิม วัชรอาชา ผู้ชายที่แสนจะหยิ่งยโสจึงยอมไม่ได้ สู้ให้บิดามีนางบำเรอเป็นร้อยเหมือนกับนางในฮาเร็มของสุลต่านยังจะดีเสียกว่าให้เด็กไม่มีหัวนอนปลายเท้าอย่างนั้นมาร่วมสกุล เขาสลัดคู่ควงทุกคนทิ้งแทบจะทันทีแล้วหันมามุ่งมั่นกับการกำจัดว่าที่แม่เลี้ยงและจัดการลงทัณฑ์ผู้หญิงไม่เจียมตัวให้รู้สำนึกว่าอย่างมากเธอก็เป็นได้แค่ ‘นางบำเรอ’ เท่านั้น วิโรษณา ดุษยา เพื่อตอบแทนบุญคุณของผู้มีพระคุณ สาวน้อยไร้เดียงสาจึงต้องยอมตกเป็น ‘เมียบำเรอ’ ของผู้ชายกักขฬะไร้หัวใจโดยไม่ยอมปริปากบ่น และไม่แม้แต่จะเรียกร้องความสมเพชใดๆ จากเขา เพราะรู้ว่าในสายตาของซาตานร้าย ผู้หญิงข้างถนนอย่างเธอมีค่าไม่ต่างอะไรกับขยะชิ้นหนึ่งเท่านั้น “คุณภาคิม ได้โปรดอย่าทำกับปุ้มแบบนี้” “ฉันมีสิทธิ์ลงโทษเธอตามวิธีของฉันวิโรษณา” เสียงเขาแหบกระเส่า วิโรษณาดิ้นอย่างกระสับกระส่าย ทำไมเขาไม่ลงโทษเธอด้วยการเฆี่ยนตี หรือให้อดข้าวอดน้ำ ขังไม่ให้เห็นเดือนเห็นตะวันก็ได้ เขาไม่รู้หรือไงว่าทำแบบนี้ร่างกายของเธอปั่นป่วนและกำลังจะแตกเป็นเสี่ยงๆ ด้วยความทรมานอันแสนวาบหวาม ลิ้นร้อนดั่งไฟนาบจุมพิตทั่วทุกอณูเนื้อของดอกไม้แสนฉ่ำหวาน ก่อนจะแทรกลิ้นชื้นเข้าไปรุกรานความอ่อนนุ่มที่นิ้วเรียวของเขาได้สัมผัสมาแล้วก่อนหน้านี้ สาวน้อยพยายามตั้งสติไม่ปล่อยการกระทำไปตามอารมณ์เร่าร้อนที่กำลังรู้สึกอยู่ แต่ลิ้นอุ่นจัดของคนแสนชำนาญก็แทรกลึกเข้าไปในความอ่อนนุ่มกลางกายด้วยจังหวะอันร้ายกาจอย่างไม่หยุดหย่อน ใบหน้าสวยแดงซ่านด้วยอารมณ์ร้อนแรง มือเล็กจิกลงบนที่นอนและขยุ้มจนยับย่นเพื่อระบายความซ่านสยิวที่กำลังโรมรันกายสาวอย่างหน่วงหนัก ร่างบางกระตุกไหว คิ้วสวยขมวดนิ่วด้วยอารมณ์สะท้านซ่าน หลงใหลไปกับสัมผัสของเขาจนเผลอยกสะโพกขยับไปมาเบาๆ ปลายลิ้นหนาลากถูไถขึ้นลงตามกลีบกุหลาบแสนสวยที่เปียกชุ่มไปด้วยความฉ่ำหวาน สองขาเรียวสั่นระริกๆ เมื่อชายหนุ่มเริ่มออกแรงกดปลายลิ้นแตะต้องแรงขึ้น

คลั่งรักร้ายนายวิศวะ

คลั่งรักร้ายนายวิศวะ

Kim Nayeol

"ไง...หลบหน้าผัวมาหลายวัน" คนตัวโตกดเสียงมาอย่างไม่น่าฟัง ยิ่งเธอขัดขืนเขายิ่งเพิ่มแรงบีบที่ข้อมือ "ปล่อยนะพี่ริว พี่ไม่ใช่ ผัว..." เสียงเล็กถูกกลื้นหายในลำคอ เมื่อโดนคนใจร้ายตรงหน้าระดมจูบไปทั้งใบหน้า อย่างไม่ทันตั้งตัว ริวถอนจูบออก เสมองคนตรงหน้าอย่างเย้ยหยัน "ผัว...ที่เอาเธอคนแรกหนะ" "พี่ริว..." เจนิสตะเบ่งเสียงด้วยสีหน้าอันโกรธจัด "ทำไม เรียกชื่อพี่บ่อยแบบนี้ละครับ" ริวเอ่ยพร้อมกับสบตาคนตรงหน้าด้วยสายตาดุดัน "คิดว่าคืนนี้เธอจะรอดเหรอ" ริวตะเบ่งเสียงขึ้นมา จนร่างบางถึงกับชะงัก "ปล่อย...นะ คนเลว" ยิ่งเธอต่อต้านเขายิ่งรุนแรงกับเธอมากขึ้น "เอาดิ...เธอตบ ฉันจูบ..." ริวเอ่ยพร้อมกับจ้องมองด้วยสายตาดุดัน

