icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon
หักเหลี่ยมซาตานสีน้ำเงิน

หักเหลี่ยมซาตานสีน้ำเงิน

ผู้เขียน: เฌอเลียร์
icon

บทที่ 1 1

จำนวนคำ:3441    |    อัปเดตเมื่อ:31/12/2021

ม่หยุดตั้งแต่เย็น ... ตกยาวนานราววันสุดท้ายก่อนจะสิ้นโ

ธรรมดาของกรุงเทพฯ โชคดีที่ได้ค่าจ้างเหมาแบบไม่ต้องกดมิเตอร์

อบสองทุ่มแล้ว อีกครึ่งชั่วโมงจะถึง

งหน้าก็ได้ นี่ค่

ร็ว จะได้ออกจากถนนเส้นรถติดมหาโหดนี้เสียที สโรชาใช

ใต้กันสาดร้านสะดวกซื้อเหลียวมองเธอเป็นตาเดียว ของที่สโ

่ถุง เดี๋ย

ารมองหน้าลูกค้าอย่างตะลึง ร

ชะมัด ดารา

ฝนไปช้าๆ รองเท้าส้นสูงหนังสานเป็นเส้นอวดเท้าเปลือยขาวผ่อง แ

ขาเรียว ซึ่งโผล่พ้นปลายเสื้อโค้ทเสมอ

อนเธอซื้อมาฝากไกลจากอังกฤษตอนไปฮันนีมูน ... ไม่เหม

คนมาพบไม่ใช่คนไทย กฤตโทร.ให้ไปพบแขกท

ตอร์อิคนาเซว

ิ้มให้ ตาเก็บภาพรายระเอียดผู้มาพ

กฤต เอ่อ... มิสเตอร์อิคนาเซวิช

คะ เดี๋ยวเ

แขกนามสกุลรัสเซียแต่สำเนียงอังกฤษแบบอเมร

้นะคะ สักครู่คนข

ับจ้องตลอด นึกชมในใจ ... ผู้หญิงคนนี้สวย ผมย้อมสีน้ำตาลอ่อนหยักศกยาวถึงกลางหลั

ตัวยั่วยวน แต่คนทำงานโรงแรมมากประสบการณ์ก็พอเดาจุดประสง

าผมเกรียน สวมสูทแต่ไม่ผูกไทด์ สำเนียงอ

ผยให้เห็นเพ้นท์เฮ้าหรูหรา มีทั้งห้องทำงาน ห้องรับแขก เธอเดินตามหล

เศรษฐี ทำมาค้าขายอะไรนะ แล้วเธออยากรู้ไปทำไมหนอ หมดธุระคืนนี้ เธอกั

ายบนเก้าอี้ข้างโคมไฟใหญ่ในห้องนอน แล้

ะ เธอถอดเสื้อคลุมออกกางไว้บนพนักพิงโซ

ิวและรูปร่างให้กลมกลึง สโรชาสวยทั้งจากตัวเองคิดและจากคำชมของคนอื่น แม้ชะตาชีวิตจะผกผันให้

มบันเทิง ขืนเศร้างานก็กร่อย เสียชื่อเบอร์หนึ่งค็อกเทลเลาจน์กฤตหมด เขาอุตส่าห์ไว้ใจให้รับงานนี้

