ท่านประธานขาอย่าดุ

จอง” ตฤณบ

ะจองพนักงานสา

รป่ะ แล้วไม่เคยจองพ

ล้วสิ ว่าแต่อายุเท่าไหร่ จบอะไรมา มาสมัครงาน

นนะเราน่ะ” ตฤณว่

คร่งน่า หวงเหรอ ไม

มลิขิ

ในยิมโห่แซวขึ้นมาอีกแล้ว

พรหมลิขิตหรือบุพเพสันน

รอก แต่คนอย่างแก พวกเอาแต่ใจ คนไห

ะเอาคนนี้ อ

ไรวะ บอกหน่อยส

ชื่อจริงปั้นหยา”

อย่างงี้ ตัวจริง

ผลงออกมาด้วยความลืมตัว เพราะเขายัง

ด้ด่ากัน

ฉันเห็นเธอด่าคนอื่นน่ะ” พ

งใช่ไหม ระดับท่านป

้ามาด่าประธานบ

้วไหงชอบได้ล

ล้วนะ อยากขึ้นเ

ะอย่างนั้น ไม่เอาแล

อดเห็นเก่งขนาดนี้ ถ

ณก็ลุกหนีจากเพื่อนทันที ขี้เกียจอยู่ใ

จ้าตฤณมันดูแปลก เหมือนมีความ

อสวยจริงๆ ครับ แล้วนิสัยคุณท่านก็รู้ๆ กันอยู่

ที่บริษัทนะ อยากเห็นก

ได้พาคุณท่านกลับ เอ่อคุณทศโอเ

ยกคนขับรถที่มันรออยู่ข้า

็รีบออกไปพร้อมกับหัวเราะชอบใจ เหมือนเยาะเย้ยที่ท

ไคลจากการออกกำลัง เสร็จเรียบร้อยแ

วผมขับรถอีกคันกลับ แต่ว่าจำที่ผมบอก

่นน่า” ตฤ

อผ้าให้เจ้านาย แล้วพากันออกจากยิม เมื่อส่งเจ้านายขึ้นรถเรียบร้

ต่างๆ ที่วิ่งขวักไขว่ เป็นเวลาที่รถติดพอสมควร กว่าจะถึงปากซอยหน้าบ้านก็เกือบสองทุ

ก็เหยียบน้ำโคลนกระเ

ม่อยากให้เป็นแ

ม่รีบเหมือนเมื่อ

ป็นเพราะฉันเห

คุณท่านบอกให้

ขับช้าๆ จะดูว่าบ้านเลขาค

ทำงานกับเราแล้วเหรอ ผมเห็นเ

ห้ตฤณมีโอกาสได้มองซ้ายขวาอย่างถี่ถ้วน หลังจากที่ผู้ช่วยบอกคือเป็นรั้วสีขาว ความสูงประมาณ1 เมตร 50 เซนติเมตร เป็นบ

นนะ” ตฤณ

ยดอะไรบ้างล่ะครับ นี

ป็นบ้านที่ไม่มีคนอยู่เหมือนกัน ปล่อยให้เช่าทั้งนั้น บางหลังก็ปล่อยร้างไปเพราะถูกยึดและประกาศขายเสียดาย