เมื่อเข้ามาอยู่ในนิยายที่อ่านจบแล้ว ชีวิตของฉันก็หวานหมูเลยสิ

เมื่อเข้ามาอยู่ในนิยายที่อ่านจบแล้ว ชีวิตของฉันก็หวานหมูเลยสิ

ฝากรักไว้ที่ปลายฟ้า

5.0
ความคิดเห็น
24.9K
ชม
71
บท

ฉันจะเปลี่ยนโชคชะตาของตัวเอง จากเดิมที่ต้องตายในตอนจบ โอฟีเลียคนนี้จะร่ำรวยที่สุดในจักรวรรดิแห่งนี้ให้ดู..ว่าแต่ท่านแม่คะ นั่นท่านพาตัวร้ายเข้ามาในบ้านของเราทำไมกัน?

เมื่อเข้ามาอยู่ในนิยายที่อ่านจบแล้ว ชีวิตของฉันก็หวานหมูเลยสิ บทที่ 1 1.ไม่เอาแบบนี้สิ

“เราหย่ากันเถอะค่ะ...”

คำกล่าวนั้นสร้างความฮือฮาในแวดวงสังคมชนชั้นสูงเป็นอย่างมากเมื่อดัชเชส แอเรียนา ขอหย่ากับท่านดยุคกลางงานเลี้ยงครอบรอบการแต่งงานปีที่20ของทั้งสองคน

ดัชเชสเอเวียเป็นสตรีชนชั้นสูงที่งดงามผู้หนึ่ง นางคือน้องสาวของแกรนด์ดัชเชส และหากว่าย้อนเวลาไปเมื่อ20ปีก่อน ชื่อของ ดัชเชสจะอยู่แถวหน้าของสตรีที่เหล่าบุรุษอยากแต่งงานด้วย แต่เพราะเซอร์เกรทสามารถ คว้าชัยชนะมาให้จักรวรรดิ องค์จักรพรรดิจึงได้มีพระราชโองการ พระราชทานงานแต่งแห่งยุคให้แก่ผู้กล้าที่นำสันติมาสู่จักรวรรดิ โดยสตรีที่องค์จักรพรรดิพระราชทานให้แก่ เซอร์เกรท คือเลดี้ตระกูลแอเรียนา นามว่า เอเวีย

หญิงงามแห่งยุคและวีรบุรุษได้แต่งงานกันโดยที่ผู้คนต่างสรรเสริญว่านี่คือบุรุษและสตรีที่เหมาะสมมากที่สุดในช่วงนั้น มีเพียงแกรนด์ดัชเชสพี่สาวของเอเวียเท่านั้นที่มองว่าเซอร์เกรทไม่คู่ควรกับน้องสาวของพระนางเลย

การหย่าร้างในชนชั้นสูง ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน และเมื่อดัชเชสเอเวียประกาศกร้าวถึงความต้องการของนาง ก็เกิดเสียงฮือฮาไม่หยุดหย่อน อีกทั้งการแต่งงานของทั้งคู่คือพระราชโองการขององค์จักรพรรดิอีกด้วย

แต่สุดท้ายดยุคเกรทก็ยินยอมลงนามในหนังสือหย่า เขาเดินออกไปจากตระกูลแอเรียนาที่แสนยิ่งใหญ่ของภรรยา และกลับเข้ารับตำแหน่งของเซอร์ตามเดิม

หนังสือพิมพ์ทุกฉบับต่างลงข่าวเดียวกันในหน้าหนึ่ง ข่าวการหย่าร้างของดัชเชสและวีรบุรุษผู้กอบกู้จักรวรรดิ

แต่ถึงจะมีข่าวเรื่องการหย่าร้างโด่งดังมากแค่ไหน ในคฤหาสน์แอเรียนากลับสงบอย่างไม่น่าเชื่อ

เอเวียยื่นมือไปลูบผมสีแดงของลูกสาววัย12ปีของนาง การตัดสินใจหย่าร้างนั้นนางมิได้คิดมาแค่หนึ่งหรือว่าสองวันแต่นางคิดทบทวนเป็นอย่างดีมาเนิ่นนาน

