ญ่อีกแล้ว” เธอพึมพำก
นนะที่สั่งทีล
ได้ที่จะรู้สึกโล่งอกเพราะออเดอร์พวกนี้ช่วยให้ข
ยบ ๆ ใต้ต้นโพธิ์ท้ายตลาด เขาสวมหมวกแก๊ปปิด
ต่ห้ามบอกว่าใครเป็นคนสั่งเด็ด
ขนาดนี้ไม่อยากให้เขาร
บุญคุณอะไรน่ะครับ แค่อยากเห็นร
าเรียนรู้” อยู่ในห้องพักครู เขาเปิดสมุดอีกเล่
ตอนแจกขนมให้เด็ก ๆ อยา
ล่ความรู้สึกออกจากอก แต่ยิ่งพยายามปิ
ั่งผูกถุงขนมอยู่หลังร้าน พ
พ์ ใครกันนะที่คอยสั่งทีละเป็นส
้าแดงขึ้นมา
เราะกลบเกลื่อน แต่ในใจกลับแอบคิดขึ้นมาอย่
กล้เธอกว่าที่คิด ใกล้เสียจนหั
าดของหมู่บ้านเต็มไปด้วยความคึกคัก ก้องภพเดินถือถุงผักสดอยู่ใน
ายืนมองอยู่ครู่หนึ่ง รอยยิ้มปรากฏบนใบหน้าในทันทีที่เห็นพิม
่ห่อดีคะ” ก้องภพลังเลอยู่ชั่วครู่ ก่อนจะเดินเข้าไปใ
มาตลาดเช้าอ
บข้าวไปทำให้เด็ก ๆ” เขาตอบยิ้ม
าสายืนช่วยรับเงินและยื่นขนมให้ลูกค้า ทุกอย่างดำเนินไปอ
ไหม” ลูกค้าคนหนึ่งแซวขึ้นมา ก้องภ
์แก้วหน้าแดงจัด เธอรีบก้มหน้าก้มตาจัดถาดขนมต่อ ขณะที่ก้องภพก็หัวเราะเ
่วยพิมพ์ได้เยอะเลย
กล้ ๆ ก็รู้ส
ลก ๆ แต่ยังไม่ทันได้ถามอะไร เสียงลูกค้าคนใหม่ก
งคิดในใจว่าบางที เขาอาจไม่ต้องการอะไ
นั่งล้อมวงบนเสื่อด้วยแววตาตื่นเต้น ก้องภพยกตะกร้าใบใ
้อง แต่ครูจะพามาทำน้ำยา
ด็ก ๆ อุท
ะกรูด จนถึงกรองน้ำสมุนไพรใส่ขวดพลาสติก ทุกคนช่วยกันทำ
ลังครึกครื้น เสียง
มพ์ขอมาช่วย
ังหอบถาดขนมและขวดน้ำสมุนไพรแบบส
มาได้เวลาพอดีเลย
วหัวเราะเบา ๆ พลางเดินเข้ามานั่งข้างเขา มือเธอเอื้อมไปช่วยเด็กก
าวใกล้จนเกือบได้ยินเสียงหัวใจของอีกฝ่าย พ
ขอโทษค
พหัวเราะเบา ๆ แต่ในใจ
้างจานสมุนไพรที่ทำเองกลับบ้านอย่างภาคภูมิใจ ก่
วดน้ำสมุนไพรที่วางเรียงอยู่บนโต๊ะ เขาหันไปทาง
รอยยิ้มของเธออบอุ่นจนหัวใจของก้องภ
นกันหมด เหลือเพียงก้องภพที่ยังยืนตรวจดูต้นกล้าข้าว เขาเ
ไม่ทันเก็บของเสร็จ เสีย
มพ์แก้ววิ่ง
ภพยิ้ม ขอบคุณในใจที่เธอห่วงใยเขาเสมอ แต่ไม่ทันไรก็เก
โกน ทั้งคู่รีบวิ่งฝ่าสายฝนจนเปียกปอน ก่อ
งกะสีดังสม่ำเสมอ ก้องภพหยิบกระบอกไม้ไผ่และผ
ก้มาด้วย จะได้
หอมอบอวลไปทั่วกระท่อม ก่อนจะยื่นกระบอ
่ก็น่าจะพออุ่นได้” พิมพ์แก้วรับมากระชับส
อยกว่าที่คิดอีก”
/0/30160/coverbig.jpg?v=66b37eb8b1c7502e6e58caeab2c07925&imageMogr2/format/webp)