ไฟรักเร่าร้อน NC18++

ไฟรักเร่าร้อน NC18++

Me'JinJin

คิณ อัคนี สุริยวานิชกุล ทายาทคนโตของสุริยวานิชกุลกรุ๊ป อายุ 26 ปี นักธุรกิจหนุ่มที่หน้าตาหล่อเหลาราวกับเทพบุตร เย็นชากับผู้หญิงทั้งโลกยกเว้นเธอเพียงคนเดียวเท่านั้น เอย อรนลิน "เมื่อเขาดึงเธอเข้ามาในวังวนของไฟรักที่แผดเผาหัวใจดวงน้อยๆของเธอให้ไหม้ไปทั้งดวง" "เธอแน่ใจนะว่าจะให้ฉันช่วยค่าตอบแทนมันสูงเธอจ่ายไหวเหรอ?" เอย อรนลิน พิศาลวรางกูล ดาวเด่นของวงการบันเทิงที่ผันตัวไปรับบทนางร้าย เธอสวย เซ็กซี่ ขี้ยั่วกับเขาเพียงคนเดียวเท่านั้น "เขาคือดวงไฟที่จุดประกายขึ้นในหัวใจดวงน้อยๆของเธอให้หลงเริงร่าอยู่ในวังวนแห่งไฟรัก" "อะ อึก จะ เจ็บ เอยเจ็บค่ะคุณคิณ"

บท
อ่านเลย
ดาวน์โหลดหนังสือ
พิษรักแฟนเก่า พิษรักแฟนเก่า นังหมูปีศาจ โรแมนติก
“เธอทำให้เขารัก เธอทำให้เขาแค้น และก็เป็นเธอที่กลับมาวนเวียนอยู่ข้างกายเขา เขาที่พยายามลืมความรักของเธอกดความเจ็บแค้นเอาไว้ในส่วนลึกสุดของหัวใจ เธอทำให้เขารู้จักคำว่า "ทั้งรัก ทั้งแค้น" เป็นอย่างดี ในเมื่อเธอเลือกจะกลับมาเขาก็จะสาดความเจ็บแค้นคืนกลับไปให้เธอได้รู้สึก ให้เธอได้รู้สึกถึงความเจ็บช้ำที่ไม่มีวันลืมได้ลง”
1

บทที่ 1 บทนำ

06/04/2024

2

บทที่ 2 เรื่องวันนั้น

06/04/2024

3

บทที่ 3 ของานทำ

06/04/2024

4

บทที่ 4 ขอทาน

06/04/2024

5

บทที่ 5 ลองสักตั้ง

06/04/2024

6

บทที่ 6 ลูกหมาลูกแมว

06/04/2024

7

บทที่ 7 ไปส่ง

06/04/2024

8

บทที่ 8 เผลอ

06/04/2024

9

บทที่ 9 ผ่านมา

06/04/2024

10

บทที่ 10 ใครเจ็บกว่า

06/04/2024

11

บทที่ 11 พี่สนิท

06/04/2024

12

บทที่ 12 คิดถึง

06/04/2024

13

บทที่ 13 เข้ากันได้ดี

06/04/2024

14

บทที่ 14 เตือน

06/04/2024

15

บทที่ 15 พี่ธนู

06/04/2024

16

บทที่ 16 หงุดหงิด

06/04/2024

17

บทที่ 17 จูบรสวานิลลา

06/04/2024

18

บทที่ 18 สานต่อ NC+++

06/04/2024

19

บทที่ 19 ชิมเธอทุกส่วน NC+++

06/04/2024

20

บทที่ 20 ยอมให้เธอทารุณ NC+++

06/04/2024

21

บทที่ 21 เกิดเรื่อง

06/04/2024

22

บทที่ 22 สงสัย

06/04/2024

23

บทที่ 23 สับสน

06/04/2024

24

บทที่ 24 เปลี่ยนไป

06/04/2024

25

บทที่ 25 แววตาที่เปลี่ยนไป

06/04/2024

26

บทที่ 26 ประตูสู่นรก NC+++

06/04/2024

27

บทที่ 27 ปลอกคอ

06/04/2024

28

บทที่ 28 เหยื่อล่อ

06/04/2024

29

บทที่ 29 ตะล่อมถาม

06/04/2024

30

บทที่ 30 ปากหนัก NC+++

06/04/2024

31

บทที่ 31 จับตาดู

06/04/2024

32

บทที่ 32 บอส

06/04/2024

33

บทที่ 33 อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด

06/04/2024

34

บทที่ 34 พักผ่อน NC+++

06/04/2024

35

บทที่ 35 ทะเลาะ NC+++

06/04/2024

36

บทที่ 36 สั่นไหว

06/04/2024

37

บทที่ 37 ต้องไม่ใช่

06/04/2024

38

บทที่ 38 คลายเครียด NC+++

06/04/2024

39

บทที่ 39 หยอกล้อ

06/04/2024

40

บทที่ 40 ตะขิดตะขวง

06/04/2024