ดังสายใย กำไลคล้องรัก

่งบุรุษ หนึ่งสตรีเฝ้ามองอย่างใจจดใจจ่อเหตุใดบุตรสาวของพวกเขา

หรือนางสวี เอ่ยถามสามีอย่างหลงซาน เขาทอดสายตามองด

า ภาพนั้นช่างเลือนรางยิ่งนัก จากเลือนรางค่อยแปรผันเ

” สตรีนางนั้นเ

กัน นางกวาดสายตามองดูรอบๆเรือนเก่าโทรมแห่งนี้ ทำไมนา

ไรแม่อยู่นี่” นา

รไม่ได้เลย” จู

กระแทกอย่างแรง ไม่แปลกที่จะจำอะไ

่อเขาบอกว่าเป็นมารดาของนาง ทำไมนา

่อในที่สุดเจ้าก็ฟื้นเสียที ทำให้ข้ากับแม่เจ้าตกใจ นึกว่าจะสูญเสียเจ้

านางอายุสิบหกปีแล้วแต่ทว่าดื้อซุกซนราวกับเด็กน้อย ชอบไปเล่นน้ำตามลำธารแล้วพลัดตกลงไปในน้ำลึก จึงทำให้เกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้น ตอนนี้นางสวีห้ามนางไปที่ลำธาร กร

สิบแปดปีแล้ว นางสวีกับหลงซานรักบุตรสาวคนนี้มาก สองสามี

อย่างสุดฝีมือ น้ำแกงแดงหมูตุ๋นนั่นเอง วางบนโต๊ะกลมเก่าๆ

สำรับไปล้างแล้วกลับมานั่

งของมอบให้เจ้า” จูจูได้ยินกระนั้นก็ตาโต

ากเก้าอี้ จึงสั่งสามี หลงซานผู้รักภรรยามากจึงเดิ

ชียวนะ หรือว่า

่าน

แล้งวางอาภรณ์

แม่เก็บเงินตั้งหลายเดือนกับพ่อเจ้า ซ

นพ่อท่านแม่

ชอบอาภรณ์ผ

ปี แม่ขอให้ลูกแม่มีความสุข” นางสวีอวย

เช่นกัน

คนรีบปิดประตูเรือนทันที จากนั้นก็นอนเตียงใครเตียงมัน จูจูนอนห่มผ้าห่มฟังเสียงหิมะตกด้

ูรีบตื่นขึ้นมาหุงหาอาหารไว้บิดามารดาทันที ดูเห