ตลอดระยะเวลาที่แต่งงานด้วยกันมา เอเวีย สัมผัสได้เลยว่าเกรทไม่เคยรักนางเลย เขาให้เกียรตินางก็จริงอยู่แต่เราไม่เคยนอนร่วมห้องกัน มีแค่ครั้งเดียวเท่านั้นที่เราทั้งคู่ได้ทำหน้าที่สามีและภรรยา และเธอโชคดีที่ตั้งครรภ์โอฟีเลียในครั้งนั้น ลูกสาวที่ดูเหมือนเธอราวกับถอดแบบกันมา มันน่าดีใจที่โอฟีเลียนั้นไม่มีตรงไหนเลยที่เหมือนกับเกรทเลย ดีแล้วที่นางไม่เหมือนชายเย็นชาไร้ใจผู้นั้น

“เจ้าปกติมากกว่าที่ข้าคิดเอาไว้อีกนะเอเวีย”

แกรนด์ดัชเชสเอสเทียเดินเข้ามาหาน้องสาวของพระนาง เราทั้งคู่เกิดมาในตระกูลแอเรียนา และเธอถูกท่านแม่บังคับให้แต่งงานกับแกรนด์ดยุค เอสเทียคิดว่าน้องสาวของเธอจะได้มีอิสระในการเลือกคู่ชีวิต ไม่ต้องถูกท่านพ่อและท่านแม่บังคับเหมือนกับเธอ แต่กลับกลายเป็นว่าเอเวียกลับถูกองค์จักรพรรดิยกให้ชายต่ำต้อยผู้นั้น หากอยากจะยกสตรีให้แต่งงานด้วยเป็นของรางวัล ก็ควรจะยกลูกสาวของตัวเองให้สิ มายกน้องสาวของเธอให้ ทำไมกัน!

เธอรู้ดีมากกว่าใครว่าการแต่งงานโดยที่ไม่ได้รักกันมันทรมานมากแค่ไหน และการหย่าในครั้งนี้ผู้สนับสนุนของเอเวียก็คือ เอสเทียนี่แหละ เธอนำพาน้องสาวให้ก้าวเดินออกมาอย่างกล้าหาญ

“โอฟีเลีย ลูกไปวิ่งเล่นทางนั้นกับสาวใช้ก่อนนะ”

โอฟีเลียรู้ข่าวการหย่าของท่านพ่อและท่านแม่ของเธอผ่านทางสาวใช้ ถึงแม้ว่าเธอจะเป็นเด็กแต่ว่าเธอเข้าใจท่านแม่นะ เพราะว่าท่านพ่อไม่เคยเห็นเราสองแม่ลูกอยู่ในสายตาเลย..

เหตุการณ์ทั้งหมดมันเริ่มจากตรงนี้แหละ แกรนด์ดัชเชสบอกกล่าวกับน้องสาวว่ามีคนเห็นเซอร์เกรทไปที่วิหารบ่อยๆ ไปอยู่ครั้งละหลายๆ วัน และมีความสนิทสนมที่มากเกินพอดีระหว่างเซอร์เกรทและนักบุญหญิงเจมม่า

และในวันนั้นเองโอฟีเลียที่กำลังวิ่งเล่นอยู่ในสวนถูกงูกัด..และนั่นไม่ใช่งูธรรมดาแต่เป็นงูที่สร้างขึ้นมาจากเวทมนตร์

เอเวียเหมือนคนเสียสติ เมื่อลูกสาวผู้ล้ำค่าของเธอไม่ฟื้นขึ้นมาเลยเป็นระยะเวลาหลายวัน เธอไม่ได้รับความรักจากสามียังไม่เจ็บปวดเท่ากับการที่ลูกสาวนอนซมอยู่เช่นนี้

โอฟีเลียตัวจริงเสียชีวิตไปแล้ว..สาเหตุมาจากการถูกพิษของงูที่สร้างจากเวทมนตร์และนั่นทำให้ฉันเข้ามาอยู่ร่างของโอฟีเลียในวัย12ปี

ริมฝีปากคู่งามแย้มยิ้มออกมาด้วยความดีใจ เพราะว่าฉัน..เข้ามาอยู่ในนิยายที่อ่านจบแล้ว และจำเนื้อเรื่องได้หมดทุกอย่างเลยยังไงล่ะ!

