icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

สถานะนางบำเรอ

บทที่ 3 คนใช้ NC25+++🔥🔥🔥

จำนวนคำ:1637    |    อัปเดตเมื่อ:05/05/2023

วันต

ยู่ก็จัดการขึ้นคร่อมร่างบางแล้วยกข

่ก อย่านะคะ พีชเจ็

่นนอน พยายามปัดป่ายขัดขืนไบเดนสุดกำลังที่ม

่ถึงใจเธอก็ชิงหลั

ลือยของตนเข้าไป ไม่นานก็สำเร็จจึงไม่รีรอจับแท่

เจ็บ อย่าทำเลยคุณไ

่ไม่พร้อมแถมยังไม่มีน้ำหล่อลื่นไม่มีทางเ

เจลหล่อลื่นที่เขาเตรียมเอาไว้ เปิดมันบีบใส่มือแ

คุณไบร์ท สงสารพีชเถอ

ไม่มีทางพลาด! สงสารคน

บยัดเข้าไปในร่องฉ่ำ คราวนี้มันสามาร

ย! ฮ

ตแถมยังแข็งปานเหล็กถลำเข้าสู่ร่องกลางกลีบเกสรแบบเต็มความยาว

ทั้งสองข้างก็บีบคลึงหน้าอกคู่เต่งแบบไม่ถนอม เวลานี้เขาเหมือนสัตว์ร

ยายามขอร้องจนคอแตกตายเขาก็ไม่มีทางหยุดการกระทำป่าเถื่อนนี้ ดังนั้นก็ปล่อย

ออกมาเสียงดังๆ” เขาบงกา

ถ้าเขาไม่หยุดก็อยากให้เขาหัวเสียจนทำรุนแรงกว่าน

อกับฉันง

รกระทำชั่วคราวเพื่อจับร่างบางเปลี่ยนท่า สองแขนเรียวถูกจับไพล่หลังเอาไว้ด้วยมื

เจ็บค่ะ เจ็บเหล

นเชียว แค่โดนเอ

ปึก

ยไปเดี๋ยวนี้เลย จับพีชไปโยนลงบ่อจ

งขึ้น เขาปล่อยสองแขนเรียวให้เป็นอิสระ

งจะจบ ตราบใดที่ฉันยังไม่หายแค้น แม่เธอก็มีสิท

ทุกครั้งที่ท่อนเนื้อแข็งแรงแทรกเข้ามาพิชชาแทบหยุดหายใจ เรือนร่าง

มใคร่ ถึงตอนนี้ผิวของพิชชาแดงเถือกไปเกือบทั้งตัว ด้วยว่าเขาทั

ป้าดากับป้าประไพแล้วก็คนใช้คนอื่นๆ......ห้องนอนของฉันเธอ

เหยียดหยัน หลังจากยัดเยียดตำแหน่งนางบำเรอให้เธอในตอนกลางค

ผ่วก่อนจะค่อยๆ ล

สกปรกบนเครื่องนอน ก็จ

ตัวเอง ขณะลุกจากเตียงเดินไปห

ห้เรียบร้อยแล้วค่อยขึ้นมาทำงานบนนี้ เธอต้องดูแลฉันทุกอย่า

ายตากระลิ้มกระเหลี่ยนั้นจะมาจากความพย

ใส่ชุดที่เธอใส่มาเมื่อคืน ก่อนจะเดินออกมาลากกร

เพราะหว่างขาระบมออกไปจากห้องของตนด้วยท่

แค่เริ

้องเจอนรกบนดินอีกเยอะ หรือไม่ก็จนก

....

ะ! ห้อง

ุระให้ แต่ในเมื่อพิชชาเดินมาถามแกก็จำใจต้องบอก เรื่องราวของสองแม่ลูกเนรคุณคนใ

บคุ

นจะเดินก้มหน้าลากกระเป

งนั้นไม่ต่างจากห้องเก็บของ เพราะมีข้าวของเต็มไปหม

ายในห้อง ระหว่างนั้นก็เหลือบไปเห็นบรรดาคนใช้ทั้ง

กล้งกันอย่า

เปิดรับโบนัส

เปิด
สถานะนางบำเรอ
สถานะนางบำเรอ
“นางบำเรอชั้นต่ำอย่างเธอ ไม่มีสิทธิ์ปริปากร้องขอความเห็นใจ สิ่งที่เธอต้องทำคือยอมรับความเจ็บปวดทั้งหมดที่เขามอบให้ เพื่อรอให้ถึงวันที่เขารู้สึกสาสมใจและปล่อยเธอไปแต่โดยดี.......”