เติมเงิน

ประวัติการอ่าน

ออกจากระบบ

ดาวน์โหลดแอป

รสรักเสน่หา

บทที่ 3

จำนวนคำ:2026 | อัปเดตเมื่อ：07/12/2023

ลังจากที่ฝ่ายชายนำรถมาจอดตรงลานจอดรถ ก่อนที่ทั้งคู่จะเดินกุมมือกันเดินเข้าไปในอาค

ห่งหนึ่งที่ตั้งอยู่ในห้างดังกล่าว หลังจากที่อ

องพีรวัฒน์ที่มีต่ออักษราบอกให้เขารู้ว่า ว่าที่น้องเขยของเขาต้องรักและหลงครูสาวไม่น้อย ไม่ว่าจะเป็นการกุมมือเล

ะหน่ำยิงให้หายแค้นหากทำได้ จากนั้นก็กระชากร่างของหญิงหน

สาวเขาล่ะ ว่าที่น้องเขยตัวดีวางปนัดดาไว้ตรงไห

ฆ่ามึงจริ

นเป็นผู้ชายที่น้องสาวรัก อย่าหวังว่าจะลอยนวลไปได้ เพราะหากพีรวัฒน์เป็น

ปนัดดาแต่น้องสาวกลับไม่มีทีท่าว่าจะให้ความสนใจต่อเพื่อนเขาสักนิด มีแต่เพื่อนเขานั่นแหละที่แอบชอบปนัดดาอยู่

ออกจากร้านอาหาร ตรงไปยังชั้นห้าของห้างเพื่อดูภาพยนตร์เรื่องที

วๆ ไป พูดคุยหัวเราะและมอบรอยยิ้มให้กันและกัน จนคนที่คอยจับตาดูทั้งสองอยู่อย่างปุณณ์เกิดคว

นสวยที่บ้านละก็ เรื่องมันจะยากนะครับ” สมศักดิ์ออกความเห็น มอง

นด้วยกับคำพูดของลูกน้อง พลางขมวดค

เขาล้วงหยิบมือถือออกจากกระเป๋

ื่องอยาก

เดียวที่จะแยกพีรวัฒน์ให้ออกห่างอักษรา เขาจึงเอ่ยบอกแผนการที่ตนคิดไว

องเครื่องล้วงเข้าไปหยิบเครื่องมือสื่อสารทันสมัยขึ้นมาดู พอรู้ว่าบุคคลใด

แป๊บนะน้ำหอม อยู่ตรงนี้เสี

รงจุดนี้เสียงดังจริงๆ เนื่องจาก

พีรวัฒน์จึงกดรับสาย “ว่าไงครับแต้ว

ับน้ำหอมหรือเปล่า?” ป

นกันครับ ผมมาทานข้า

ถอะค่ะ แต้วรู้นะว่าวัน

ที่จะไม่พูดอย่างเช่นวันนี้เป็นต้น เพราะหากเธออา

ออีกฝ่ายรู้ พีรวัฒน์ก็ไม่จำเป็

ถ้าไม่กลับมาหาแต้วภายในหนึ่งชั่วโมง เงินลงทุน

จากปนัดดา หาใช่หัวใจที่เธอมอบให้จนหมดใจ แล้วเมื่อเจอคำขู่

มง” เขาลดน้ำเสียงลง ถอนหายใจออ

ดากำชับอีกหนก่อนจะตัดสายทิ้ง “ฉันจะยอมแค่ครั้งนี้ครั้งเดียวนะนังน้ำหอม ฉันจ

ว่าวันนี้พีรวัฒน์มีนัดกับอักษรา ปนัดดารู้…เพียงแต่ว่าเธอไม่อาละวาดหรือห้ามปรามเหมือน

หนมาไหนกับพีรวัฒน์เป็นครั้งสุดท้าย เพราะ

ที่สนามบินแทนคุณพ่อน่ะ พี่คงไป

่งหรือไปตามนัดหมายได้ อักษรายิ้มสวยให้คนรัก เป็นร

้ำหอมกลับเองได้ค่ะ พ

ขาจะไปรับไปส่งเธอระหว่างคอนโดกับโรงเรียนแทบทุกวัน หากตอนเช้ามารับไม่ได้ เ

กวันนี้หาเวลาเหล่านั้นได้ยากยิ่ง ซึ่งเธอเองก็ไม่ได้ถามถึงเหตุผล เพราะครั้งหนึ่งพีรวัฒน์บอกกับเธอว่า ช่วงนี้งานยุ่งมากมีโปรเจ็กต์ใหญ่ที่ต้องดูแล อัก

