icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

หากมันเป็นไปได้(ดี)

บทที่ 8 คิดถึงพ่อ

จำนวนคำ:3668    |    อัปเดตเมื่อ:24/01/2023

ูสอน เขาไม่เห็นว่าสิ่งที่ได้เรียนรู้จะสนุกตรงไหน เขาเฝ้ารอเสียงกริ่งบอกเวลาหมดคาบเรียน

ดปล่อยพลังที่อัดแน่นในตัวจนแทบจะระเบิดออกมา กิจกรร

้ว รีบแ

เดียวกันที่สนามฟุตบอล เด็กหลายคนในทีมที่สายลมเล่นด้วย ต่างก็ไม่

รอก ” เด็กชายท่าทางหัวโจกคนหนึ่งกำ

เรียนพิเศษหรอก จะเล่นจ

ียงโห่เชียร์จ

ก่ง ขบถขึ้น

๊ะ เสื้อผ้าของน้าๆที่ซักแล้วตากอยู่ที่ราวตากผ้าไม่รู้กี่วันแล้วก็ยังไม่มีคนเก็บ และยังมีเสื้อผ้ากองสูงท่ว

ดินขึ้นห้องไม่ได้ลงมาข้างล่างอีกเลย คืนนั้นเขาก็นอนหลับไปทั้งชุดนักเรียน หลับไปทั้งที่ใ

ขาขาดเรียนพิเศษหลังเลิกเรียนอยู่เป็นประจำ ครั้งสุดท้ายที่เขาเข้าเรียนก็จำไม่ได้แล้วว่าเมื่อไหร่ แต่วันนี้จะเป็นวันเร

ายเงินฟรีมาหลายครั้งแล้วโดยที่ไม่รู้เรื่องเลย ครูตามให้เข้าเรียนพิเศษจนเลิกตาม เพียงแค่เขาม

ะให้เรียน ” สายลมคิดในใจ สีหน้าของ

มทุกวันในความคิดของสายลม เขาเฝ้ารอเวลาเลิกเรียนเพื่อที

ชโลมจิตใจที่แห้งเหือดของเด็กชา

นามโรงเรียน ครูพละหนุ่มคนหนึ่งที่พึ่งย้ายเข้ามาสอนในโรงเรีย

ดาษตรงนี้ได้เลย ครูจะทำการคัดเลือกและประกาศผลให้ทราบกันเย็นนี้เลย

ะชับกระเป๋าเป้บนหลังเป็นท่าที่ชอบทำเป็นประจำ และเดินก้าวออกไปลงชื่อคัดเลือกทันทีเป็นอ

ดีใจอย่า

วดีที่สุดนี้ไปบอกแม่ แม่จะต้องชื

ีความสุข

งานพอดี เด็กชายรีบวิ่งไปหาแม่แล้วแจ้งข

ดีใจแน่นอน เขา

เอ่อ .... ส

ซะนะ พรุ่งนี้เจอกันครับลูก ” หญิงสาวผู้เป็นแม่ ดี

แม่ครับมีเร

โดดเด้งตัวขึ้นล

ายเล่าเรื่องที่ลูกดูจะตื่นเต้นมาก ขณะที่จริง ๆกำลังจะรีบเ

เยาวชนของโรงเรียนครับแม่ พึ่งมี

พูดอย่างร่

่วงเย็นยกเลิกกระทันหันอย่างงั้นหรอ แล้วเป

มรัวใส่ลูกชายท

คนใหม่เป็นโค้ชของทีมเรา ครูเก่งมากเลย เท่สุด ๆ ” เด็กชา

นคำพูดกลับ

ยนต้องซ้อมช่วงเวลาเดียวกันกับเรียนพิเศษ .. ก็ไม่ได้ ไปลาออกได้เลย ” เธอพ

ินข้าว ไม่อาบน้ำ หรือทำอะไรทั้งนั้น เขาอยากกระทืบเท้าดัง ๆให้แม่รับรู้ถึงความเจ็บปวดของเขา แต่แม่คงไม่ได้ยินไม

องโรงเรียนได้เพียง 3 วันเท่านั้น เพราะแม่มาจัดการล

่ไม่มีสิทธิ์ ” เด็กชายโวยว

กรธสุ

สียให้แกได้เล่าเรียน ให้ข้าวให้น้ำ เลี้ยงดูแกมาแล้วทำไมฉันจะไม่มีสิทธิ์ เจ

ิดมาทำไม ” เด็กชายสาดอารมณ์ที่พลุ่ง

ยงดูแกให้กลายมาเป็นเด็กแบบนี้งั้นหรอ หยุดเดี๋ยวนี้ไม่

สองข้าง เธอขับรถกล

็นแม่คนแล้ว แต่ก็ไม่รู้จะต้องจัดการกับสถานการณ์ที่ลูกต่อต้านอย่างรุนแรงนี้อย่างไรถึงจะดีที่สุด เธอคิดว่าลูกไม่รู้ว่าอะไรดีที่สุดสำหรับอนาคตของเขา อนาคตขอ

่าที่เธอจะหามาให้ได้ เรียนให้ได้เยอะที่สุดเท่าที่ตอนนี้จะส

นแพงๆพวกนั้น แล้วจะให้ลูกทิ้งโอกาสดี ๆ เพื่อไปเตะฟุตบ

ับรถไปร้องไ

งก็แวบขึ้นมาในหัว หากว่าพ่อของเขายังอยู่ แม่จะไม่มีทางได้ทำกับเขาแบบนี้อย่างแน่นอน พ่อจะต้องปกป้องเขา พ่อจะต้องยินดี