ชนเดอร์เลียร์คริสตัลระยิบระยับบนเพดาน รูปภาพวาดดอกไม้

จับพราวบนกระจกด้านนอก เตียงหนาปูผ้าขาวสะอา

... สโรชาไม่ได้ยินเสียงใดเล็ดลอดเข้ามาเลย ทุกสิ่งเงียบสงบ ผ่อนคลาย เธอเอ

่งแล้ว แขกยังไม่มา เธอไม่เร่งร้อนไปทวงถาม คิดว่าอย่างไรเสียคืนนี้

หงนมองแชนเดอร์เลียร์หรูหรา จ้องความพ

อบแต้มน้ำหอมไว้ อากาศในห้องเย็น ... การได้อยู่ตามลำพัง ในสถานท

นไปหน่อยกระทั่ง

์มือถือก็ดังขึ้น ตาเหลือบดูเจ้านายร่างสูงซึ่งยืนห่างออกไปนิด

ายไม่ทักอะไรทั้งนั้น

ยู่” คนเขาพาดพิง กำลังยื่นโค้ทกันฝ

อ เป็นยังไงบ้าง” ความกระ

อลันลังเ

ยมุ่งสายตามายังเขา อลันพยักหน้

งพี่ทุกคนหรือยังไงนะฮึ! ถึงโทร.ตาม

ย ว่าแต่การเจรจาธุรกิจเป็นยังไงบ้

มือหนึ่งเขียนโน้ต แล้วฉีกยื่นให้ลู

ากรู้ไ

ำให้ต้องตัดขาดกับกิจการของครอบค

ากรออะไรให้เป็นท

าเจรจาส

ตอบรับหรือปฏิเสธ ... แต่กำ

ัทบอริสมาก่อสร้างคาสิโ

นี้กันทีหลังนะ

ย น้องสาวผู้รักสามีมากเกินควร ช่วยเหลือ

าดพอไม่รุกต่อ แม้ใจเต้นร่าอ

พี่น้องกัน” คนโทร.มาไกลทิ้งท้าย เขา

้านายโบกมือเป็น

ต่ใจมากกับคนอื่น ถ้านายไม่รับสาย เขาก็

ดี เธอชอบเอาชนะ ... ซึ่ง

ยากช่วยค

หน้า ... เมื่อดวงสีน้ำเงิ

ีสายเลือดเดียวกับฉันจริงๆ หรือเ

บริษัทก่อสร้างของครอบครัวได้แบบทรงๆ ทร

วิช ก็เก่งกาจ กุมอำนาจบริหารบริษัทครอบครัวทั้งหมด ทุกคนต้องทำตามคำสั่งเขา เสือ

ริส คนอ่อนแอที่เป็นลูกไล่ให้หล่อนควบคุม

ังนี่มันดีตรงไหน

บตัวเองมากกว่า

ด้ครับ” อลันพยักหน้าไปท

ม คนในห้องก็คงพร

ุ่มแลบลิ้นเลียริมฝีปากดังเสือร้ายกำลังหมายขย้ำเหยื่อ ประตูห้องเปิดออกพร

ท์เฮ้าท์แทบลืมหายใจ ก้าวไปพินิจภาพปรากฏตรงหน้าใกล้ๆ ผมสลวยสีน้ำตาลอ่อนเคลี

เธอเป็นมนุษย์มีเลือดเนื้อจริงหรือรูปสลักนางฟ้าจำแลงม

จอุ่นร้อนรินรดระข้างแก้ม ต

ลุกเจ้าหญิงน

ล้อ รอยยิ้มสว่างสดใส มือให

ผมกันนักนะ อยากเห็น

นเอ่ยชัด กลิ่นน้ำหอมผู้

อนคนทั่วไปในประเทศนี้ คุ

าคงเป็นมิสเตอร์อิคนาเซวิช หนุ่มหล่อ ผมทอง ผู้นั่ง

นสิ่งที่เรามี หญ้าบ้านคนอื

่งสโรชานิ่งให้เขามองอย่างเต็มที่ เพราะเธอมั

ะที่ทำให้

ไรค่ะ ยิ

งนี้แหละ ใส่ใจและให้เกียรติ ไม่มองว่าอาชีพอย่าง

้ผมรู้สึกโชคดีจัง ได้ด

มเซอร์วิสเข้ามาแล้วหันหลังกลับปิดประตู

มสำเร็จก

ร์ เขาหยิบแก้วมารินให้เธอ ชนดังกริ๊ง แล้วจิบแชมเปญรสนุ่มเบาที่ระยิบยับบนริมฝ

ตัว ผมเซอร์เก อิคนาเซวิ

็ได้” เธอยื่นมือสัมผัสตอบ เ

ณล่ะ คนไทยมีชื่อเล่น

ารู้จักกันมานาน อย่างน้อยก็นานกว่า

ือความหมายชื่อ

ว..