ถึงไม่อยากจะยอมรับแต่ว่าฉันคงจะตายไปแล้วจริงๆ ถึงได้เข้ามาสวมร่างของลูกสาวนางร้ายอย่างโอฟีเลีย ในเนื้อเรื่องเดิม สิ่งที่ทำให้ท่านแม่ผู้อ่อนโยนอย่างดัชเชสเอเวียเปลี่ยนไปคือนางสืบจนรู้เรื่องที่สามีของนางนอกใจ ไม่รักยังพอทน แต่นอกใจนี่พอเลย..เพราะแบบนั้นจึงทำให้ดัชเชสเอเวียทำทุกอย่างเพื่อทำลายนักบุญหญิงเจมม่าและลูกสาวของสตรีู้นั้น..จูเลียนนางเอกของเรื่องนี้

มันน่าหงุดหงิดนิดหน่อยเพราะในนิยายเขียนเอาไว้ว่าเซอร์เกรทและนักบุญหญิงเจมม่านั้นรักกันมาก่อนที่จะถูกพระราชโองการบังคับให้เขาแต่งงานกับดัชเชสเอเวีย

แต่เห้ย..นี่แกแต่งงานไปแล้วนะ ต่อให้คบกันมาแล้วยังไงอ่ะ ทำไมตอนที่องค์จักรพรรดิจะพระราชโองการปากอมอะไรอยู่เอ่ย..ทำไมไม่บอกไปล่ะว่าตัวเองมีคนรักแล้ว

ฉันยื่นมือไปเช็ดน้ำตาให้ท่านแม่ที่กำลังร้องไห้อยู่ข้างเตียง ก่อนที่ฉันจะกางแขนออกแล้วโอบกอดท่านแม่เอาไว้

ที่ผ่านมาฉันรู้ว่าคุณพบเจอเรื่องยากลำบากมามาก ถึงแม้ว่าในตอนจบของนิยายเรื่องนี้จะเหมือนกับนิยายเรื่องอื่นๆ นั่นก็คือตัวร้ายสุดท้ายก็ต้องตาย แต่ฉันจะไม่ยอมให้มันเป็นแบบนั้นหรอกนะคะ

หนูจะปกป้องคุณเอง เพราะอย่างนั้นเราไม่ต้องเดินตามเส้นทางของนางร้ายเหมือนกับเนื้อเรื่องเดิมก็ได้นะคะคุณแม่

“ขอบคุณพระเจ้า ขอบคุณพระเจ้าที่ยินยอมส่งลูกกลับมาหาแม่”

อีกสิ่งหนึ่งที่น่าประทับใจคือความรักของ ดัชเชสที่มีต่อลูกสาว นางเป็นนางร้ายที่ร้ายกับทุกคนยกเว้นลูกสาวของนาง

“ค่ะท่านแม่..หนูกลับมาหาท่านแม่แล้วนะคะ”

แววตาสีอำพันของเอเวียวาวโรจน์ขึ้นมา นางกัดกรามแน่นด้วยความเคียดแค้นในหัวใจ งูตัวนั้นจะเป็นใครได้หากไม่ใช่นักบุญหญิงผู้นั้น

กล้าดีอย่างไรมาแตะต้องลูกสาวสุดที่รักของเธอ!

“เช่นนั้นลูกก็นอนพักเถอะนะโอฟีเลีย เดี๋ยวแม่มา..”

ฉันรีบจับแขนของท่านแม่เอาไว้ ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าท่านแม่จะต้องไปจัดการที่มาของงูนั่นแน่ๆ

“ลูกอยากให้ท่านแม่อยู่ด้วยนะคะ ลูกตกใจจนไม่กล้านอนคนเดียว ท่านแม่อย่าไปเลยนะคะ ช่วยอยู่กับลูกก่อนได้ไหม”

เอเวียจับมือของโอฟีเลียเอาไว้

“นอนเถอะนะโอฟีเลีย”

เอเวียกล่าวพร้อมกับใช้พลังเวทเพื่อให้ลูกสาวของเธอหลับ

ดะ..เดี๋ยวก่อน! ไม่เอาแบบนี้สิ!! นี่มันขี้โกงนี่นา เธอไม่ได้อยากนอนสักหน่อยอยากจะดึงตัวของท่านแม่เอาไว้ต่างหาก!

