คู่หมั้นไร้เสน่หา

าผมหรือไง” เสียงทุ้ม

้อย หันมามองเขา

ด้วย หน้าตาก็ไม่อยากมอง พูดก็ไม

ก่อนจะเบนสายตากลับไปมองถนน ทั้งสองไม่ได้เอ่ยอะไรต่อจากนั้น จ

าดส่องผ่านประตูไม้บานใหญ่

ิน...กำลังร

งาม แสงไฟจากโคมระย้าภายในบ้านก็สาดส่องออกมาต

หายใจลึก ๆ กลิ่นหอมอ่อน ๆ จากไม้ดอกในสวน

ของชายชราผู้หนึ่งก็ปรากฏขึ้นตรงเฉลียงบ้า

ักของปู่ มา

ใจ ก่อนที่เธอจะรีบก้าวเข้าไปหา ก้

ยุ่งมากจริง ๆ เลยไม่ได้แวะม

ียวค่อย ๆ บีบนวดแขนให้

่ปู่ได้เห็นหน้ายิ้ม ๆ ของลิน ป

หน้าอย่างนิ่งเงียบ ไม่แปลกใจเ

ะเป็นธรรมชาติอย่างไม่น่าเชื

ให้คุณปู่กินเหมือนเมื่อก่อนนะคะ” ห

ิลูก พรุ่งนี้เช้าปู่จะได้กินอาหารฝีมื

อ” พูดยังไม่ทันจบประโยคชา

บา ๆ ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ออกมาโทร. เองด้วยความกระตื

่อเราอนุญาตเ

แล้วหันไปยกมือไ

มากนะคะ

ทำความสะอาดเอาไว้ตลอด ห

นขึ้นบันไดอย่างสงบ ทิ้

ับเต็มไปด้วยความรู้สึ

้ออย่างสนิทสนม ไม่ใช่ผู้หญิงนิ่งเงียบ เย็นชา และไม่มีส

์ดีที่ว่าที่หลานสะใภ้มาหา ทำให้ยิ้มและหัวเราะได้ตลอดเวลา ทั้งยังเ

าบน้ำเสร็จสะดุ้ง เธอยืนอยู่นิ่ง ๆ ใจเต้นเร็วอย่าง

ปากถาม ประตูก็เปิด

งอย่างเงียบงัน ใบหน้าเ

ทานออกมาเบา

ามาท

เรียบ ๆ เสียงทุ้มต่ำฟังดูไม

ำไมปู่ถึงรักคุณนั

วามว่า

ิกคิ้วเล็กน้อย น

ำให้คุณปู่หลง” ลลินนิ่งไปครู่

เดินไปเปิดประตูให้อีกฝ่ายออก เขากลับเดินเข้าใกล้เธออย่างรวดเร็ว ม

คุณจะทำ

กเลิกก็ได้นะคะ” เธอพูดออกมาทั

การแต่งงานขึ้นมาจริง

ลพิเศษ ทุกอย่างจะหายไปหมด แต่ล

ั้ง ค่อยหาทางออกเอาเอง ชีวิตไม่สิ้นก็ต้องดิ้น

ูดเสียงขุ่น ดวงตาคมกริบกด

้ถอนหมั้น แล้วคุณก็ยังกล้าพูดแบบนี้