หน้า ตาคม จมูกโด่ง ผิวแก้มเนียน ริมฝีปากอิ่ม เรื่อยมาถึงลำคอระหง

สมชื่อด

ชาติกำเนิดแม้ต่ำต้อย ทว่าแข็งแกร่ง ทนทาน ไม่ตกเป็นอาหารปูปลาใต้บาดาล เติบใ

ง ฉลองความสำเร็

ก่อนความเศร้าเข้า

านที่ผ

.. สุขใจในความสำเร็จแม้ต้องเสียเงิ

เป็นคืน

จึงชิงตัดหน้าเจรจาผลประโยชน์จนได้สัมปทานคาสิโนพม่าไว้ใน

เปิดรับโบนัส

เปิด
หักเหลี่ยมซาตานสีน้ำเงิน
หักเหลี่ยมซาตานสีน้ำเงิน
“เรื่องราวของสโรชา... เจ้าของชื่อความหมายดอกไม้บริสุทธิ์ ทว่ามีอาชีพคาวโลกีย์ คืนฝนตก เพ้นท์เฮ้าส์หรู และแขกหล่อ ลีลาร้อน อันตราย ... ความรัก ... ความใคร่ มาดูกันว่าเส้นทางของเบอร์หนึ่งค็อกเทลเล้าจ์กฤตจะเป็นเช่นไร +++++++++++ "ถ้าคุณอยากเอาลูกไปก็เชิญ แต่ฉันกับแม่ไม่ไป" สโรชาโกหกเพื่อประวิงเวลา ... เธอไม่มีทางให้ลูกกับเขาหรอก "ไม่ห่วงลูกเลยหรือยังไง" เซอร์เกขมวดคิ้ว มองเธอพินิจ "คุณคงบอกว่าตัวเองดูแลแกได้ดีกว่าฉันใช่ไหมล่ะ งั้นก็เอาไปเลย ฉันจะได้กลับมาใช้ชีวิตเดิมๆ ได้สักที" ความไม่พอใจแล่นริ้วขึ้น ใบหน้าคมสันเปลี่ยนเป็นทะมึงถึง เขาเดินมาหยุดตรงหน้าเคาน์เตอร์ ยื่นหน้าเข้าใกล้ "คุณเป็นแม่ประเภทไหนกันนี่ ไม่ห่วงลูกเลย" "ฉันแค่ต้องการอิสระ เอาชีวิตเดิมๆ ก่อนเจอคุณกลับคืนมา" เธอพยายามบังคับเสียงไม่ให้สั่น เพราะคำพูดจากปากตรงข้ามกับใจ "แล้วคุณจะทำอะไรต่อ จะทำงานเป็นโสเภณีเหมือนเดิมหรือยังไง" ตาเขาวาวโรจน์ ราวเพลิงสีน้ำเงินพร้อมเผาเธอให้มอดไหม้ "มันเรื่องของฉัน!" ดวงหน้างามเชิดขึ้นสู้ "ถ้าอย่างนั้นก็เป็นโสเภณีของผมคนเดียวเถอะ!" ริมฝีปากร้อนฉกวูบมาปิดกลีบกุหลาบงาม สโรชาดิ้นรนปิดเรียวปากป้องกัน แต่เขาไวกว่ายกมือใหญ่บีบแก้มบังคับให้เผยอ ลิ้นอุ่นแทรกเข้าลิ้มชิมความหวานของเจ้าของร้าน ... ที่ดูท่าว่าจะหวานกว่าขนม ลิ้นสากลงลึกไซ้ควานเข้าภายใน ไล้ไปตามไรฟันสะอาด หยอกเอินก่อนถอดถอนออกมา สโรชาที่ร้างพิศวาสมานาน ระทวยด้วยรสจุมพิต ร่างโอนอ่อนคล้ายขี้ผึ้งราวละลายลงกับพื้น มือที่ควรปัดป้องคนจาบจ้วง กลับบีบแน่นที่ต้นแขนแกร่ง เพื่อเป็นหลักพยุงกายไม่ให้ล้ม "เราเข้ากันได้ดีขนาดนี้ แล้วคุณยังจะกลับไปขายร่างกายให้คนอื่นนอกจากผมอีกเหรอ" เขาถอนหน้าห่างเธอตั้งแต่เมื่อไรไม่รู้ รอยยิ้มพึงใจระบายชัด สโรชาได้สติตื่นจากฝัน "ออกไปเลยนะ คุณออกไปจากที่นี่" ให้ตายสิ! เขายังเชี่ยวชาญเหมือนเดิม แค่จูบเดียวทำเธอเตลิดไปไกล "ไม่! คุณอยู่ที่ไหน ผมจะอยู่ด้วย ยังไงก็ตามลูกผมต้องมีพ่อแม่ครบ" ++++++++++++++++++++++++”
1 บทที่ 1 12 บทที่ 2 23 บทที่ 3 34 บทที่ 4 45 บทที่ 5 56 บทที่ 6 67 บทที่ 7 78 บทที่ 8 89 บทที่ 9 910 บทที่ 10 1011 บทที่ 11 1112 บทที่ 12 1213 บทที่ 13 1314 บทที่ 14 1415 บทที่ 15 1516 บทที่ 16 1617 บทที่ 17 1718 บทที่ 18 1819 บทที่ 19 1920 บทที่ 20 2021 บทที่ 21 2122 บทที่ 22 2223 บทที่ 23 2324 บทที่ 24 24