วันดับนางริษยา เล่ม 2

ได้ นรีกุลผุดลุกขึ้นมานั่งบนเตียงด้วยความ

วปาดน้ำตาออกอย่างแผ่วเบา เจ้าหล่อนเชิดหน้าขึ

บของคฤหาสน์บ้านผีสิงแห่งนี้ให้จงได้ เพราะเธอเช

แล้ว คนใช้ในบ้านก็แต่งตัวเหมือนก

้วเขียนบางสิ่งลงในกระ

ายตาของแอน คนรั

ปยังปีกซ้ายของคฤหาสน์อ

เคาะประตูเรียกอั

แอนดังปลุกอัญมณีที่จมอ

งเฉียบขาดของอัญม

ปลายเท้าสองข้างของหล่อนหย

้ให้ไปทำเป็นอย่างไรบ้าง” อ

ม่ยอมไปแถมยังยืนกรานว่าจะห

ต้องทำอะไรสักอย่างเพื่อให้นังนุ่นไปจากที่นี่เสียแล้ว” อัญม

มันทะเลาะกันเสียงดังลั่นเลยค่ะ” แอนรายงานคุณอาอย่างไม่พอใ

ะไรฉันได้ก็แค่เด็กปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมเท่านั้นเ

าวของน้ำอัญชันเนื้อมนุษย์ของเราไปเสียแล้วอย่างไรเสียคุณอาก็จำเ

งได้เนื้อมนุษย์มาทำอีกมากโข ฮ่าๆๆ” อัญมณีหวีดร้องหัวเราะร่วนอย่าง

ลงมารับประทานอาหาร

ะสีแดงสด ผ้ากำมะหยี่ที่รองโต๊ะอาห

นะครับ” นัฐธวีร์กล่า

อนนุ่นหน่อยซิคะ” นรีกุลกล่า

แม้ว่าใบหน้าของหญิงสาวจะฉีกย

นชิ้น ๆ หญิงสาวอดรู้สึกไม่ได้ว่า เวลานี้หล

ันแผนร้ายของเธอ อัญมณ

เห็นจะได้หลานเลยล่ะจ้ะ” อัญมณีแขวะนรีกุลจนสาว

้ยินคำทักของอาสาวที่ตนเคา

ล่ะค่ะ แต่เอ๋เมื่อวานนุ่นรู้สึกเวียนหัวชะมัดเลยค่ะว

กล่าวพลางลอบมองนรีกุลที่กำลังหย

ที่ได้เจอกับวีร์หลานชายของคุณอาน่ะค

ผู้ดูแลคฤหาสน์สาวเอื้

่าเดิมนะคะ” คนรับใช้สาวปากไว

นค่ะว่าช่วงนี้นุ่นดูอ้วนท้วนขึ้นม

ให้ผมกันนะ” นัฐธวีร์กล่าวแล

บอิ่มชมพูของหล่อนมากยิ่งขึ้น หญิงสาวสัมผัสได้ถึ

ังขึ้นมาจากด้านตรงข้ามท

่อร่อยเท่าหนูนุ่นเสียแล้ว

ผละออกจากริมฝีปากอวบ

ับ ผมลืมไปว่า

เดี๋ยวผมขอตัวก่อนนะ

ตาวรีร์” อัญมณี

ัก” นรีกุลกล่าวด้วยน้ำเสีย

ีร์กล่าวพลางจุมพิต

้าหวานขึ้นสีแดงเรื่อ ๆ รอยยิ้มของหล่อน

วยกระเป๋าถือเดินออกไปอย่างรวดเร็ว

อย หญิงสาวยังสัมผัสได้กลิ่นสาปอ่อนจาง ภาพเม

นเข้าไปในตอนเช้า คล้า

้ะ” อัญมณีที่เดินกล

หัวค่ะ อยากจะขอไปพักก่อนค่ะ”

ไหมจ้ะ” อัญมณีถามหล่

ห้องน้ำด้วยค่ะ” นรีกุลกล่าวแ

สุดท้ายได้สำเร็จ หลอ่นรีบวิ่งเข

้าไป ออกหมดแล้ว นรีกุลค่

๊อกน้ำล้างมือ และล้างสิ

ิดก๊อกน้ำ หญิงสาวรู้

้องน้ำ หญิงสาวเดินไปหยิบผ้าเช็ดตั

ที่ไม่เหมือนเดิม แต่ยังไม่ทันที่นรีกุลจะได้ท

าสน์ทันที หญิงสาวมองไปทาง

ย่างมาก หากหล่อนกลับเห็นเงาตะคุ่ม ๆ

ามเพ่งมองเงาดำ ก่อนจะเป็นลมล้มลงไป ดวง

+