icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

พยาบาทรักลวงใจ

บทที่ 4 4

จำนวนคำ:1381    |    อัปเดตเมื่อ:07/11/2023

นเพื่อนน้องนอกไส้ของฉันกัน

องจะเข้าข้างเธอ ตรงกันข้ามคอยห้ามปรามทุกเมื่อเชื่อวัน รุ่ง

เพราะไม่อยากให้แกเจ็บปวดใจไปมากกว่านี้ ถ้าหากแกรู้จัก

ยเป็นหนทางแห่งความสุข หากไม่รู้จักคำๆ นี้ วชิร

นแทนแม่ ฉันยิ่งมีความสุขมากขึ้นไปอีก แกสอง

กลัวว่าผึ้งจะพลาดพลั้งให้พวกผู้ชายหลายใจพวกนั้น อันที่จริงณัชญ์เองก็ไม่อยากขัดขวางความสุขในการแก้แค้นของผึ้งหรอกน

นที่ล้างใบสุดท้ายลงในที่คว่ำจาน ก่อนจะหันมาหาเพื่อนรักทั

ริงๆ อายุตั้งยี่สิบห้าแล้วไม่ใช่เด็กๆ เรื่องแก้แค้นแท

เธอเสมอมา หนึ่งคือมารดา สองคือรุ่งรุจี และสามคือณัชญ์ หญิงสาวเคยคิดว่าหากวันหนึ่งเจอคนที่ใช่และแต่งงานใช้

กของว

หวัดนะแม่ ไปสามวันสองคืน” วชิราภรณ์เอ่

่ไหนล

งานไปเที่ยวเลย ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว” พูดจบก็ล้มตัวลงนอนบนฟูกท

ัดกระเป๋าให้นะ ผ

คำ เขยิบตัวมากอดร่างขอ

ติดแม่ซะที แม่ให้ไปนอนห้องโน้นก็

้องนอน ทว่าวชิราภรณ์ไม่ยอมแยกไปนอนอีกห้อง ยืนกรานจะน

ะมองผึ้งเป็นลูกแหง ผึ้งอยากนอนกอดแม่ทุกวัน กอดใคร

่างแนบแน่น เงยหน้าหอมแก้มกัญญาฟอดใ

วก็ลืมแม่” กั

มก็แย่แล้ว เรื่องแฟนมันเป็นเรื่องไกลตัวจ้ะแม่ ผ

ิงสาวจะได้แย่งคนรักของเขมิกาไปนานๆ ไม่ต้องกลัวว่าจะอยู่บนคานทองคนเด

่แน่นะลูกสาวของแม่อาจจะ

้งว่าผึ้งจะพาแม่ไปเที่ยว แม่อยากไปที่ไหนจ้ะผึ้งจะพาแม่ไป” เธอเปล

ด้ ขอให้ที่น

าดทราย น้ำทะเลที่นั่นสวยมากๆ เลย

” นางไม่เกี่ยงเรื่องสถานที่ท่องเที่ยว

แล้วก็จะรักตลอดไปด้วย ร

ังปลายจมูกลงบนแก้มของมารดา กล่าวราตร

ยจ้ะ ฝันดีนะลูกรัก” กัญญาหอมแก้มลูกสาว เอ่ยคำอวยพรให

า ผึ้งร

ี่ไม่เคยทำร้ายเธอให้เจ็บกายและใจ มันจะดีไม่น้อยหากหญิงสาวจะได้รู้ซึ้งถึงความอบอุ่นจ

เปิดรับโบนัส

เปิด
พยาบาทรักลวงใจ
พยาบาทรักลวงใจ
“"จำใส่หัวของเธอเอาไว้ ฉันไม่เคยรักเธอเลย แม้แต่คิดก็ยังไม่เคย สิ่งที่ฉันทำ ลงไปทั้งหมดมันเป็นแผนการของฉันเอง แผนที่จะทำให้เธอรักเธอหลงฉันจนโงหัวไม่ขึ้น แล้วต่อจากนั้นฉันก็จะเขี่ยเธอออกไปจากชีวิตของฉัน เหมือนกับที่เธอเคยทำกับผู้ชาย หลายคนยังไงล่ะ ให้เธอเจ็บเจียนตาย ให้สาสมกับสิ่งที่เธอทำเอาไว้" คำพูดประโยคไร้ซึ่งความใยดีของเขา มันมีอานุภาพความเจ็บที่รุนแรงโหมซัด มันทิ่มแทงทะลุผิวเนื้อชั้นนอกแทรกซอนเข้าไปถึงเนื้อใน บริเวณหัวใจคือจุดที่เธอเจ็บช้ำ จากเข็มเหล่านี้มากที่สุด เจ็บลึกลงไปถึงขั้วหัวใจ ลมหายใจของเธอนั้นก็ไม่ต่างกันเลย วชิราภรณ์กำลังสูดความปวดร้าวความเสียใจเข้าไปในร่างกาย หล่อรวมกับเจ็บช้ำที่อัด แน่นในหัวใจ ไม่ต้องบอกเลยว่าตอนนี้เธอมีความรู้สึกอย่างไร ตรอมตรมเกินกว่าที่จะ หยั่งได้ว่ามากน้อยแค่ไหน”