icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

I'm yours ยกหัวใจให้คลั่งรักยัยเลขา

บทที่ 6 06

จำนวนคำ:1183    |    อัปเดตเมื่อ:15/03/2023

าหารพวกนั้นอีก” ด้วยช่วงขาที

คว้าแขนเธอไว้ได้ทัน มิหนำซ้ำยังรั้งจนทำให้ตัวเธอถลามาปะทะอกอีก เธอเงยหน้ามองเจ้าของอก ในขณะที่เจ้าของอกเองก็กำลังก้มม

้ใช่ไหม ก็อยู่ตรงหน้าฉันนี่แล

เธอก็ยังไม่ได้คำตอบจากเขาอีกตามเคย มิหนำซ้ำพ่อคุณยังเดินออกไ

อเช้าเธอจะตื่นมาด้วยความงุนงง แต่เธอยังจำมันได

เธอถามทำลายความเงียบ ใช่! เธอกำ

ันทีที่ได้ยิน แต่เมื่อเห็นว่าเขายังคงนั่งเฉยไม่ได้มี

วบเหมาะกับที่เจ้าของห้องเอื้อมมือมาด้วยเหมือนกัน เขาเข้ามาตั้งแต่เมื่อไหร่เธอก็ไม่ทันได้รู้

รู้ตัว ทำให้เขาเองก็ถึงกับเสียหลักล้มทับลงบนตัวเธอ ก็ไม่รู้ว่าด้ว

้อมกับพยายามผลักเขาออก ในขณะที่เขาเพีย

ขาสาวเลิกลั่กนัยน์ตาเบิกกว้าง

ู่ครบรึเปล่า” เขาบุ้ยหน้าไ

อรีบตอบ เพราะคิดว่าน

้ว ไว้ใจฉันขนาดนั้นเชียว?”

่จะต้องตรวจ เพราะในนั้นก็ไม่ได้มีของมีค่าอะไร อ

อยากได้…คงเป็นเธอ” พริบพราวกัดเม้มริมฝีปาก

ะเรื่องวันนี้อีก ฉันไม่สนุกด้วยหรอกนะ” เธอโพล่งออกมาอ

้เธอมาเป็นเลขา หรือว่าเรื่องที่เรามีอะไรกันเมื่อคืน” คำพูดลอยหน้าล

อคืนเราสองคนมีอะไรก

จะเชื่อ?” เขาแสร้งหยั่งเชิ

ู้อะไรดลใจให้ตอบออกไปแบบนั

ม่พูดเปล่า แต่ชายหนุ่มยังโน้มใบหน้าลง

แก้มเธอเบาๆ พลางหัวเราะร่วน ก่อนจะ

เขาอันตรายต่อหัวใจเกินไป เธอจึงลุกขึ้นแล้วค้อมศีรษะใ

เสียงเขาเข้มขึ้น

เวลางาน ฉันควรอยู่ทำงานที่บริษัทค่ะ” เ

ไหน แล้วตอนนี้เธอก็ต้องอยู่ทำงานกับฉันที่นี่ เพราะนี่คือคำสั่ง” เธอเม้

เจ้านายสั่งมาได้เลยค่ะ” ห

งเลขา” เห็นเธอมองมาราวกับจะต่อต้านที่เขาสั่ง เพลิงจึงพูดเสริมก่อนจะเ

เปิดรับโบนัส

เปิด
I'm yours ยกหัวใจให้คลั่งรักยัยเลขา
I'm yours ยกหัวใจให้คลั่งรักยัยเลขา
“เพราะอดีตทำให้ผูกพัน แต่ปัจจุบันทำให้รักหมดใจ พริบพราวพนักงานบัญชีตัวเล็กๆ ที่แทบไม่มีใครรู้จัก ต้องจับพลัดจับผลูกลายมาเลขาท่านประธานคนใหม่ ก็ไม่รู้ว่ามันเป็นเพราะโชคชะตา หรือเพราะเขาเป็นคนกำหนดมาตั้งแต่แรกกันแน่ "ทำไมคุณถึงอยากให้ฉันมาอยู่ที่นี่คะ" "มันคงถึงเวลาแล้วมั้ง เวลาที่เธอควรกลับมาที่ที่เธอควรอยู่ เวลาที่ฉันจะทวงทุกอย่างของฉันคืน" เขาว่าพลางจับไหล่ทั้งสองข้างของเธอให้หันมาประจันหน้ากัน "ฉันก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดี หลายครั้งที่คุณไม่ยอมตอบคำถามฉัน หลายครั้งที่คุณเอาแต่พูดจากำกวม แล้วทุกครั้งคุณก็ทำให้ฉันสงสัย สุดท้ายฉันก็ยังไม่ได้คำตอบจากคุณ เฮ้อ! ใจคอคุณจะไม่ตอบอะไรฉันเลยใช่ไหมคะ" "ตอบสิ ฉันจะตอบทุกอย่างที่เธอสงสัยและอยากรู้ แต่...หลังจากที่เธอให้ในสิ่งที่ฉันต้องการแล้วเท่านั้น" เขาบอกพลางหยักยิ้มมุมปาก "แล้วคุณต้องการอะไร" "เธอไง" เขาโน้มลงมาบอกเสียงกระเส่า ทำเอาเธอถึงกับประหม่าจนต้องกัดเม้มริมฝีปากอย่างไม่รู้จะจัดการกับสถานการณ์ตอนนี้ยังไงดี โดยไม่รู้เลยว่าท่าทางของตัวเองกำลังปลุกเร้าบางอย่างในตัวเขาให้กระเจิดกระเจิง "ฉันชักอยากตอบเธอตอนนี้แล้วสิ เธออยากรู้อะไรพริบพราว" ใบหน้าเขาแดงก่ำ อีกทั้งเสียงทุ้มๆ ก็ยังแหบพร่า อา...! ดูเหมือนนี่จะเป็นสัญญาณอันตรายที่เธอควรหลบเลี่ยง แต่ให้ตายเถอะ! สองขาของเธอกลับไม่ขยับเขยื้อน ราวกับถูกตรึงไว้ กระทั่งใบหน้าคมโน้มลงมาใกล้และสัมผัสไปที่ริมฝีปากอวบอิ่มเบาๆ จากนั้นก็เลื่อนขึ้นมาสัมผัสดวงตาทั้งสองข้างอย่างอ่อนโยน แล้วเลื่อนลงมาจูบที่จมูกอย่างอ้อยอิ่ง อา...! ร่างกายเขากำลังเรียกร้องรุนแรง จนหัวใจเขาไม่อาจปฏิเสธได้อีกต่อไป”