icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

รักร้อนเพลิงพยาบาท 25+

บทที่ 3 

จำนวนคำ:1378    |    อัปเดตเมื่อ:28/03/2024

สมสมรถามขึ้นก่อนที่เกวลินจะวีนแตกใส่ และ

อยากได้คือคำขอโทษจากผู้ชายคนนี้มากว่า” เสียงเกวลินช่างถือดีเหลือเกิน หยิ่งจองหอง “คุณคนนี้ทำผิดกับน

แม้ว่าคำต่อว่าของเธอจะเป็นเรื่องจริง เขาน่าจะให้น้องชายตัวดีกล่าวคำขอ

ขอดิฉันเคลียร์กับลูกน้องก่อนนะคะ” สมสมรพอจะ

าพูดใส่สมสมรที่ยืนอึ้งทำอะไรไม่ถูก เป็นเพราะเธอเพิ่งเคยเจอเหตุการณ์ลักษณะนี้เป็นครั้งแรก

สมรยังไม่ทันพูดจบประโยค เสียงอันทรงอ

ก็ดีนะ ทำกิริยาต่ำๆ อย่างนี้บ่อยๆ ร้านจะเจ๊งเอาได้” รัฐรวิ

ันอยากจะบอกคุณว่า ก่อนที่คุณจะว่าใคร กรุณาก้มดูตัวเองก่อนนะคะว่า สูงหรือต่ำ เพราะฉันคิดว่า ตอนนี้จิตใจฉันสูงกว่าคุณ” รัฐรวิศ ภคพร สมสมร

็นๆ ก่อนค่ะ ค่

ดูได้จากแววตาและใบหน้าเรียบตึง รวมถึงกรามทั้งสองข้างที่นูนขึ้นมาจาก

ง!

สะเทือนส่งผลให้แก้วไวน์กระเด้งจนล้มลงหกเลอะโต๊ะ ก่อ

ฟได้ง่ายๆ “น้องสาวเธอยังไม่เห็นว่าอะไร สิ่งที่ฉันเห็นคือ น้องเธอยิ้มให้น้องชายของฉัน เป็นรอยยิ้มที่ฉันก็รู้ดีว่า เชิญชวนให้สัมผัสร่างกาย ในเม

กที่นี่มากที่สุด แต่ดูท่าว่า น้องชายคุณคงไม่ลุกไปไหน คนไม่สำนึกในความผิดของตัวเอง แถมยังนั่งอยู่ที่เดิมอย่างไม่สะทกสะ

จึงค้านออกไปและกล่าวตำหนิแบบตรงไม่อ้อมค้อม คนฟังอยู่ยิ่งของขึ้นหน

ร์เสียงเข้มห้วน มองหน้าเกวลินด้วยประกายตาแข็

่าคุณกับน้องคุณอยู่ในข่ายนี้ ฉันไม่อยากมีเรื่องกับพวกคุณหรอกนะ ถึงมีไปฉันก็มีแต่แพ้กับแพ้ สิ่งที่ฉันต้องการคือคำขอโทษจากปากน้องชายคุณมากกว่า”

ศเดินห่างโต๊ะไปทันทีที่พูดจบ ไม่

ทษน้องสาวฉันก่อน” เกวลินไม่

ไปในครัวกัน” ศุภวรรณกลัวเรื่องจะเลยเถิดมากกว่านี้ เธอจึงเข้ามาห้ามพี

นเดือดร้อนนะ ดูสิคนมองกันใหญ่แล้ว ไปเลย เข้าไ

เปิดรับโบนัส

เปิด
รักร้อนเพลิงพยาบาท 25+
รักร้อนเพลิงพยาบาท 25+
“ความพยาบาทของเธอ ทำให้ทุกคนต่างสะพรึงกลัว ยกเว้นเขา...รัฐรวินทร์ ที่จะใช้ความรักทั้งหมดสลายความพยาบาทในใจเกวลิน เขาคือทายาทตระกูลอัครธนากุล ตระกูลมหาเศรษฐีของเมืองไทย เธอคือหญิงสาวชาวบ้านธรรมดาที่ไร้พิษสง แต่ก็ไม่ใช่ว่า เป็นลูกไก่ในกำมือ "เพี้ยะ!" ฝ่ามือเล็กฝาดลงไปบนแก้มรัฐรวินทร์เต็มแรง จนเกิดรอยฝ่ามือบนผิวแก้มเขา "เธอกล้าตบหน้าฉันเหรอ" เขาถามเสียงเข้ม แววตาลุกโชนด้วยความโกรธ "ก็ใช่น่ะสิ ก็คุณอยากปากหมาทำไม แค่นี้มันยังน้อยไปด้วยซ้ำ" เกวลินตอบด้วยทีท่าไม่เกรงกลัว ทว่าความเป็นจริงนั้นไม่ใช่ ในใจเต้นรัวจากความกลัวชายตรงหน้าที่อาจบีบคอเธอตายได้ "สองครั้งแล้วนะ สองครั้งแล้วที่เธอตบหน้าฉัน เธอจำไม่ได้หรือว่า เธอตบหน้าฉันครั้งแรก เธอต้องเจอกับอะไรบ้าง เธอคงอยากจะกระอักเป็นครั้งที่สองใช่ไหม" เขาถามเสียงเหี้ยม แววตาไร้ซึ่งความปราณี "แค่นี้ฉันก็กระอักเลือดมากพอแล้ว จะโดนอีกสักหน่อยคงไม่เป็นไร อีกอย่างคนอย่างคุณ มันก็หน้าตัวเมียอยู่แล้ว รังแกคนไม่มีทางสู้ เอาสิ เอาเลย ตบฉันเลย แตะฉันก็ได้ หรือว่าจะถีบฉัน ฉันก็ยินดี ฉันจะไม่ร้องขอชีวิตจากคุณ แต่ฉันจะจำทุกอย่างที่คุณทำกับฉัน แล้ววันหนึ่งฉันจะเอาคืนคุณอย่างสาสม" ตาต่อตา ฟันต่อฟัน เกวลินพูดโดยปราศจากความเกรงกลังรัฐรวินทร์ ชายหนุ่มที่กุมชีวิตตนกับครอบครัวไว้ในอุ้งมือ อุ้งมือของคนที่ไม่เคยให้คำว่า เมตตาปราณีกับตน”