เจ้าสาว ผู้แสนเลอค่า ผู้น่าสงสาร ของ ท่านเทรมอนต์

ตีหนึ่งกว่า

เสียงประตูห้องถูกเปิดแล้วปิดลง แม้จะไม่ดังมากแต่ก็พอที่จะทำให้คนตื่นไวรู้สึกตัว ร่างบอบบางของเจ้าของห้อง คนสวยที่กำลังหลับสนิทสะดุ้ง ไฟถูกเปิดจนสว่างจ้า หญิงสาวหยีตาลงทันทีเพราะม่านตายังปรับกับแสงสว่างไม่ได้

ยังไม่ทันได้ตั้งตัว คนคนนั้นก็สาวเท้าเร็ว ๆ มาถึงตัวเธอ ชุดนอนกระโปรงสีขาวผ้าบางเบาถูกเขาดึงทึ้งออกจากร่างจนเปลือยเปล่า ก่อนเขาจะถอดเชิ้ตของตัวเองบ้าง ก่อนก้มลงสูดดมโลมเลียร่างยวนยั่วเบื้องหน้าอย่างหิวโหย มือใหญ่ล้วงไล้ไปทั่วและบีบตะโบมอย่างไม่ยั้งมือ หนวดเคราบนในหน้าคมสันยามเขาสูดดมไปทั่วเนื้อนวลมันครูดผิวบางพาลให้เจ็บคันแต่ก็ซ่านเสียวอย่างประหลาด

เขาขยับลงต่ำแล้วใช้ฝ่ามือทั้งคู่ดันสองเต้าให้ชิดกัน ก่อนก้มลงใช้ลิ้นตวัดเลียไปยังยอดอกสีเข้มที่มันคัดแข็งเพราะถูกปลุกเร้า ทั้งเลียทั้งดูดดึงจนมันเป็นรอยแดงทั่วเนื้อนวลจนเกิดรอยจ้ำแดงเกลื่อนไปทั่ว

เสียงคำรามกระหึ่มอยู่ในลำคอคละเคล้าเสียงหอบหายใจรุนแรงด้วยอารมณ์ราคะ ผสานกลิ่นสุราและลมหายใจอุ่นร้อนรินรดไปทั่วสรรพางค์

ต่อให้ไม่ต้องลืมตาขึ้นมามอง เธอก็รู้ว่าเป็นเขา

คุณโปรด...

หญิงสาวหลับตาลงรับความรู้สึกรุนแรงที่ถาโถมลงมาราวพายุอันบ้าคลั่ง น้ำตาใสไหลออกทางหางตา พยายามคิดว่าควรหยุดให้เขาใช้เธอเพื่อบำเรอสวาทได้แล้ว แต่ไฉนเลยเรือนกายจึงร้อนเร่าทุกคราวที่โดนปลุกเร้า

มันเจ็บปวด มันดิบเถื่อน มันรุนแรง ทว่าแฝงไปด้วยความเร่าร้อน ลึกล้ำ ซ่านเสียวจนเกินบรรยาย

เธอจะปฏิเสธมันได้อย่างไร !

“ อ๊ะ ” เธอร้องออกมาเพราะถูกพลิกให้เป็นฝ่ายอยู่ข้างบน

“ มานั่งบนหน้าฉัน ” เสียงคำรามสั่ง

“ อะ... อะไรนะคะ ”