อ่านต่อ

หนังสืออื่นๆ ของ ฝากรักไว้ที่ปลายฟ้า

ข้อมูลเพิ่มเติม

หนังสือที่คุณอาจชอบ

สวนฟาร์มมหัศจรรย์ยุค80

สวนฟาร์มมหัศจรรย์ยุค80

จิ้งจอกสะท้านหม้อไฟ

เซี่ยถิงถิง ย้อนเวลากลับมาในวันที่แฟนหนุ่มได้บอกเลิกกับเธอ เด็กสาวที่มากความสามารถจากหมู่บ้านเชิงเขาเล็กๆ ครอบครัวของเธอเป็นเกษตรกรมา 13 ชั่วอายุคน เซี่ยถิงถิงถือว่าเป็นปัญญาชนคนแรกของหมู่บ้าน ตลอดเวลาเด็กสาวที่หน้าตาสะสวยและเรียนดีผู้นี้ เป็นคนที่เชื่อฟังคำสั่งสอนของครอบครัวและค่อนข้างจะหัวโบราณอยู่บ้าง นี่จึงเป็นสาเหตุให้แฟนหนุ่มของเธอมีอันต้องเลิกรากันไปเพราะถิงถิงไม่เคยหลับนอนกับเขา นั่นถือว่าเป็นการหมื่นเกียรติของตัวเธอเอง แต่สาเหตุที่แท้จริงแล้วแฟนหนุ่มของเธอเพียงต้องการเกาะกิ่งไม้สูงเพื่อความก้าวหน้าเพียงเท่านั้น เพียงเพราะถิงถิงมาจากครอบครัวชาวนาในชนบทไม่มีแรงสนับสนุนเขาให้ปีนป่ายขึ้นไปอยู่บนกิ่งไม้สูงได้ตามที่เขาต้องการ เขาจึงต้องหันหลังให้กับถิงถิงเพื่อไปเกาะขาลูกสาวนายทหารยศใหญ่ที่มีฐานะร่ำรวยและพร้อมสนับสนุนเขาในสิ่งที่เขาต้องการ ถิงถิงเองถึงแม้จะเสียใจมาก แต่สำหรับเธอแล้ว ชาวนาแล้วอย่างไร ชาวนาก็ถือว่ามีเกียรติ คุณรังเกียจชาวนาก็อย่ากินข้าวที่ชาวนาปลูกก็แล้วกัน ในเวลาชั่วข้ามคืนจากความรักที่เธอมีให้แฟนหนุ่มแต่ตอนนี้เธอมีเพียงความรังเกียจและเสียใจที่มองคนผิดไปเท่านั้น ถิงถิงตัดสินใจลาออกจากงานและเก็บกระเป๋ากลับบ้านเกิด เธอจะพลิกภูเขาแห้งแล้งที่บ้านเกิดให้เป็นแหล่งอาหาร อันอุดมสมบูรณ์ เธอจะทำให้คนที่ดูถูกเธอได้เห็นว่า เกษตรกรนั้นหาได้ต่ำต้อยไม่ เธอจะต้องร่ำรวยเพราะอาชีพของเธอให้ได้ในสักวันและจะตอกหน้าคนพวกนั้นคืนให้สาสม แต่ที่น่าอับอายที่สุดไม่ใช่ถูกแฟนหนุ่มบอกเลิกในที่สาธารณะ แต่เป็นเธอที่เดินเหยียบเปลือกกล้วยแล้วลื่นล้มหัวฟาดต่างหาก เพราะความโมโหทำให้ไม่ทันได้มองทาง นี่ถือว่าตายด้วยความอับอายและคับแค้นใจมากที่สุด ขอบคุณพระเจ้าที่ให้โอกาสเธอได้กลับมา

