icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

พยาบาทรักลวงใจ

บทที่ 5 5

จำนวนคำ:1696    |    อัปเดตเมื่อ:07/11/2023

งสูงประมาณสองเมตรตรงบริเวณสนามหญ้า ดวงตาทั้งสองข้างมองผ่านอิฐบล็อกที่เป็นช่องว่างตามลวดลาย นัยน์ตาหวานซึ้งสั่นไหวเล็กน้อย เมื่อโสตประ

่มแรงริษยาในใจเพิ่มพูนมากขึ้น ยามเห็นบิดาจรดปลายจมูกลงบนแก้มของน้องสาวต่างมารดา ก่อนจะหันไ

ควรจะเป็นผึ้งกับแ

้าวไปทั่วอก เธอต่างหากที่สมควรจะนั่งแทนที่เขมิกา เก้าอี้ที่วรางค์คนางค์นั่งก็เช่นกัน เก้าอี้ตัวนั้น

ขา ลูกสาวคนนี้ต้องการอ้อมกอด ความอบอุ่นและความรักจากคนที่เป็นพ่อ ทว่าอีกใ

การอดหลับอดนอน ต่างกับครั้งก่อนๆ อดีตคนรักสามรายของเขมิกาที่ถูกพี่สาวนิสัยไม่ดีแย่งชิงมา น้องสาวของเธอจะร้องไห้ตาบวม ใบหน้าหมองคล้ำราวกับคนอมทุกข์ วชิราภรณ์มองเห็นภาพนั้นแล้ว

หอม ให้ความอบอุ่นกับผึ้ง เหมือนที่พ่อให้กับน้อง ผึ้

ะทรุดกายลงนั่งบนพื้นปูนตรงขอบถนน กอดเข่าของตนเองเอาไว้แน่น แนบใบหน้าลงชิดติดหัวเข่า ระบายความอัดอั้นตันใจ ความเสียใจ ความน

รหรือเปล

เพื่อออกไปทำงานตามปกติ พอเลี้ยวออกมาจากประตูรั้วบ้านเท่านั้นสายตาของเขาพลันสะดุดเห็นหญิงสาวคนหนึ่งนั่งซ

งหน้า น้ำตาที่ไหลอาบแก้มไม่ได้ทำให้ความงดงามของเธอลดน้อยถอยลงเลย ดวงตาคู่สวยปนเศร้า เคล้ากับหยาดน้ำตามีเสน่ห์อย่างมากมาย เธอไม่จัดว่าเป็นผู้หญิง

ตาต่อไป กัมปนาทเห็นแล้วรู้สึกเอ็นดูอย่างประหลาด เขาล้วงหยิบผ้

ช็ดหน้า รับร

ลกหน้า เหมือนเขาจะรู้ว่าเธอรู้สึกอย่าง

ลบเจือปน อีกอย่างผมอยู่บ้านหลังนี้ด้วยครับ”

้านหลังนี

ของคุณอาคนางค์ภรรยา

ยังเป็นหลานชายของนางแม่มดอีกด้วย อะไรมันช่างเหมาะเจาะเช่นนี้ แผนการบางอย่างแล่นเข้ามาในสมอ

ผืนนี้ฉันจะเอาไปซักแล้ว

รให้ท่าผู้ชายไม่ใช่เรื่องยากสำหรับเธอเ

่องเล็กน้อยแค่นี้ ผม

เช็ดหน้าของคุณเปื้อน ฉั

บ ว่าแต่ทำไมคุณถึงมาน

หญิงคนหน้าตรงนี้ไม่ใช่ เขาอยากจะเก็บผ้าเช็ดหน้าผืนนั้นเอาไว้กับตัว เป็นไปได้เขาอยากจะขอผ้าเช

ล้วเผอิญเห็นภาพครอบครัวอบอุ่นที่นั่งอยู่ตรงโต๊ะกลางสนาม ฉันเห็นแล้วก็อดมาเปรียบเทียบกับตัวเองไม่ได้ค่ะ

ชคชะตาของหญิงสาวตรงหน้าเหลือเกิน เขาไม่คิดว่าผู้หญิงคนนี้จะโกหก เนื่องจากตอนที่เธอพูดนั้น สายตามองไปยังภา

เปิดรับโบนัส

เปิด
พยาบาทรักลวงใจ
พยาบาทรักลวงใจ
“"จำใส่หัวของเธอเอาไว้ ฉันไม่เคยรักเธอเลย แม้แต่คิดก็ยังไม่เคย สิ่งที่ฉันทำ ลงไปทั้งหมดมันเป็นแผนการของฉันเอง แผนที่จะทำให้เธอรักเธอหลงฉันจนโงหัวไม่ขึ้น แล้วต่อจากนั้นฉันก็จะเขี่ยเธอออกไปจากชีวิตของฉัน เหมือนกับที่เธอเคยทำกับผู้ชาย หลายคนยังไงล่ะ ให้เธอเจ็บเจียนตาย ให้สาสมกับสิ่งที่เธอทำเอาไว้" คำพูดประโยคไร้ซึ่งความใยดีของเขา มันมีอานุภาพความเจ็บที่รุนแรงโหมซัด มันทิ่มแทงทะลุผิวเนื้อชั้นนอกแทรกซอนเข้าไปถึงเนื้อใน บริเวณหัวใจคือจุดที่เธอเจ็บช้ำ จากเข็มเหล่านี้มากที่สุด เจ็บลึกลงไปถึงขั้วหัวใจ ลมหายใจของเธอนั้นก็ไม่ต่างกันเลย วชิราภรณ์กำลังสูดความปวดร้าวความเสียใจเข้าไปในร่างกาย หล่อรวมกับเจ็บช้ำที่อัด แน่นในหัวใจ ไม่ต้องบอกเลยว่าตอนนี้เธอมีความรู้สึกอย่างไร ตรอมตรมเกินกว่าที่จะ หยั่งได้ว่ามากน้อยแค่ไหน”