จะเชื่อฟังแ

งเพลง แสงไฟตอนกลางคืนและสนิทสนมกับผู้ชายเท่านั้น และแม่ชอบทิ

ยลมตื

ารับอยู่แล้ว ฉันเร

หงิด เด็กชายเดินสะลึมสะลือลงบั

วเองหน่อยเถอะ นอนทั้งชุดนักเร

ะประกาศให้แม่ของเด็กชายได้ยินพฤต

พูดอะไรตอบ อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าด้วยจิตใจที่ว้าวุ่นเป็นกังวลที่แม่ยังไม่กลั

ส่เสื้อนักเรีย

เศษกันหมด สายลมเคยคิดเหมือนกันว่า ครูจะใช้คำว่าเรียนพิเศษแบบสมัครใจได้ยังไง เพราะ

การบังคับเร

งินที่แม่เตรียมใส่ซองให้มาจ่ายค่าเรียนพิเศษอยู่ทุกเดือนทั้ง ๆที่เขาไม่ได้เข้าเรียนเลยมันก็ทำให้เขารู้สึกผิดมาโดยตลอด จะทำยังไงดีให้แม่เข้าใจซักที เขายอมเป็นแกะดำเหมือนเพื่อนบางคนจะดีกว

ารปิดภาคเ

กำลังจะปิดเทอม เพราะช่วงเวลานั้นเขาจะได้ใช้เวลาใน

นั่งเฝ้าดูการฝึกซ้อมฟุตบอลของนักกีฬาโรงเรียนในช่วงเย็นมากกว่า

.. ตื่น

แต่เช้าตรู่แล้ว แค่ไม่ได้ขยับลุกจากเตียงแค่นั้นเอง เขานอนเล่นเรือใ

กลับไป ไม่รู้ยายจะได้ยินเส

ตอบยาย แม่พูด

าล่ะแม่ ปล่อยให้หลานมันนอนตื่นสา

ม่คงกลั

ก ว่าแม่จะกลับบ

ันเด็กชายจะพบว่ามีสมาชิกในบ้านอยู่กันขวักไขว่จริง ๆ เขามีน้าหญ

าถาม น้าทุกคนใช้ชีวิตสบาย ๆ ตื่นมาก็กิน ไม่กินก็นอน ออกไปข้างนอกไม่เป็นเวลา ไป ๆมา ๆ

ี้ไม่ไปทำงานอีกแล้วล่ะ ” แม่พูดกับน้าชายคนหน

หัวหน้าไม่ด

ก็ต้องมีถูกใจบ้างไม่ถูกใจบ้างสิ อะไรไม่พอใจน

ายุ่งมาก พี่จ

เสียงรำคาญ

นเลี้ยงพวกแกไปเรื่อย ๆอยู่นี่ไง ยังจ

ยาวกลางบ้านดูโทรทัศน์เฉย

เด็กชายไม่มีพ่อคอยปกป้องดูแล แม่ของเขาทำงานกลางคืนกลับมาพร้อมกลิ่นเหล้ากลิ่นบุหรี่ทุกวี่ทุกวัน ยายไม่เคยปลอบโยนเว

ลีกุจอต้อนรับอย่างดี ถึงกับลงมือเข้าครัวทำกับข้าวให้คนพวกนั้นด้วยตัวเอง ซื้อเครื่องดื่มเตรียมไว้หลายอ

จะได้ออกจากบ้านที่น่าขนลุกขนพองแห่งนี้ ถึงแม้

หนังสือนิยายผจญภัยสุดโปรด นั่นเป็นสิ่งเดียวที่พาเขาออกจากโลกที่น่า

เปิดรับโบนัส

เปิด
หากมันเป็นไปได้(ดี)
หากมันเป็นไปได้(ดี)
“'ไข่มุก' หญิงสาวผู้แบกทุกอย่างรอบตัวเอาไว้บนบ่าเล็กๆ เพียงลำพัง พยายามอย่างหนักที่จะใช้ชีวิตให้ดีที่สุด พร้อมลากคนข้างหลังที่ต่อแถวกันยาวเป็นขบวนรถไฟให้ ไปด้วยกัน จนกระทั่งมาเจอเขา.. ชายแสนดี ที่เธอหลงรักอย่างหมด หัวใจ แต่แล้วจู่ๆ .. เขาก็หายตัวไปเฉยๆ ในวันที่เธอกำลังจะมี โอกาสได้มอบของขวัญที่ดีที่สุดแก่เขา มันเพราะอะไรกันแน่! โชคชะตาถึงต้องสาปเธอ ให้ต้อง พบกับการพลัดพรากและถูกทอดทิ้งเสมอ ในเมื่อชะตาชีวิตไม่เข้าข้าง เธอจึงตัดสินใจจะเป็นผู้ลิขิต มันขึ้นมาเอง”
1 บทที่ 1 ถึงเธอที่ฉันจำได้ดี2 บทที่ 2 ชีวิตในกำมือตัวเอง3 บทที่ 3 บุปผาราตรี4 บทที่ 4 คำลวง5 บทที่ 5 สิ่งไร้ค่า6 บทที่ 6 รอยแผลที่ไม่ได้ตั้งใจ7 บทที่ 7 ระเบิดเวลา8 บทที่ 8 คิดถึงพ่อ9 บทที่ 9 นี่คุณ .. ลืมฉันแล้วจริงหรอ10 บทที่ 10 ความจริงแล้วผมไม่เคยลืมคุณ11 บทที่ 11 ความรู้สึกแบบนี้เองสินะ12 บทที่ 12 ความรู้สึกที่หนักอึ้ง13 บทที่ 13 ที่พักใจ14 บทที่ 14 บทส่งท้าย