เพ่ยลู่เสียน สาวใช้อุ่นเตียง จวนนายอำเภอซ่ง

หนีไป ทว่าทุกคนก็มิอาจตัดใจทอดทิ้งนางไว้เพียงลำพัง แต่ก็ไม่คิดเป็นภาระให้เจียงหว่านหน

เจ้าปลอดภ

ามเป็นห่วงพลางจับร่างขอ

ง ก่อนที่บนฟ้าจะมีก

พวกเราต้องเ

่นด้วยความโมโห ทั้งที่ทุกอย่างเรียบร้อยดีแล้

ัด

เดียว หากแต่ในจังหวะที่กำลังจะวิ่งหนี เจียงหว่านหนิงก็ทรุดลงกระอักเลือดออกมากองโต อู๋สือซว่าน

วใช่หรือไม่ว่า

งจังนัก ในใจห่วงใยสหาย

วย เป็นข้

ด เพราะเมื่อครู่ถูกโทสะครอบงำ นางจ

แต่พวกเราไม่อาจชักช้าได้ ไม่เ

งเจียงหว่านหนิงตอนนี้ไม่เหมาะกับการเคลื่อนย้ายเ

เจ้าพอจะเดิ

ลู่เสียน แต่นางเวลานี้ไม่เพียงไม่อาจ

ิด ข้าจะอยู่

ยืนยังไม่ได้ จะเอาแร

ิมฝีปากบาง แม้ในใจจะหวาดกลัว แต่นางก็ไ

จะแบกท่าน ดี

นนี้จะเอาแรงที่ไห

กพลางหยิกแก้มนิ่

้นข้าแบ

เสื้อเอ่ยบอกก่อนจะนั่งลงข้างหน้าคนบาดเจ

เข้า ข้ายังไม่

ุณเจ้

ียงเบาแล้วโน้มตัวขึ้

งเงิน เจ้าห้ามเ

ของสหาย ความซาบซึ้งใจก่อน

่วปกป้องเจ้าจนบาดเจ็บ เ

งทองกันเล่า อยู่นิ่ง ๆ เจ้าพูดมากเ

ียนก็อดที่จะขบขันไม่ได้ หากแต่เดินมาได้ครึ่งลี้เสียงม้าก็ดังขึ้นที่ด้

ามเดือนพบกันที่

หนิงเอาไว้ก็ไม่อาจทอดทิ้งนาง จำต้องออกแรงวิ่งอย่างทุลักทุ

ู่เสียนเห็นทุกคนวิ่งแยกไปกันแล้ว ก็เดินไปหยิบพลุสัญญาณที่ได้มาจากศพชายชุดดำคนหนึ่ง วิ่ง

่ดีเช่นพวกนาง นับเป็นว

นี้ชายแดนเริ่มลุกเป็นไฟ ชาวบ้านเริ่มทยอยหนีตายไปยังเมืองซ่งมากขึ้

สมอมา หากแต่ว่าก็มีบางคนที่เคยเห็นใบหน้านางที่แท้จริง เมื่อเป็นเช่นนี้นางจึงเลือกใช้

และผู้คนล้มตายจำนวนมาก เพ่ยลู่เสียนพยายามใช้หมวกโต่ว

มาใกล้ ๆ คนหนึ่งในนั้นดูเหมือนผู้ป่วย

ถึงเมืองซ่งแล้ว เมื่อไปถึงที่นั่น บุตรชายท

นั้น เจ้าอย่าได้เอ่ยถึงมันให้ข้าฟัง ปล่อยให้ข้

ุดพ้นฐานะยากจน หลายเดือนมานี้คุณชายพยายามส่งเงินทองมาให้คุณท่าน เหตุใดคุ

ใดเจ้าถึงลากข้ามากับกลุ่มคนพวกนี้กันเล่า” พูดพลางก็ไอออกมา น้ำเสียงใบหน้าดูก็รู้ว่าโ

็นว่าชายคนที่ป่วยนั้นไอออกมาพร้อมเลือด เพ่ยลู่เสียนก็รีบเข้าไปประคองขึ้นมาแล้วซับเล

็กเหมือนเด็กผู้หญิง ใบหน้านั้นมีหมวกปิดอยู่จึงไม่เห็นใ

ับนาง “ข้าได้ยินว่าท่านพูดถึงสกุลเกา ถ้าข้าจำไม่ผิด หลายเดือนก่อนเมืองซ่งมีจอหงวนมารับ

ด้ยินก็แค้นใจเพราะสั่งสอนบุตรชายไ

เพียงแค่ได้ยินชาวบ้านพูดกันเท่านั้น ว่าเกาฟงเสินมีใบหน้าราวกับแจกันเคลือบแก้ว หล่อเหล

ว่าแท้จริงแล้วเขามีใบหน้าซ่อนด้วยยาพิษต่างหาก บุตรชั่วผู้นี้ต่อให้ข้าตายก็ไม่มีวันให้เผาผีแน่

สอน หากท่านรีบตาย บุตรชา

มอง “เจ้ากำลังแช่งข้าใช่ไหม ไอ้เด็กคนนี้ ปาก

ว บ่าวเพียงคนเดียวก็ฟังแล้วส่ายหน้าคร

งมีเป้าหมายมากกว่านั้น ทั้งที่อยากเอ่ยออกไปว่

ล้วหากท่านตายก่อน เขาก็ดีใจที่ต้องไม่ต้อง

ลุกขึ้นมาแล้วตวาดต่อ “แบบนั้นแล้วข้าก็ยิ่งตายไม่ได

าเถอะ” เพ่ยลู่เสียนหันมองบ่าวที่รีบหยิบยาขึ้

้าตายใช่ไหมถึงได

กเสียว่าต้องหายเพื่อจะได้ไปสั

ยุยงไปหลายประโยคจนเกาหลุ