บุตรีอนุผู้ถูกทอดทิ้ง

บุตรีอนุผู้ถูกทอดทิ้ง

มาชาวีร์

หลี่เมิ่งเหยาย้อนเวลามาอยู่ในร่าง ของเด็กสาววัยสิบสองปี ในวันที่มารดาอนุผู้โง่เขลา ถูกขับไล่ออกจากจวน โชคยังดีที่ตอนตาย นางสวมกำไลหยกโลกันตร์เอาไว้ มันจึงติดตามนางมาที่นี่ด้วย +++ 1 : มารดาโง่ จนถูกไล่ออกจากตระกูล จวนตระกูลหลี่เจ้าเมืองถัง สตรีสองนางถูกสาวใช้จับคุกเข่าลง ตรงหน้าของหลี่หงซวนเจ้าเมืองถัง ทั้งยังเป็นพ่อสามีของทั้งคู่อีกด้วย ท่านกำลังสอบสวนเรื่องของสะใภ้ใหญ่ของบ้านสาม ถูกฮูหยินรองกับอนุรวมหัวกันลอบทำร้าย ด้วยการวางยาขับเลือดในถ้วยน้ำแกงบำรุงครรภ์ ทำให้นางต้องสูญเสียทารกในครรภ์ไป “ท่านพ่อข้าไม่รู้จริง ๆ ว่านั่นเป็นยาขับเลือด ฮูหยินรองบอกว่าเป็นน้ำแกงบำรุงครรภ์ ให้ข้าเป็นคนนำไปมอบให้ฮูหยินใหญ่ เป็นนางนั่นเอง นางหลอกข้า !” เฉาซูหลิ่งชี้นิ้วไปทางสตรีด้านข้าง ร้อนรนเอ่ยออกมาเหมือนคนไม่ได้รับความเป็นธรรม “อนุเฉาเจ้าอย่ามาใส่ร้ายข้านะ เจ้าทำคนเดียวทั้งนั้นไม่เกี่ยวกับข้าเลย” ฮูหยินรอง ถูซวงอี้ ชี้นิ้วใส่หน้าเฉาซูหลิ่งกลับคืน ต่างคนต่างโยนความผิดให้กัน ฮูหยินผู้เฒ่าหลิวเยี่ยนหนานโบกมือให้คนเข้ามา “ข้าให้โอกาสพวกเจ้าสองคนพูดความจริง แต่กลับไม่มีใครยอมรับความผิดแม้แต่คนเดียว มันน่าจับส่งทางการให้รู้แล้วรู้รอด” พ่อบ้านหลัวให้คนลากสาวใช้คนหนึ่งเข้ามา สภาพของนางถูกทรมานจนเนื้อตัวบวมช้ำไปหมด “เรียนนายท่านข้าให้คนไปค้นห้องสาวใช้ทุกคนในจวน พบเทียบยาซ่อนไว้ใต้หมอน จากห้องของสาวใช้คนนี้ขอรับ” ถูซวงอี้ถึงกับคุกเข่าต่อไปไม่ไหว ทิ้งตัวลงไปนั่งอยู่บนพื้น สาวใช้ที่ถูกทรมานจนสภาพน่าเวทนานั่น เป็นเสี่ยวอิงสาวใช้สินเดิมของนางเอง “ฮูหยินรอง ข้าขอโทษ ข้าทนต่อไปไม่ไหวจริง ๆ ข้าขอโทษ !” เสี่ยวอิงโขกศีรษะลงตรงหน้าของถูซวงอี้แรง ๆ น้ำตาไหลนองหน้าจน แทบไม่เป็นผู้เป็นคนอยู่แล้ว พ่อบ้านหลัวเอ่ย “ข้าให้คนไปถามที่หอโอสถแล้วขอรับนายท่าน เป็นเทียบยาขับเลือดจริง ๆ” หลี่หงซวนมองไปทางบุตรชายคนที่สามของตน พบว่าเขามีสีหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก สตรีที่คุกเข่าอยู่ตรงหน้าคือฮูหยินรอง กับอนุภรรยาที่เขารักใคร่ไม่ต่างกัน เหตุใดถึงได้คิดร้ายต่อฮูหยินใหญ่ของเขาได้ เป็นเหตุให้เขาต้องสูญเสียลูกที่อยู่ในท้องของนางไป เดิมทีฮูหยินใหญ่ของเขาก็ตั้งท้องยากอยู่แล้ว เขารอมาตั้งนานกว่าจะมีวันนี้ได้ ไม่คิดมาก่อนว่าจะต้องสูญเสียไปเช่นนี้ “หย่วนเจ๋อนี่เป็นเรื่องในเรือนของเจ้า เจ้าอยากตัดสินเรื่องนี้ด้วยตัวเองหรือไม่” ผู้เป็นบิดาเอ่ยถามบุตรชาย “ไม่ ข้าไม่อยากเห็นหน้าพวกนางอีกต่อไป แล้วแต่ท่านพ่อเถอะขอรับ ข้าขอตัวไปดูฮูหยินใหญ่ก่อน” หลี่หย่วนเจ๋อคำนับบิดา สะบัดแขนเสื้อเดินจากไปในทันที หางตายังไม่แม้แต่จะมองสตรีทั้งสองนาง เฉาซูหลิ่งลนลานตามเขาไป “ท่านพี่ช่วยข้าด้วย ข้าไม่ผิดนะเจ้าคะ ท่านพี่ !” แต่ถูกบ่าวรับใช้ขวางทางเอาไว้ หลี่หงซวน “หยุดโวยวายได้แล้วอนุเฉา เจ้าเป็นคนถือถ้วยน้ำแกงใส่ยาขับเลือด ไปมอบให้ฮูหยินใหญ่ด้วยตัวเอง ยังคิดจะหนีความผิดนี้ไปได้อีกรึ” “ท่านพ่อขะข้าข้า...