เจ้าสาว ผู้แสนเลอค่า ผู้น่าสงสาร ของ ท่านเทรมอนต์

แก้วตาดวงใจของเขา

Roxi Tuck

ฉินเฉี่ยนใช้ชีวิตอยู่ข้างกายลู่ซีซิงโดยไม่มีสถานะใดๆ มานานถึงห้าปี แต่สุดท้ายสิ่งที่เธอได้รับกลับมาคือข่าวการหมั้นหมายของเขากับคนอื่น เธอเลือกที่จะจากไปอย่างเงียบๆ แต่ไม่เคยคาดคิดเลยว่า ซีอีโอที่ดูเหมือนจะไม่เคยมีใจให้เรื่องรักใคร่ กลับตามหาเธออย่างบ้าคลั่งนานถึงเจ็ดวันเจ็ดคืน เมื่อได้พบกันอีกครั้ง เธอปรากฏตัวอย่างน่าทึ่ง และข้างกายมีใครบางคนเคียงข้างอยู่ ขณะที่ชายหนุ่มเสียใจจนแทบบ้า พยายามพร่ำบอกความรักที่มาช้าเกินไป “อาเฉี่ยน กลับมาหาฉันเถอะ ฉันยอมทำทุกอย่างเพื่อเธอ” เธอกลับตอบเขาด้วยรอยยิ้มดูแคลน “แต่ฉันไม่ต้องการหรอกนะ!” เธอตอบด้วยน้ำเสียงเย็นชาและแฝงด้วยความประชดประชัน ลำคอของชายหนุ่มกระตุกเล็กน้อย เขายกมือขึ้นปิดดวงตาเย็นชาของเธอไว้ “เด็กดี อย่ามองฉันด้วยสายตาแบบนั้นเลย ฉันทนไม่ไหว...”

สมัยใหม่ บทบาทที่มีเสน่ห์ ชาย บทบาทที่แข็งแกร่ง ชาย โรแมนติก แอบรัก ความสัมพันธ์ลับ หวาน CEO

ดาวน์โหลดนิยายได้ที่ App

คู่แท้ของฉัน อัลฟ่าเลียม เรียกความรักของเราว่าเทพนิยายที่ได้รับพรจากเทพีจันทรา

แต่เทพนิยายคือเรื่องโกหกทั้งเพ ฉันค้นพบว่าเรื่องโกหกของเขาก็คือเมียน้อยที่กำลังตั้งท้อง ซึ่งเขาประกาศก้องให้ใครต่อใครฟังว่าเป็น "ราชินีของผม"

หล่อนส่งรูปเซลฟี่ที่สวมสร้อยคู่แท้อันศักดิ์สิทธิ์ที่เขาเคยมอบให้ฉันมาเยาะเย้ย ขณะที่คนในฝูงก็นินทาว่าฉันเป็นแค่ "ตัวปัญหาของสายเลือด" ที่รอวันถูกกำจัดเมื่อทายาทที่แท้จริงของเขาถือกำเนิด

ดังนั้นในวันครบรอบของเรา ฉันจึงมอบของขวัญให้เขาชิ้นหนึ่ง

ข้างในคือใบหย่าและคำปฏิเสธคู่แท้อย่างเป็นทางการของฉัน

จากนั้น... ฉันก็หายตัวไป

บทที่ 1

มายา POV:

สร้อยคอเย็นเยียบเมื่อสัมผัสกับผิวของฉัน

เลียมเรียกมันว่า ‘หยาดน้ำตาแห่งจันทรา’ สร้อยไพลินรูปหยดน้ำที่มีสีน้ำเงินเข้มล้ำลึกราวกับเก็บท้องฟ้ายามค่ำคืนทั้งผืนเอาไว้ข้างใน

เขาสวมมันรอบคอฉันในพิธีผูกพันวิญญาณ น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยอารมณ์ขณะประกาศว่าฉันเป็นของเขา หมาป่าสาวกำพร้าที่ทุกคนเชื่อว่าเป็นเพียงมนุษย์ คือปาฏิหาริย์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่เทพีเคยมอบให้เขา