มากินข้าว ดูหนังกัน พี่จะ

ามสุขที่ได้ใกล้ชิดและไปไหนมาไหนกับอักษรา เพ

าะกลัวว่าน้ำหอมจะน้อยใจ น้ำหอมไม่น้อยใจหรอกค่ะ น้ำหอมเข้าใจพี่พีด

ผู้หญิงที่พี่รักมากที่สุด แล้วเป็นผู้หญิงที่พี่จะแต่งงานด้วย” คำ

น้ำหอมเชื่

สิ้นสุดบท

บทก่อนหน้า

บทถัดไป

เปิดรับโบนัส

เปิด

รสรักเสน่หา

อัญญาณี มหาเศรษฐี

“"ตูม" ร่างของอักษราที่ยังไม่ได้สติ แล้วยังจะถูกมัดมือมัดเท้าและปิดปาก ถูกโยนลงมาจากเรือด้วยมือของเจ้าของเกาะ ลูกน้องทั้งสามมองตากันไปมา อยากจะไปช่วยสาวน้อยผู้น่าสงสารใจจะขาด แต่ถ้าช่วยมีหวังพวกเขาต้องโดนบาทาของเจ้านายแน่นอน อักษรารู้สึกตัวเมื่อร่างกายกระแทกกับผืนน้ำ น้ำเค็มๆ ซึมผ่านเนื้อผ้าเข้ามาในปากและจมูกจนเธอเกิดอาการสำลัก เปลือกตาสาวเปิดขึ้นในเวลาต่อมาแต่ก็ต้องหลับลงอีกครั้ง เพราะน้ำทะเลเข้าไปในดวงตาของเธอจนเกิดความแสบ อักษรารีบทะลึ่งตัวขึ้นเหนือน้ำ โดยไม่รู้ว่าเวลานี้ตนเองตกอยู่ในสภาพอย่างไร "อื้อๆ อื้อๆ" ทันทีที่ขาทั้งสองข้างยืนอยู่บนทรายใต้น้ำ และรู้ว่าตัวเองถูกพันธนาการไว้ด้วยเชือกทั้งข้อมือและเท้า ปากก็เช่นกันหาได้มีอิสระถูกปิดทับด้วยผ้าผืนใหญ่ "อ๊าย!" ความที่ข้อเท้าเล็กถูกมัดด้วยเชือก ส่งผลให้เธอยืนได้ไม่ถนัดนัก เสียการทรงตัวจนร่างคะมำลงไปในผืนน้ำ แต่เธอก็พยายามยืนขึ้นอีกแต่สุดท้ายก็เป็นเหมือนเดิม อักษราจึงเลือกที่จะนั่งลงบนผืนทรายใต้น้ำที่มีความลึกประมาณครึ่งเมตร อักษรานั่งมองร่างสูงใหญ่ ผิวคล้ำน่าเกรงขาม ใบหน้าของเขามีหนวดเคราขึ้นเล็กน้อย ดวงตาคมกริบมองมายังเธอด้วยสายตาไม่เป็นมิตร เขากระโดดลงมาจากเรือเร็วก่อนจะเดินลุยน้ำทะเลมาหาเธอ "ไง ตื่นแล้วเหรอ นึกว่าจะตายเพราะยาสลบซะแล้ว" เสียงห้าวใหญ่พูดขึ้น ในขณะที่มาหยุดยืนเท้าเอวตรงหน้าเธอ อักษราเงยหน้ามองชายหน้าตาน่ากลัวที่จ้องหน้าเธอราวกับจะกินเลือดกินเนื้ออย่างหวาดกลัว ไม่เข้าใจว่าเขาทำเช่นนี้กับเธอทำไม จะถามก็ไม่ได้เพราะปากถูกปิดด้วยผ้าผืนใหญ่”