ไม่ผิด” เฉาซูหลิ่งทิ้งตัวไปด้านหลังอย่างหมดเรี่ยวแรง เดิมทีนางก็ไม่เป็นที่โปรดปรานของพ่อแม่สามีอยู่แล้ว เพราะไม่สามารถให้กำเนิดบุตรชายได้ ครั้นได้บุตรสาวก็นิสัยขี้ขลาดขี้กลัว ไหนเลยจะเชิดหน้าชูตาให้ตระกูลหลี่ได้ เฉาซูหลิ่งนั่งเหม่อลอย คล้ายคนจิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว ขณะที่หลี่หงซวนกำลังประกาศโทษทัณฑ์ของพวกนาง ถูซวงอี้กับคนของนาง ถูกขายออกจากจวน ไปอยู่หอนางโลมอย่างเงียบ ๆ ชาตินี้อย่าได้ก้าวเท้า กลับมาเหยียบที่จวนตระกูลหลี่อีก ส่วนเฉาซูหลิ่งถูกขับไล่ออกจากจวน ไปพร้อมกับบุตรสาว ให้ไปอยู่เรือนร้างของตระกูลหลี่ที่เมืองฉาง ห้ามกลับมาที่ตระกูลหลี่อีกชั่วชีวิต “ท่านพ่อท่านขับไล่ข้าไป ข้ายังพอรับได้ เหตุใดต้องขับไล่เหยาเอ๋อร์ไปด้วย นางเพิ่งจะสิบสองปีเองนะเจ้าคะ” เฉาซูหลิ่งนึกถึงบุตรสาวร่างกายผ่ายผอม นอนซมเพราะพิษไข้อยู่ เกิดนึกสงสารนางขึ้นมาจับใจ ฮูหยินผู้เฒ่าหันไปมองสามีเล็กน้อย นางเห็นเด็กสาวคนนั้นมาตั้งแต่เกิด แม้ไม่ได้เอ็นดูแต่ก็นับว่าเป็นสายเลือดเดียวกัน “ฮูหยินเรื่องนี้ข้าตัดสินใจไปแล้ว ไม่อาจคืนคำได้” คำพูดของประมุขของตระกูล มีหรือใครจะกล้าขัด เฉาซูหลิ่งปล่อยเสียงร้องไห้โฮออกมาดัง ๆ นางโง่งมจนทำให้บุตรสาว ต้องมารับเคราะห์กรรมตามไปด้วย “ลากตัวอนุเฉาออกไป หารถม้าสักคันให้คนส่งนาง ไปที่เรือนร้างเมืองฉาง” คำสั่งของหลี่หงซวนเป็นคำขาด บ่าวไพร่รีบทำตามในทันที ครั้นได้อยู่ด้วยกันเพียงลำพังกับฮูหยินผู้เฒ่า หลี่หงซวนถึงได้บอกเหตุผล ที่ต้องตัดสินใจทำเช่นนี้ นั่นเพราะตระกูลจี้ได้ยื่นคำขาดมา ให้ขับไล่พวกเขาออกไปให้หมด อย่าให้เหลืออยู่แม้แต่ตนเดียว ไม่ต้องการให้คนที่ทำร้ายบุตรสาวของพวกเขา อยู่ระคายสายตาของจี้ชิวหรงอีกต่อไป ฮูหยินผู้เฒ่าแค่นออกมาหนึ่งคำ “อ้างเหตุผลข้าง ๆ คู ๆ ความจริงแล้วต้องการกำจัดอนุในเรือนบุตรสาวทิ้งให้หมด นี่กระทั่งเด็กคนหนึ่งก็ไม่เว้น แต่ก็เอาเถอะ เหยาเอ๋อร์อยู่ที่นี่ ก็ใช่จะมีประโยชน์อันใด นางไม่ได้อยู่ในสายตาของพวกเราด้วยซ้ำ ให้นางไปกับแม่ของนางนั่นแหละดีแล้ว” หลี่หงซวนนั้นเป็นเพียงเจ้าเมืองเล็ก ๆ มีตำแหน่งเป็นขุนนางขั้นที่ห้า ฝั่งตระกูลจี้บ้านเดิมของจี้ชิวหรงนั้น อยู่ในเมืองหลวงมีตำแหน่งใหญ่โตกว่าหนึ่งขั้น เรื่องนี้เขาจึงต้องขบคิด ถึงผลได้ผลเสียในอนาคตอีกด้วย การเสียสละอนุกับหลานสาวคนหนึ่ง เพื่อชดเชยให้แก่คนตระกูลจี้ นับว่าเป็นเรื่องสมควรทำแล้ว “ข้าก็คิดเช่นฮูหยินนั่นแหละ เพียงแต่สะใภ้สามแท้งคราวนี้ ไม่รู้จะยังสามารถตั้งท้องได้อีกหรือไม่ พวกเรารอดูไปก่อนดีกว่า หากนางไม่สามารถตั้งท้องได้จริง ๆ เราค่อยหาอนุมาให้หย่วนเจ๋อภายหลังก็ยังได้ ยามนั้นคนตระกูลจี้จะเอาอะไรมาง้างกับเราได้อีก” “จริงดังท่านว่าเจ้าค่ะ” ฝ่ายเฉาซูหลิ่งที่ถูกคนใช้ ลากตัวออกมาให้เก็บของในเรือน นางส่งเสียงเอะอะโวยวายตลอดทาง พร่ำบอกต้องการพบหลี่หย่วนเจ๋อให้ได้ แต่ถูกสาวใช้ขวางไว้ไม่ให้ไป นางจำใจกลับไปยังห้องนอนของตัวเอง รีบเก็บของสำคัญใส่ห่อผ้าเพื่อออกเดินทาง

