icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

รักให้ลืมร้าย

บทที่ 4 ดุ

จำนวนคำ:1685    |    อัปเดตเมื่อ:21/04/2024

ละบุษยาต่างก็เอาแต่หลบไปอยู่ที่อื่นเมื่อสองพ่อลูกได้พูดคุยกัน เพราะไม่อยากจะอยู่ในสถานการณ์ที่น่าอึดอ

อบ้าง...มีแกเป็นลูกเหมือนมี

ไปให้ใครดูตัวก็ไม่ต้องมา

าเรียบเฉยไม่รู้ร้อนรู้หนาวนั่น

ยข้

ล่าคะข้าวจะได้หาอะ

ะไรพ่อบ้

วเองก็นั่งบุ้ยปากน้ำตาคลอที่ถูกดุเสียงดังขนาดนี้แต่ก็ยังทำทีทรนงเพร

วให้มันถูกดุอย่า

ที่สวนหย่อมข้างบ้านยิ่งได้ยินเสียงสองพ่อลูกเ

เปรม..ว่าแต่เมื่อคืนพี่วัญตั้งใจให้ย

ะเอ่ยถามเรื่องเมื่

เจอยัยข้าวเพราะคุณพี่ไปคุยเรื่อ

ยากจะกระชับความ

เธอก็น่าจะด

้าวได้คบกับพ่อหนุ่ม

ิดที่ใช้วิธีนี้กับต้นข้าวเพราะเธอเชื่อได้เลยว่าคนหัวแข็งอย่างหลานสา

นภาพการเงินของพิพ

รที่ค่อนข้างหนาตรงหน้าโต๊ะทำงานของเจ้านายหลังจา

ำงานเล็กน้อยวาดขายาวไขว่ห้างก่อนจะหยิบ

นาดนี้เ

้วยสายตาแห่งความพึงพอใจยิ่งธุรกิจของเทวัญต

ู้เรื่องเด็ดขาด

งรอบคอบเพราะหากพ่อของเขารู้ว่าเขากำลังทำอะไรนอกเหนือจากงานของบริษัทตัวเอง

บคุณ

เพราะรู้ว่าหากบุญทวีรู้เรื่องที่อัสนีกำลังจะทำคงห้ามปรามและไม่ยอมให้ส

ย่มากถ้าปัญหายังไม่มีทาง

ัญเขาต้องรีบกระตุ้นให้เจ้านายทำอะไรส

ฮ่

่มีเงินเหลือเฟือแต่เขาก็กลัวว่าจะถูกเอาเปรี

แออัดเพราะเป็นช่วงเวลาเลิกงานและช่วงเวลาที่เหล่าผู้คนต่างก็เดินมาจับจ่ายซื้อของตลาดริมน้

อกาสเพราะต้องการมามอบโอกาสให้กับเด็กๆในชุมชนที่นี่และเขาก็เป็นที่รู้จักของเหล่าผู้คนที่นี่ดีเพราะมาบริจาคเงินและอุปก

ม้ติดมือกลับไปด้วยและผลไม้ที่เขาซื้อกลับก็ไม่ได้จะเอาไปทานเองแต่ซื้อไปเพื่อที

กก็คือเทวัญตามด้วยแม่บ้านเข้ามาช่วยถือกระเช้าผลไม้ไปเก็บหลังจากนั้นเทวัญก็ให้อัสนีเข้า

รับที่มารบกวน

ี่นี่ยินดีต้อน

ที่บริษัทออกไปทั้งหมดเขาปั้นหน้าย

องคุณอากำลังวิกฤต..ถ้าคุณอายอมให้ผมถือหุ้นใหญ่

.เรื่

กับคนในแวดวงธุรกิจและเขาก็ได้รับการติดต่อจากคนที่ทุนหนามาขอถือหุ้นใหญ่บ้างแต่เขาก็ยังไม่ตกปาก

รับ...ที่ทำแบบนี้ก็เพราะหวังท

รเขาจึงรีบเอ่ยให้อีกฝ่ายสบายใจว่าที่เ

เปิดรับโบนัส

เปิด
รักให้ลืมร้าย
รักให้ลืมร้าย
“เกริ่นนำ สิ่งที่เธอได้รับมันสมควรแล้ว x ไม่เข้าใจว่าทำไมเขาต้องร้ายกับเธอขนาดนี้ เขาไม่ใช่ตะวันที่ส่องแสงสว่างให้ชีวิตของต้นข้าวที่สวยงามแต่จะเป็นอสนีบาตที่พร้อมฟาดฟันทุกอย่างที่ทำให้เขาเจ็บปวดพังทลายจนสิ้น เมื่อเสียแสงตะวันส่องนำทางจนต้นข้าวอย่างเธอมองไปยังทางข้างหน้าอย่างพร่ามัวและแล้วทางที่ไม่ค่อยมีแสงสว่างกลับยิ่งมืดสนิทเมื่อมีอสนีบาตฟาดฟันลงมาอย่างไม่ทันตั้งตัว เนื้อหาในนิยายทั้งหมดเกิดขึ้นจากจินตนาการไม่ได้มีเจตนาอ้างอิงถึงใครหรือสิ่งใด ขอทำความเข้าใจ ณ ที่นี้ด้วยนะคะ ติดตามการอัพเดตข่าวสารนิยายได้ที่FB: นิยาย ปลายฟ้า”
1 บทที่ 1 ลงโทษตัวเอง2 บทที่ 2 เดาอารมณ์ไม่ถูก3 บทที่ 3 เด็กดื้อ4 บทที่ 4 ดุ5 บทที่ 5 ข่าวร้าย6 บทที่ 6 ตกต่ำ7 บทที่ 7 ข้อต่อรอง8 บทที่ 8 เสียงของคนรัก9 บทที่ 9 อย่าหวังจะได้ใจ10 บทที่ 10 บังคับ11 บทที่ 11 หน้าที่บริการ12 บทที่ 12 ไม่เข้าใจ13 บทที่ 13 แตกหัก14 บทที่ 14 คนสารเลว15 บทที่ 15 หยุด16 บทที่ 16 สงสัย17 บทที่ 17 สั่งฆ่า18 บทที่ 18 คนเดียวกัน19 บทที่ 19 ผลักไส20 บทที่ 20 สูญเสีย21 บทที่ 21 ยอมจำนน22 บทที่ 22 ปากแข็ง23 บทที่ 23 ยอมเป็นของพี่ตะวัน24 บทที่ 24 สับสน25 บทที่ 25 ทำยังไงถึงจะเชื่อ26 บทที่ 26 ตอนจบ