ความทรงจำตอนที่เราพบกันครั้งแรกจู่โจมเข้ามาในหัว มันคือความทรงจำที่เหมือนแผลเก่าซึ่งยังคงปวดแปลบ วินาทีที่ฉันเห็นเขา โลกทั้งใบของฉันก็พลิกคว่ำ

กลิ่นหอม... เหมือนพายุฤดูหนาวที่พัดถล่มป่าสนโบราณ... กลิ่นนั้นถาโถมเข้าสู่ประสาทสัมผัสของฉันจนเข่าอ่อน

หัวใจของฉันเต้นระรัวเป็นจังหวะดึกดำบรรพ์อยู่ในอก และลึกเข้าไปข้างใน เสียงที่ไม่เคยได้ยินมาก่อน—เสียงของหมาป่าในตัวฉันที่หลับใหลมานาน—ได้คำรามก้องออกมาเป็นคำเดียวที่แสดงความเป็นเจ้าของอย่างเต็มเปี่ยม: ของข้า!

สำหรับโลกภายนอก เราคือเทพนิยาย

แต่เทพนิยายคือเรื่องโกหก

ฉันลูบไล้ปลายนิ้วไปบนอัญมณี ดวงตาเหลือบมองไปยังโทรศัพท์เครื่องที่สองที่ซ่อนอยู่ใต้พื้นไม้ที่หลวมอยู่แผ่นหนึ่งในตู้เสื้อผ้า มันเป็นโทรศัพท์ราคาถูกแบบใช้แล้วทิ้ง เป็นอุปกรณ์ของมนุษย์ที่เขาไม่สามารถเข้าถึงได้ อุปกรณ์ที่เขาไม่รู้ว่ามีอยู่จริง

กระแสจิต... สะพานเชื่อมต่อที่ศักดิ์สิทธิ์และไร้การป้องกันซึ่งควรจะเชื่อมโยงจิตวิญญาณของคู่แท้เข้าไว้ด้วยกัน... มันควรจะเป็นช่องทางแห่งความไว้วางใจอย่างสมบูรณ์ เป็นกระแสความคิดและความรู้สึกที่ไหลเวียนอยู่ตลอดเวลา เป็นหนทางให้ลูน่ารับรู้ถึงหัวใจของอัลฟ่าได้เสมอ

แต่กับเลียม มันกลับมีกำแพงกั้นอยู่ เป็นกำแพงที่เรียบลื่นและสุภาพซึ่งฉันไม่เคยผลักผ่านเข้าไปได้ เขาอ้างว่าทำไปเพื่อปกป้องจิตใจที่ ‘เปราะบางเพราะถูกเลี้ยงมาแบบมนุษย์’ ของฉันจากความโหดร้ายของธุรกิจอัลฟ่า

ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่ามันมีไว้เพื่อซ่อนกลิ่นของหมาป่าสาวอีกตนที่ติดตัวเขาเหมือนรอยด่างพร้อย มันจางมากและถูกขัดถูออกไปเสมอ แต่หมาป่าของฉัน—ส่วนหนึ่งในตัวฉันที่ตื่นขึ้นอย่างรุนแรงในวันเกิดอายุสิบแปดปี—ได้กลิ่นมัน กลิ่นเหมือนดอกซากุระสังเคราะห์และความสิ้นหวัง

มันคือกลิ่นของเอวา สินธุชัย

หลักฐานไม่ได้มาจากนิมิตหรือการหลุดปากของเขา แต่มาจากหน้าจอที่สว่างวาบของแอปโซเชียลมีเดีย เอวา อินฟลูเอนเซอร์หมาป่าสาวชื่อดังจากฝูงพยัคฆ์สุวรรณของเราเอง กำลังไลฟ์สดอยู่ เธอกระพริบตาใส่โทรศัพท์และขอบคุณผู้ติดตามสำหรับของขวัญ

อ่านเลย