โอเมก้าผู้ถูกปฏิเสธ: โอกาสครั้งที่สองกับราชา

แบล็ควู้ด อัลฟ่าของฝูงจัน

เขามีเพียงลิเวีย ผู้หญิงที

ันขโมยสร้อยคออันล้ำค่า

้ำลาย “แกมันไม่มีค่าพอแม้แต่จะเ

นที่ข้อมือฉันแล้วลากฉันไปที่ห้องขัง ขณะท

ดุ้งเฮือก ความเจ็บปวดจากสายใยที่ขาดส

ทีนั้น ความหวังโง่ๆ ตลอดเจ็

กันตัวฉันออกมา อัลฟ่าคู่แข่ง

ฝ่ายกลยุทธ์ให้ฉัน โดยมีเป้าหมา

ยไม่คิดแม้แต

ที

ของเซร

าประทับแห่งการสิ้นสุดที่ตีตราลงบนวิญญา

ระยะเวลาสังเกตการณ์เจ็ดปีระหว่างอัลฟ่าคีแลน แบล็ควู้ด และโอเมก้า เซราฟิน่

ฟคริสตัลในงานกาลาประจำปีของฝูงจันทราทมิฬสาดส่องลงมาเย้ยหยัน

ดั่งแก้วเจียระไน เธอกำลังฉลองชัยชนะทางธุรกิจครั้งล่าสุด แต่ทุกคนรู้ว่าการเฉ

็นเพียงเสียงกระซิบในโลกแห่งความจริง แต่กลับดังสนั่นในจิ

วียสบเข้ากับตาฉัน เธอลอยตัวเ

าพิษ “ยังทำงานหนักเหมือนเดิมเลยนะ คงจะเหนื่อยแย่

ีพรสวรรค์มาก่อน... ก็นะ เธอก็รู้” เธอยิ้มเยาะ “อย่างน้อยแม่เธอก็ยังได้ยินความต้องการของฝูง ผู้เยียว

ี่ฉันไม่ได้ทำมาหลายปีแล้ว แม่ของฉัน เธอจะดู

ร่าเพราะไม่ได้ใช้งานมาน

ยิบแก้วไวน์แดงจากถาดที่คนรับใช้เ

วหนึ่ง มันเป็นการกระทำที่โง่เขลาและหุนหัน

่อนจะหรี่ลงเป็นความอาฆาตแค้นอย่างแท้จริง เพี

่นมันทันที กลิ่นฉุนแสบจมูกของเงิน แค่ผงเงินเล็กน้อย พอที่จะทำให้เกิดความเจ

รา ฉันกุมใบหน้าตัวเอง ความเ

เรื่องอ

้มลึก กังวาน และแฝงไปด้วยอำนาจที่ทำให้หมาป่าทุกคน

องเขาแผ่อำนาจและความเกรี้ยวกราดออกมา ดวงตาของเขา

ีย!”

ร้อยทันที “คีแลน! เธอผลักฉัน! นั

ียงของเขาต่ำลงอย่างเป็นอันตราย “และเธอยังอยู

ลน! เจ็ดปีที่คุณเก็บเธอไว้ที่นี่ คอยย้ำเตือนถึงสายใยของคุณ คุณบอก

สายตาของเขากวาดมองผิวที่พุพองของฉันก่อนจะก

าถาม เสียงของเขาปราศจากความ

ร้าวไปทั่วร่างฉัน เงาของสายใยที่ขาดสะบั้นของเรา เขาฉุดฉันออ

—เหมือนป่าสนหลังพายุฝน—อบอวลไปทั่วปอดของฉัน เขาใช้ผ้าเช็ด

งเขาอ่อนลง เขาทำความสะอาดแผ

ฉันขอโทษเรื่องลิเวีย” เขาพูดโดย

่ได้พ

่านหน้าต่างไป จากนั้นเขาก็พูดขึ้นอีกครั้งด้วยน้ำ

ราจดจำกันและกันได้ วันที่เขามองฉันด้วยความรังเกีย

สนอ ราวกับว่านั่นจะแก้ไ

วกับสวมหน้ากาก ทั้งที่ในใจไม่ได้เป็นเช่นนั้น “ว

เสียงที่เสแสร้งและน่ารำคาญก็แทรกเข้ามาในความคิดของฉัน เพราะมันส่งตรงถึ

ับฉันหน่อย ฉันกลั

ย แน่นอนว