ไฟรักเร่าร้อน NC18++

ไฟรักเร่าร้อน NC18++

Me'JinJin

คิณ อัคนี สุริยวานิชกุล ทายาทคนโตของสุริยวานิชกุลกรุ๊ป อายุ 26 ปี นักธุรกิจหนุ่มที่หน้าตาหล่อเหลาราวกับเทพบุตร เย็นชากับผู้หญิงทั้งโลกยกเว้นเธอเพียงคนเดียวเท่านั้น เอย อรนลิน "เมื่อเขาดึงเธอเข้ามาในวังวนของไฟรักที่แผดเผาหัวใจดวงน้อยๆของเธอให้ไหม้ไปทั้งดวง" "เธอแน่ใจนะว่าจะให้ฉันช่วยค่าตอบแทนมันสูงเธอจ่ายไหวเหรอ?" เอย อรนลิน พิศาลวรางกูล ดาวเด่นของวงการบันเทิงที่ผันตัวไปรับบทนางร้าย เธอสวย เซ็กซี่ ขี้ยั่วกับเขาเพียงคนเดียวเท่านั้น "เขาคือดวงไฟที่จุดประกายขึ้นในหัวใจดวงน้อยๆของเธอให้หลงเริงร่าอยู่ในวังวนแห่งไฟรัก" "อะ อึก จะ เจ็บ เอยเจ็บค่ะคุณคิณ"

