icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

อสูรสองหัวใจ

บทที่ 4 

จำนวนคำ:1603    |    อัปเดตเมื่อ:17/01/2023

นาไม่เอาเหล้าไปให้คุณอู

าวที่ถือว่าเป็นเจ้านายของเธอคนหนึ่ง แม้ว่าหญิงสาวตรงหน้าจ

ต้องห่วง เดี๋ย

ังไงคะ” สาวใช้จ

ง ดื่มแต่เหล้าอย่างนี้ไม่แค่กระเพร

ลูกชายสุดที่รักถูกผู้หญิงทิ้ง แล้วสภาพของคนอกหักก็เหมือนจะไม่เป็นผู้เป็นคน ทั้งคู่ปลุกปลอบหลายครั้ง แต่ทว่าความเสียใจของอูโก้ก็ไม่บรรเทาลง พึ่งแอลกอฮอล์หวังจะให้ลืมเรื่องเศร้าที่เกาะกินใจ แต่จนแล้วจนรอดมันก็ไม่หมดไป

รอคะ” เซียนนาถา

็จก่อนที่คุณอูโก้จะอาละวาดอีกรอบ” สาวชาวไทยพูดจบก็เดินตรงไปย

ดร้อนๆ วางอยู่ เธอเคาะประตูห้องของอูโก้ก่อนจะใช้อีกมือหนึ่งหม

โก้คะ.

าพ แต่พอมองเห็นอูโก้นั่งหลับคาโซฟา นันท์นภัสจึงเปลี่ยนความตั้งใจให้เขาท

พอดีหมาดน้ำ ก่อนจะมาทรุดกายนั่งลงบนโซฟาข้างร่าง

เหล้า นันท์นภัสจะเข้ามาดูแลเขาเสมอ เช็ดเนื้อเช็ดตัวให้ก่อนจะปล่อ

ถิ่นอย่างเธอ หากจะเท้าความเรื่องนี้ก็เริ่มตั้งแต่หลายปีก่อนที่เธอถูกจับตัวมาอยู่ในซ่

ชะตากับสาวชาวไทยคนนี้จึงให้นันท์นภัสมาอยู่บ้านกัลเซลโลในฐานะคนดูแลส่วนตัว ของทั้งคู่ ซึ่งเธอก็ไม่ได้ทำเพียงแค่หน้าที่นี้อย่างเด

มที่ซัคคาร์โด้กับมากาเร็ตเอ่ยปากชมเธอในเรื่องที่ทำ ไม่ว่าจะชื่นชอบการทำอาหารที่ฝีมือของเธอนั้นถือว่าอร่อยถูกปาก หรือแม้แต่การทำนั่นทำนี่ที่ดูเ

ธออย่าไป

ท์นภัสได้ยินความเจ็บปวดก็วิ่งเข้าสู่หัวใจเพราะคงไม่มีใครอยากได้ยินคนที่ตัวเองรักเอ่ยบอกรักหญิงอื่น แล้วยิ่

และดูเหมือนว่าความเย็นจากผ้าขนหนูจะทำให้เขารู้สึกตัว เปลือกตาของอูโก้จะขยับเปิดปิดหลายครั้ง คน

ง ดื่มแต่เหล้าอย่างนี้ไม่ดีนะคะ” เป็นคำพูดที่เธอมักบอ

นเหล้า” เขาพ

โก้มีแต่เหล้านะคะ มันไม่ดีค่ะ นะคะ ทาน

อนี่วุ่นวายไม่เลิกจริงๆ เล

านันท์นภัส หญิงสาวที่ต

ลุงคุณป้าห่วงคุณมากแค่ไหน ท่านไม่มีความสุขหรอกค่ะที่เห็นคุณเป็นแบบนี

ารเห็นซัคคาร์โด้กับมากาเร็ตทุกข์ใจเรื่องลูกชายเพียงคนเดียวด้วย หญิงสาวจึงท

วาดกลับเสียงเข้ม“เอาตัวเองให

เปิดรับโบนัส

เปิด
อสูรสองหัวใจ
อสูรสองหัวใจ
“"คนไม่มีค่า ไม่จำเป็นต้องถนอม เหมือนกับเธอยังไงล่ะแคท เธอมันก็แค่ก้อนกรวดเม็ดทรายไร้ค่า ไร้ราคา เป็นได้แค่ตุ๊กตามีชีวิตที่ดิ้นระริกอยู่ใต้ระหว่างขาของฉันเท่านั้น" ถ้อยคำของชายร่างใหญ่ที่คร่อมร่างเปลือยของเธอ ช่างเป็นคำพูดที่สร้างความเจ็บปวดให้กับนันท์นภัสมากเหลือเกิน หัวใจดวงน้อยเต้นเร่าด้วยความเสียใจ ร่างกายเย็นเฉียบประหนึ่งเธอฝังตัวอยู่ในหิมะขาวโพลน "คุณอูโก้..." เสียงเจ็บช้ำกล่าวออกไป "ใช่...ฉันคืออูโก้ จำชื่อเจ้าของเธอให้ขึ้นใจ แม่สัตว์เลี้ยงตัวน้อยๆ ของฉัน สร้อยที่ฉันให้เธอใส่มันก็เปรียบเสมือนปอกคอที่สวมให้สัตว์เลี้ยงตัวโปรด ให้คนอื่นเขารู้ว่า เธอมีเจ้าของแล้ว และฉันก็จะไม่ยอมให้ใครมาแย่งสัตว์เลี้ยงของฉันไปได้ นอกเสียจากว่า ฉันจะปล่อยมันไปเอง แล้วก็จำใส่กะโหลกกลวงๆ ของเธอเอาไว้ด้วยว่า ร่างกายของเธอทุกสัดส่วน อย่าให้ใครมาแตะต้อง ไม่อย่างนั้นเธอได้แหลกคามือฉันแน่ วันนี้ฉันจะลงโทษเธอเบาะๆ ที่ริอ่านให้ไอ้แจ็คมันจับมือ ไม่หนักไม่หนาอะไรหรอก...แค่คางเหลืองเดินลงจากเตียงไม่ได้เท่านั้นเอง"”