บท
อ่านเลย
ดาวน์โหลดหนังสือ
เมื่อเข้ามาอยู่ในนิยายที่อ่านจบแล้ว ชีวิตของฉันก็หวานหมูเลยสิ เมื่อเข้ามาอยู่ในนิยายที่อ่านจบแล้ว ชีวิตของฉันก็หวานหมูเลยสิ ฝากรักไว้ที่ปลายฟ้า เมืองแฟนตาซี
“ฉันจะเปลี่ยนโชคชะตาของตัวเอง จากเดิมที่ต้องตายในตอนจบ โอฟีเลียคนนี้จะร่ำรวยที่สุดในจักรวรรดิแห่งนี้ให้ดู..ว่าแต่ท่านแม่คะ นั่นท่านพาตัวร้ายเข้ามาในบ้านของเราทำไมกัน?”
1

บทที่ 1 1.ไม่เอาแบบนี้สิ

21/09/2024

2

บทที่ 2 2.ไม่ต้องการใครแล้ว

21/09/2024

3

บทที่ 3 3.ท่านแม่พาเขามาทำไมกัน

21/09/2024

4

บทที่ 4 4.สอนในสิ่งที่ท่านไม่รู้

21/09/2024

5

บทที่ 5 5.ไม่เป็นอย่างที่คิด

21/09/2024

6

บทที่ 6 6.กลิ่นหอมหวาน

21/09/2024

7

บทที่ 7 7.จะทำอย่างไรกับสตรีร้ายกาจผู้นี้

21/09/2024

8

บทที่ 8 8.พยายามใจเย็น

21/09/2024

9

บทที่ 9 9.ไม่อยากทำเช่นนี้เลย

21/09/2024

10

บทที่ 10 10.ต้องการมากทีเดียว

21/09/2024

11

บทที่ 11 11ยินดีต้อนรับ

23/09/2024

12

บทที่ 12 12.เจ้าเล่ห์และมากแผนการ

23/09/2024

13

บทที่ 13 13.สิ้นหวังชะมัด

24/09/2024

14

บทที่ 14 14.สั่นไหว

25/09/2024

15

บทที่ 15 15.จงใจ

01/10/2024

16

บทที่ 16 16.ทางเลือก

01/10/2024

17

บทที่ 17 17.ท่านต้องชอบมันแน่ NC

01/10/2024

18

บทที่ 18 18.อย่าให้จับได้ NC

01/10/2024

19

บทที่ 19 19.ครอบครอง

01/10/2024

20

บทที่ 20 20.เชื่อมั่น

01/10/2024

21

บทที่ 21 21.มากกว่านี้อีกสิ NC

01/10/2024

22

บทที่ 22 22.ไม่ได้นับ NC

01/10/2024

23

บทที่ 23 23.คลายความสงสัย

01/10/2024

24

บทที่ 24 24.เริ่มต้น

01/10/2024

25

บทที่ 25 25.ดีใจ

01/10/2024

26

บทที่ 26 26.คิดถึง

01/10/2024

27

บทที่ 27 27.ไม่พอใจ

01/10/2024

28

บทที่ 28 28.หวานล้ำ NC

01/10/2024

29

บทที่ 29 29.ถ้ามากกว่านี้จะเป็นยังไงกันนะ NC

01/10/2024

30

บทที่ 30 30.คาดหวังนะ

01/10/2024

31

บทที่ 31 31.อีกสามรอบก็ไหว

01/10/2024

32

บทที่ 32 32.ผิดพลาด

01/10/2024

33

บทที่ 33 33.ข้อแลกเปลี่ยน

01/10/2024

34

บทที่ 34 34.ตัวต้นเรื่อง

01/10/2024

35

บทที่ 35 35.ชดใช้

01/10/2024

36

บทที่ 36 36.หมดห่วง

01/10/2024

37

บทที่ 37 37.โอกาสสุดท้าย

01/10/2024

38

บทที่ 38 38.ใกล้จะรู้ความจริง (จบซีซั่น 1)

01/10/2024

39

บทที่ 39 ซีซั่น 2 ตอนที่ 2.1 สนุกมากไหม

20/11/2024

40

บทที่ 40 2.2 แหลกสลาย

20/11/2024